บทที่ 1254 อุปราชเจียงหนาน

อู๋เป่ยยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ฉันไม่ไปแล้วนะ เอาไว้พวกเราค่อยติดต่อกันอีกทีก็แล้วกัน"

จื่อเฟยพยักหน้า จากนั้นคนทั้งสองก็ขี่แสงล่องหน และออกไปจากสถานที่แห่งนั้น

หัวหน้ากลุ่มไก้ปัง ที่ชื่อโหวเจิ้นคุน กล่าวว่า: "ท่านเซียน ที่อุปราชเจียงหนานจัดงานเลี้ยงในครั้งนี้ ว่ากันว่าเขาต้องการทำความรู้จักกับวีรบุรุษของโลก และช่วยเขาบูรณะพื้นที่ของเจียงหนานด้วย ท่านเซียน ศักยภาพของท่านแข็งแกร่งเช่นนี้ ท่านควรจะไปเข้าร่วมนะ"

อู๋เป่ยยิ้มเล็กน้อย แต่ไม่พูดอะไร ตัวเขาเองก็เป็นอุปราชของซิ่งหลง ซึ่งทุกคนอยู่ในระดับเดียวกัน เขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะไปเข้าร่วมงานเลี้ยงของอุปราช ยกเว้นแต่อีกฝ่ายส่งคนมาเชื้อเชิญเขา

ในเวลานี้ เขาได้รับข่าวของหลี่โอวเซี่ยน เขตพื้นที่ของตงไห่ก็อยู่ในเขตพื้นที่ของเจียงหนาน ซึ่งสำนักงานใหญ่ของหลี่เหมินตั้งอยู่บนเกาะเกาะหนึ่ง เมื่อรู้ว่าทางด้านนั้นเกิดเรื่อง เขาจึงกลับคืนสู่สถานะของหลี่ซวินเป่ยทันที และปรากฏตัวที่สำนักงานใหญ่ของหลี่เหมิน

ณ เกาะหลี่ เมื่ออู๋เป่ยบินข้ามเกาะ ก็เห็นทะเลอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตที่อยู่ทางทิศตะวันออก นี่คือตงไห่ที่แท้จริง ซึ่งมองได้ไกลสุดลูกหูลูกตา!

ไกลออกไปทางทิศตะวันออกของเกาะหลี่ บนมหาสมุทรอันกว้างใหญ่นั้น ปรากฏหมู่เกาะอีกจำนวนมาก

หลี่โอวเซี่ยนและหลี่ชิงตี้รีบออกมาต้อนรับ และกล่าวว่า: "ท่านประมุข!"

อู๋เป่ย: "เป็นอย่างไรบ้าง "ตงไห่ที่แท้จริงปรากฏอยู่ตรงหน้าของพวกคุณแล้ว ตกตะลึงอย่างมากเลยใช่ไหมล่ะ?"

หลี่โอเชี่ยน: "ท่านประมุข ฉันกำลังจะบอกกับท่านอยู่พอดีเลยครับ หมู่เกาะหลายเกาะด้านหน้ามีกองกำลังประจำการอยู่ ซึ่งพวกเราส่งคนเข้าไปพูดคุยแลกเปลี่ยนแล้ว แต่อีกฝ่ายไม่เป็นมิตร อีกทั้งยังนำความโชคร้ายมาสู่พวกเราอีกด้วย"

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว: "สถานการณ์ในช่วงนี้ พวกคุณได้ตรวจสอบแล้วหรือยัง?"

หลี่ชิงตี้หยิบแผนที่หนึ่งแผ่นออกมา แล้วกล่าวว่า: "ท่านประมุขครับ ฉันใช้เวลาสามวัน ในการทำเครื่องหมายเกาะต่างๆ กลางทะเลภายในรัศมีหนึ่งแสนไมล์ และวาดแผนที่นี้ออกมาครับ"

อู๋เป่ยชำเลืองมองแผนที่ บนแผนที่นี้ มีหมู่เกาะเล็กใหญ่หลายหมื่นเกาะ หมู่เกาะหลายเกาะที่ค่อนข้างใหญ่ในจำนวนนั้น ครอบคลุมพื้นที่กว่าหลายล้านตารางกิโลเมตร

หลี่ชิงตี้: "ท่านประมุขครับ ฉันทำการบันทึกเฉพาะเกาะที่มีพื้นที่มากกว่าหนึ่งหมื่นตารางกิโลเมตร หากมีขนาดเล็กเกินไปก็จะเลือกเกาะเล็กเพียงหนึ่งเกาะครับ"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "เกาะเหล่านี้มีอิทธิพลส่วนตัวทั้งหมดเลยไหม?"

