บทที่ 1269 ฆ่าเซียนสวรรค์และลดระดับให้เป็นคนรับใช้ในบ้าน

อย่างไรก็ตาม เขายังใช้ฝ่ามือสายฟ้าไม่ละมือและพูดอย่างเย็นชาว่า "ใครเป็นเจ้าของหมาป่าหิมะและจระเข้ไฟ" รีบไสหัวออกมาตายซะ!"

เสียงของเขาเหมือนฟ้าร้อง และแสงดาบก็ลอยขึ้นไปในอากาศทั่วท้องฟ้า เขาสามารถสังหารทุกคนที่อยู่ด้านล่างได้ทุกเมื่อ!

ผู้หญิงในชุดสีแดงตกใจ เธอมองไปที่เซว่เอ๋อและพูดว่า "โอ้ เซว่เอ๋อ แกกําลังมีปัญหาแล้วแหละ!"

หมาป่าหิมะยิ้มและกระโดดขึ้นไปบนอากาศอย่างกะทันหันและรีบวิ่งไปที่อู๋เป่ย

อู๋เป่ยเห็นหมาป่ายักษ์สีขาววิ่งเข้ามาและรู้ทันทีว่านี่คือฆาตกร เขาตะคอกอย่างเย็นชาทันทีและปล่อยแสงดาบไท่จี๋ แสงดาบถูกกวาดออกไป ทำให้หมาป่าหิมะถูกฆ่าฉีกออกเป็นชิ้นๆ จนนับไม่ถ้วน ครึ่งซีก และทุบซ้ำจนเป็นโมเลกุลเล็กๆ

เขาฆ่าหมาป่าหิมะด้วยดาบ และพูดอย่างเย็นชาว่า "ผมจะนับ

ถึงสาม ออกมาตายซะดีๆ!"

ชายคนหนึ่งในสีขาวลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า เขายืนตรงข้ามกับอู๋เป่ย มองมาที่เขาสองสามครั้ง กอดกําปั้นแล้วพูดว่า "เพื่อน ผมเป็นบรรพบุรุษน้ําแข็งของเกาะน้ำแข็งและไฟ ถ้าคุณมีอะไร คุณสามารถบอกผมได้"

อู๋เป่ย: "เกาะน้ําแข็งและไฟของพวกคุณ จระเข้ไฟและหมาป่าหิมะ ไปที่เกาะของผมเพื่อกินและทําร้ายผู้คน มีผู้เสียชีวิตมากกว่าหนึ่งร้อยรายและบาดเจ็บมากกว่าสามร้อยราย วันนี้ผมมาที่นี่เพื่อสั่งสอน!"

บรรพบุรุษน้ําแข็งสีหน้าดูน่าเกลียด เขาพูดว่า "นี่เป็นความประมาทเลินเล่อของเรา แต่โปรดเชื่อเถอะว่าเราไม่ได้อนุญาตให้สัตว์ร้ายทั้งสองทําร้ายผู้คน แต่พวกเขาแอบออกไป"

อู๋เป่ย: "ถ้าแอบออกไป คุณจะไม่รับผิดชอบเหรอ? จะบอกว่าผู้คนมากกว่าร้อยชีวิตและบาดเจ็บมากกว่าสามร้อยคนสมควรตายอย่างนั้นเหรอ?

ชายคนนั้นถอนหายใจและพูดเสียงดังว่า "เอาจระเข้ไฟมา!"

ชั่วขณะหนึ่ง วัยรุ่นคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นขณะขี่จระเข้สีแดงเป็นไฟตัวใหญ่ ซึ่งมีความยาวมากกว่าสามสิบเมตร เต็มไปด้วยไฟและความร้อน

อู๋เป่ย เทพเจ้าแห่งความโกรธหนุ่มบอกว่า "มังกรแดงที่ผมเลี้ยงเพิ่งกินคนไป มีอะไรแปลกหรือน่าตกใจเหรอ? ผู้คนบนเกาะน้ําแข็งและไฟมันก็กินมาแล้ว ทำไมคนบนเกาะของคุณมันจะกินไม่ได้เหรอ?

ชายคนนั้นโกรธมาก: "หวงเอ๋อ หุบปาก!"

อู๋เป่ยหัวเราะ: "ดูเหมือนว่าคุณคือสัตว์ร้ายตัวน้อยที่ตามใจจระเข้ไฟเพื่อทําร้ายผู้คนสินะ"

วัยรุ่นพูดอย่างโกรธเคืองว่า "คุณกล้าดียังไงถึงด่าผมว่าเหมือนสัตว์ร้ายตัวน้อย!" มังกรแดง กินเขาสิ!"

วัยรุ่นคนนี้นิสัยเสียและไร้มารยาทตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก เขาเป็นบรรพบุรุษคนที่สองบนเกาะและไม่มีใครกล้ายั่วยุเขา แต่เขาหารู้ไม่ สิ่งที่เขากำลังยั่วยุอยู่นั้นมีความน่ากลัวแฝงอยู่!

จระเข้ไฟถูกเขาเลี้ยงดูตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก เมื่อมันได้ยินคําสั่งจากเขามันก็คํารามทันทีและพ่นลูกไฟออกมาเพื่อเผาอู๋เป่ย

อู๋เป่ยหรี่ตาลง และสนามพลังดาบก็กางออก ปกคลุมสภาพแวดล้อมทั้งหมด ในพริบตา ลูกไฟก็ดับลง ดาบกระพริบ และจระเข้ไฟก็ถูกตัดออกเป็นหลายส่วน กรีดร้องและล้มลง

บรรพบุรุษน้ําแข็งก็ตกใจเช่นกัน เขารู้สึกว่าในสนามพลังดาบของอู๋เป่ยไม่สามารถต้านทานได้แน่นอน

"กราบลง!"

อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา และร่างของชายหนุ่มก็ควบคุมไม่ได้ เขาคุกเข่าลงบนพื้น

อู๋เป่ย: "ฆาตกรจะต้องชดใช้ด้วยชีวิตของเขา แกตายซะ"

ในแววตาของวัยรุ่นมีความตื่นตระหนกอย่างมาก เขาค่อยๆ หยิบดาบขึ้นมาและฟันหัวตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า

"ไม่!" บรรพบุรุษน้ำแข็งตะโกน

อย่างไรก็ตาม วัยรุ่นไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลย เขาค่อยๆ ตัดหัวของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า หลังจากตัดหัวแล้ว เขาก็ถือหัวไว้ในมือขวา แล้วระเบิดตัวเอง และจิตวิญญาณทั้งหมดก็ถูกทําลาย!

บรรพบุรุษน้ำแข็งร้องคําราม: "คุณเลวทรามมาก!"