บทที่ 1247 คุณชายหลง

อู๋เป่ย : “คุณพูดถูกแล้ว ฉันกำลังพูดถึงคุณ”

ทันในนั้น สายตาของทุกคนก็จ้องมองไปที่อู๋เป่ย ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจ คนคนนี้เป็นใคร เขากล้าพูดกับคุณชายหลงแบบนี้ได้ยังไง ?

คุณชายหลงไม่ใช่คนธรรมดา หลังจากสนทนาไปสองประโยค เขาก็รู้สึกว่าอู๋เป่ยไม่ใช่คนธรรมดา ทุกวันนี้ที่หลงจิงสิ่งสำคัญคือภูมิหลังและเบื้องหลัง เป็นไปได้ไหมว่าบุคคลนี้มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง ?

ซวนอ้าวเทียนจวิน เข้ามาอย่างรวดเร็วและพูดรอยยิ้ม : “คุณชายอู๋ คุณชายหลง ทั้งสองโปรดไว้หน้าฉันหน่อย ปล่อยให้เรื่องมันผ่านไปเถอะ”

คุณชายหลงยิ่งแน่ใจมากขึ้นว่าตัวตนของอู๋เป่ยนั้นไม่ง่าย เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดว่า : “เทียนจวิน บุคคลนี้หยาบคายกับฉันจริง ๆ”

ซวนอ้าวเทียนจวินพูดอย่างใจเย็น : “คุณชายหลง ฉันไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของคุณชายอู๋ได้ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าใต้เท้าซุนหลงจะเห็นคุณชายอู๋คนนี้ เขาก็ต้องมีมารยาท”

คุณชายหลงตกตะลึง พ่อของเขาเองก็จะต้องสุภาพกับเขาด้วยเหรอ ? เขาเป็นคนฉลาดและหัวเราะทันที“ฮ่าฮ่า” : “ถ้าอย่างนั้นฉันจะไว้หน้าเทียนจวินบ้าง” หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็หันหลังแล้วเดินไปอีกด้านหนึ่ง

ในเวลานี้ ทุกคนต่างประหลาดใจว่า บุคคลนี้มีที่มาอย่างไร ?

มีคนเพิ่งสังเกตเห็นว่าคุณชายเหอมีปฏิสัมพันธ์กับอู๋เป่ย จึงมีคนวิ่งไปถาม เหอจื่อซิน : “สวัสดีครับ คุณรู้จักคุณชายอู๋ผู้นี้หรือเปล่า ? ”

เหอจื่อซินยิ้มและพูดว่า : “คุณชายอู๋เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของสถาบันศิลปะการต่อสู้”

สถานะของสถาบันศิลปะการต่อสู้กำลังสูงขึ้นเรื่อย ๆ และผู้ที่สามารถทำหน้าที่เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาในนั้น ล้วนเป็นปรมาจารย์และอัจฉริยะ

“เป็นแค่อาจารย์ที่ปรึกษาหรือเปล่า ? ”แต่บางคนก็ยังไม่เข้าใจและคิดว่าถ้าเขาเป็นเพียงอาจารย์ที่ปรึกษา เขา เกรงว่าอาจจะไม่ได้รับความสนใจจากซวนอ้าวเทียนจวินมากนัก

เหอจื่อซิน：“อาจารย์อู๋เอาชนะราชาแห่งการต่อสู้อันดับหนึ่ง และตัวตนเขาก็คือปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ในตำนาน”

คำว่าตำนาน ทำให้ทุกคนตกใจเพราะมันแสดงให้เห็นว่าอู๋เป่ย มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดในบรรดาอาจารย์ที่ปรึกษาทั้งหมด !