หลี่ชิงตี้: "มีหมู่เกาะที่อยู่ใกล้กันจำนวนไม่น้อย ที่เป็นของผู้มีอิทธิพลคนเดียวกัน แต่หมู่เกาะส่วนใหญ่ล้วนเป็นการมีอยู่ส่วนตัว เพียงแต่ ฉันได้ไปสอบถามมาเล็กน้อย พบว่าผู้มีอำนาจแทบจะทั้งหมดต่างก็ต้องการที่จะมอบสิ่งของให้กับตำหนักมังกรแห่งตงไห่ทั้งสิ้น"

ตำหนักมังกรแห่งตงไห่? อู๋เป่ยรู้ดีว่า ในทวีปคุนหลุนนี้ในปีนั้นนอกจากต้าซางแล้ว ยังมีกองกำลังชั้นนำอีกสามกองกำลัง แยกได้เป็นตำหนักมังกรแห่งตงไห่ เทียนเต้าเหมิน แล้วก็พันธมิตรชนเผ่าในถิ่นทุรกันดารทางตอนใต้

เขากล่าวถาม: "บนเกาะเหล่านั้นมีผู้มีอำนาจไหม?"

หลี่ชิงตี้: "เกาะขนาดใหญ่เช่นนี้ โดยทั่วไปแล้วก็จะต้องมีเซียนสวรรค์ครึ่งก้าว หรือแม้กระทั่งเซียนสวรรค์ที่ลงมือบัญชาการด้วยตัวเอง หากเป็นเกาะขนาดเล็กละก็ พลังยุทธ์สูงสุด ก็คงเพียงแค่ตี้เซียนระดับเจ็ดระดับแปดเท่านั้น"

อู๋เป่ย: "อืม รอให้ฉันมีเวลาก่อน พวกเราก็จะไปยึดเกาะนั้นกัน"

หลี่โอวเซี่ยน: "อ้อ ท่านประมุขครับ วันนี้อุปราชเจียงหนานให้คนนำบัตรเชิญมามอบให้ ต้องการเชิญท่านไปเข้าร่วมงานเลี้ยงของศาลาว่าการอุปราชครับ"

เขาพูดพลาง นำบัตรเชิญส่งให้กับอู๋เป่ย

อู๋เป่ยกวาดสายตามอง แล้วกล่าวว่า: "อุปราชเจียงหนานผู้นี้มีประวัติอย่างไร พวกคุณรู้บ้างไหม?"

หลี่โอวเซี่ยน: "ฉันได้ไปสืบมาแล้วครับ อุปราชเจียงหนานผู้นี้มาจากโลกแห่งเซียน เป็นบุตรชายของเทียนจวินท่านหนึ่ง ศักยภาพของคนคนนี้แข็งแกร่งมาก มีพลังยุทธ์ถึงดินแดนถ้ำศักดิ์สิทธิ์ ว่ากันว่าถูกพระราชโองการมอบบรรดาศักดิ์ให้เป็นเซียนกษัตริย์"

อู๋เป่ย: "จุดประสงค์ในการจัดงานเลี้ยงของเขาคืออะไร?"

หลี่โอวเซี่ยน: "น่าจะต้องการดึงผู้ฝึกฝนเที่ยงแท้ของโลกมาเป็นพวก ถึงอย่างไรหากต้องการบูรณะสถานที่ของเจียงหนานที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้ จะอาศัยเพียงแค่คนคนเดียวก็คงจะทำไม่ได้ จึงต้องการความช่วยเหลือจากทุกคนครับ"

อู๋เป่ยยิ้มเยาะ: "อุปราชเจียงหนานผู้นี้ไม่ได้มีเจตนาดีเช่นนั้นหรอก หากต้องการให้คนอื่นทำอะไรแทนเขา นั่นก็ยิ่งเป็นเรื่องยาก"

ในขณะที่เขากำลังพูดอยู่ แสงล่องหนสองดวงก็พุ่งลงมา เมื่อเห็นแสงล่องหน หลี่ชิงตี้ก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ แล้วกล่าวว่า: "คือหลินซีจวินและจูเจิ้นเอ๋อครับ ท่านประมุข ช่วงวันสองวันมานี้ผู้หญิงสองคนนี้มาที่นี่ตลอด จุดประสงค์ก็คือมารอการปรากฏตัวของท่าน วันนี้ ไม่ว่าอย่างไรท่านประมุขก็คงหนีไม่พ้นแล้วครับ"

อู๋เป่ยปวดหัวขึ้นมาทันที ผู้หญิงสองคนนี้มาหาตนเองโดยตลอดอย่างนั้นเหรอ?

ครั้งก่อน ผู้หญิงสองคนนี้ก็ต้องการที่จะแต่งงานกับเขา ถึงแม้ว่าเขาจะบ่ายเบี่ยงไป แต่ก็ดูเหมือนว่าพวกเธอจะไม่ยอมแพ้

"ท่านประมุขหลี่!"

ใบหน้าของหลินซีจวินเต็มไปด้วยรอยยิ้ม: "ในที่สุดฉันก็ได้พบคุณแล้ว"