บทที่ 1261 ค่ายกลลมผลิตกระแสไฟฟ้า

อู๋เป่ย: "เช่นนั้นก็ต้องรบกวนแล้ว"

สุนกุยเหนียนได้เชิญอู๋เป่ยไปยังคฤหาสน์ ที่นี่เป็นที่อยู่อาศัยและฝึกพลังยุทธ์ของเขา สุนกุยเหนียนไม่มีภรรยาและลูก เขาอยู่ตัวคนเดียว ฉะนั้นจึงเงียบสงบเป็นอย่างมาก

เขาได้ถ่ายทอดวิธีการสื่อสารกับผู้ศักดิ์สิทธิ์ ให้กับอู๋เป่ย ไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถมีพลังสื่อสารกับปราชญ์ได้ อย่างเช่นคนธรรมดาทั่วไป ในบรรดาผู้คนนับแสนคนที่ฝึกฝนวิธีของสุนกุยเหนียน สุดท้ายก็มีเพียงหนึ่งถึงสองคนเท่านั้นที่สามารถสื่อสารกับพลังของปราชญ์ได้สำเร็จ

ซึ่งสัดส่วนของผู้บำเพ็ญค่อนข้างสูงกว่าเล็กน้อย แต่ก็ยังมีความเป็นไปได้ที่น้อยมาก ฉะนั้น การสื่อสารพลังของปราชญ์ จึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก

จากนั้น ตามวิธีที่สุนกุยเหนียนได้ถ่ายทอด เขาได้ปลดปล่อยจิตวิญญาณ และเหนี่ยวนำพลังของบรรดาปราชญ์ ในจักรวาลอันกว้างใหญ่

ไม่นาน เขาก็รับรู้ได้ว่า ในส่วนลึกของจักรวาล มีดาวดวงใหญ่หลายพันดวง และในดาวดวงใหญ่เหล่านี้ ล้วนมีพลังของปราชญ์ทั้งสิ้น

บรรดาปราชญ์ล้วนกลายเป็นดวงดาวไปแล้วเหรอ? เขาครุ่นคิดเล็กน้อย ในเมื่อเป็นดวงดาว เช่นนั้นจะสามารถใช้วิชาขโมยดวงดาว เพื่อขโมยพลังของปราชญ์ในดวงดาวได้หรือไม่?

ในจำนวนนั้นมีดาวดวงหนึ่งที่สว่างมาก ทำให้เขารับรู้ได้ถึงพลังที่คุ้นเคย เขารู้ดีว่านั่นเป็นพลังของบรรพบุรุษ เขาจึงใช้วิชาขโมยดวงดาว

ทันใดนั้น พลังแห่งดวงดาวก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า และอาบชโลมเขาท่ามกลางแสงดาว แล้วได้ทำการสื่อสารพลังแห่งดวงดาวแล้ว ซึ่งหมายความว่าเขาได้สร้างสะพานเชื่อมพลัง เพื่อเชื่อมระหว่างพลังของเหล่าจวิน นับจากนี้ไป เขาก็จะสามารถใช้พลังของเหล่าจวิน เพื่อทำสิ่งที่เรียกว่าวิชาปราชญ์ได้

สุนกุยเหนียนตกตะลึงเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นว่าอู๋เป่ยถูกห่อหุ้มด้วยแสงดาว จึงกล่าวชื่นชมเขาทันทีว่า: "ดูเหมือนว่าสายโลหิตผู้ศักดิ์สิทธิ์ของคุณชายจะบริสุทธิ์เป็นอย่างมาก ฉะนั้นจึงสามารถสื่อสารกับพลังของผู้ศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างง่ายดาย แสดงความยินดีด้วยจริงๆ!"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ตอนนี้ ฉันสามารถพาคนย้ายเข้าเกาะเซิ่งเวยได้แล้วหรือยัง?"

สุนกุยเหนียนพยักหน้า: "ฉันจะพาคุณชายไปลงทะเบียนก่อน และทั้งแปดตระกูลก็จะทำการลงมติร่วมกัน หลังจากที่ทั้งแปดตระกูลเห็นด้วยแล้ว คุณชายก็จะเป็นทายาทนักปราชญ์ทั้งเก้าของบนเกาะ"

อู๋เป่ย: "ต้องใช้เวลานานแค่ไหนเหรอ?"

สุนกุยเหนียน: "อย่างเร็วก็สามวัน อย่างช้าก็ครึ่งเดือน ถ้าหากทางด้านนี้ผ่านแล้ว ฉันจะแจ้งให้คุณชายทราบ"

อู๋เป่ยก็ตามสุนกุยเหนียน ไปถึงที่ศาลาว่าการ เขาเข้าไปในศาลาว่าการและทำการลงชื่อ ตลอดจนรูปการของทายาทนักปราชญ์ นี่จึงเรียกว่าการลงทะเบียน

เมื่อเสร็จสิ้นเรื่องเหล่านี้ สุนกุยเหนียนก็ต้องการเชิญเขาไปดูรอบๆ เพียงแต่อู๋เป่ยยังมีธุระที่จะต้องทำ หลังจากที่ทิ้งยันต์หยกสื่อสารเอาไว้ เขาก็ขอตัวลาไปก่อน

เขาย้อนกลับไปที่เกาะซิ่งหลง ภายใต้การบูรณะของถังจื่อยี่ จูชิงเหยียนและคนอื่นๆ เกาะซิ่งหลงก็กลับมาเป็นระเบียบเรียบร้อย และชีวิตของเหล่าประชาชนก็กลับสู่สภาวะปกติ

เพียงแต่ ในตอนนี้ยังคงมีเรื่องราวอีกไม่น้อยที่จะต้องทำ อย่างเช่นจัดหากำลังไฟฟ้า จัดหาสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวัน

"ที่รัก บนเกาะจำเป็นต้องสร้างโรงไฟฟ้าสองสามแห่ง ไม่เช่นนั้นประชาชนคงจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้โดยสิ้นเชิง" ถังจื่อยี่กล่าว

อู๋เป่ย: "โรงไฟฟ้าเหรอ? พลังงานไฟฟ้าจากเชื้อเพลิงก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม สู้ใช้พลังงานจากลมไม่ดีกว่าเหรอ?"

ถังจื่อยี่: "แต่ลมบนเกาะมีไม่มากนัก อีกทั้งการใช้พลังงานลมผลิตกระแสไฟฟ้าก็ไม่มั่นคงไม่ใช่เหรอ?"

อู๋เป่ย: "ไม่เป็นไร ฉันสามารถสร้างค่ายกลลมขนาดใหญ่ได้ ซึ่งสามารถพัดลมแรงอย่างต่อเนื่อง และผลิตกระแสไฟฟ้าได้อย่างมั่นคง"

ถังจื่อยี่เม้มปากแล้วยิ้ม: "โชคดีที่คุณคิดได้ เพียงแต่อุปกรณ์ผลิตกระแสไฟฟ้า จะหาซื้อได้จากที่ไหนล่ะ?"

อู๋เป่ย: "เรื่องนี้มอบให้เป็นหน้าที่ของฉัน ยังมีปัญหาอะไรอีกไหม?"

จูชิงเหยียน: "ตอนนี้สิ่งที่ขาดแคลนอย่างเร่งด่วนคือข้าวปลาอาหารน้ำมันเกลือ โดยเฉพาะผัก ซึ่งตอนนี้ราคาสูงเป็นอย่างมาก"