เหอจื่อซิน : “แน่นอนว่า อาจารย์อู๋ต้องมีตัวตนอื่น แต่ฉันไม่รู้อะไรพวกนั้นแล้ว”

สถานการณ์ในงานเลี้ยงเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว เดิมทีคุณชายหลงและคุณชายเจี้ยน เป็นจุดสนใจของทุกคน แต่หลังจากที่อู๋เป่ยและคุณชายหลงแลกเปลี่ยนประโยคต่อปากต่อคำกัน ผู้คนก็เริ่มสนใจเขา โดยเฉพาะผู้หญิงบางคนเข้ามาหาเขาโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ โดยอยากจะพูดอะไรกับเขาสักสองสามคำ

อู๋เป่ย ไม่สนใจผู้หญิงเหล่านี้ และกำลังพูดคุยกับหลินปิงเซียน

หลังจากนั้นไม่นาน ซวนอ้าวเทียนจวิน กล่าวว่า : “เรียนแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เพื่อเพิ่มความสนุกคืนนี้มีกิจกรรมเล็ก ๆ สองกิจกรรมมา ต่อไปจะมีการประมูล การประมูลมีสามรายการเท่านั้น ผู้สนใจสามารถเข้าร่วมประมูลได้”

การประมูลกำลังจะเริ่มในไม่ช้า ผู้หญิงคนหนึ่งในชุดสีเหลืองอ่อนเดินไปที่กลางห้องโถงและพูดด้วยรอยยิ้ม : “ เรียนแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน การประมูลคืนนี้กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว เรามาเริ่มรายการแรกกันเลย ”

ชายสองคนกำลังเข็นเกวียนเข้ามาใต้แสงไฟ รถถูกคลุมด้วยผ้าสีดำ

ผู้หญิงในชุดสีเหลืองได้เปิดผ้าสีดำด้วยตัวเอง และวางกิ๊บติดผมฟีนิกซ์ไว้บนจานหยก ซึ่งดูราวกับมีชีวิตจริง โดยมีดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ปลิวอยู่บนปิ่นปักผม

หญิงสาวยิ้มและพูดว่า : “นี่เป็นของโบราณมันถูกเรียกว่า ‘ปิ่นปักผมฟีนิกซ์ทอง’ วิญญาณฟีนิกซ์ถูกผนึกไว้ในปิ่นปักผม ซึ่งสามารถปกป้องได้ คุณชายทุกคนที่นี่ หากคุณมีผู้หญิงที่คุณชอบ คุณสามารถประมูลแล้วมอบให้แก่เธอได้”

หญิงสาวทุกคนตื่นตาตื่นใจ หวังว่าจะมีคุณชายหนุ่มหล่อยอมประมูลสิ่งล้ำค่านี้ให้แก่พวกเธอ

เมื่ออู๋เป่ยเห็นปิ่นปักผมฟีนิกซ์ทอง เขามีความคิดที่แตกต่างจากคนอื่น ๆ แก่นแท้ของฟินิกซ์ทองคำนี้หาไม่ได้ง่าย หากสามารถสกัดได้ ก็สามารถใช้เพื่อปรับแต่งยาศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีใครเทียบได้

“ราคาเริ่มต้นสำหรับปิ่นปักผมนี้คือห้าล้าน และการเพิ่มราคาแต่ละครั้งจะต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งล้าน”

ห้าล้านเป็นราคาที่ต่ำอย่างแน่นอน เนื่องจากซวนอ้าวเทียนจวินต้องการทำให้บรรยากาศมีชีวิตชีวาขึ้น เขาจึงไม่ขึ้นราคาสูงเกินไป

อู๋เป่ยเห็นว่าหลินปิงเซียนก็มองไปที่นปักผมฟีนิกซ์ทองเช่นกัน และถามว่า : “ปิงเซียน คุณชอบไหม ? ”

หลินปิงเซียนหน้าแดง : “มันดูดีทีเดียว แต่ห้าล้านนั้นแพงเกินไป คฤหาสน์หลังใหญ่ในปักกิ่งตอนนี้ราคาแค่หนึ่งแสนเท่านั้น”

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า : “ฉันจะจ่ายห้าล้าน”

เมื่อเห็นอู๋เป่ยเสนอราคา คุณชายหลงก็เริ่มไม่พอใจ และรีบพูดขึ้นว่า : “หกล้าน”