บทที่ 1295 การทดสอบสามด่าน เมล็ดพันธุ์เทียนเจียว

"คุณชายจางผ่านด่านแล้ว กรุณาไปยังด่านต่อไป"

อู๋เป่ยเล็งเห็นว่า อัตราการตกรอบในด่านที่หนึ่งนั้นสูงอย่างมาก มีเพียงสองสามคนเท่านั้นที่ผ่านไปได้

ด้วยเหตุนี้ จื่อเฟยจึงพาอู๋เป่ยมายังด่านที่สอง อยู่ด้านหน้าลูกบอลหินขนาดใหญ่

บนพื้นผิวของลูกบอลหินสลักอักขระยันต์ ผู้ทดสอบจำเป็นจะต้องใส่พลังจิตลงไปในนั้น พลังจิตยิ่งแข็งแกร่ง แสงที่ปล่อยออกมาจากลูกบอลหินก็จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และสีก็มีความแตกต่างกัน นอกจากนี้ ลูกบอลหินยังสามารถวัดคุณภาพของจิตวิญญาณได้อีกด้วย สีม่วงคือสูงที่สุด รองลงมาคือสีน้ำเงิน ตามมาด้วยสีเขียว สีทอง สีแดง สีขาว

อู๋เป่ยมองดูอยู่ครู่หนึ่งจึงพบว่า การทดสอบพลังจิต โดยทั่วไปแล้วแสงที่ปล่อยออกมาจะเป็นสีขาว มีเพียง 1-2 คนเท่านั้นที่มาถึงแสงสีแดง และแสงสีแดงต้องถึงระดับความเข้มข้นของแสงที่พิเศษ จึงถือว่าผ่านด่าน

อู๋เป่ยเข้าแถวไปทดสอบ เขาเอามือวางลงบนลูกบอลหิน และนำพลังจิตใส่ลงไป พลังจิตนี้เป็นเพียงหนึ่งในห้าสิบส่วนของพลังทั้งหมดที่เขามีเท่านั้น

ทันใดนั้น ลูกบอลหินก็เปล่งประกายแสงสีม่วงออกมา แสงพวยพุ่งขึ้นไปสูงสิบกว่าเมตร ทำให้ผู้คนโดยรอบหลีกเลี่ยงไปตามๆ กัน

สาวกไม่กี่คนที่เข้ารับการทดสอบต่างตกตะลึง : "จิตวิญญาณระดับสีม่วง! เห็นได้ชัดว่ามันเกินขีดจำกัดที่สามารถทดสอบได้!"

เมื่อเห็นสายที่ตกตะลึงของทุกๆ คน จื่อเฟยก็ภาคภูมิใจเป็นอย่างมาก พร้อมกล่าวว่า : "นี่คือจางเสี่ยวเป่ยพี่ชายของฉัน ต่อไปเขาก็จะเป็นศิษย์พี่ของพวกคุณ"

ทุกๆ คนก็สามารถมองออกได้ว่าคุณชายจางเสี่ยวเป่ยท่านนี้เป็นเมล็ดพันธุ์เทียนเจียว และกล่าวทักทายเขาอย่างเซ็งแซ่

แสงสีม่วง ก็ทำให้คนของสองด่านที่เหลือตื่นตกใจไปด้วย เมื่อพวกเขาเห็นอู๋เป่ยเดินเข้าไป ต่างก็ตั้งตารอ

ด่านที่สาม ก็คือเก้าอี้ตัวหนึ่ง ผู้ที่ได้รับการทดสอบจะต้องนั่งอยู่บนนั้น เก้าอี้จะทำการสแกนร่างกายเพื่อทดสอบ ผลการทดสอบ ต่ำที่สุดคือร่างทั่วไป จากนั้นก็เป็นร่างวิญญาณ ร่างกายสิทธิ์ ร่างราชา ร่างศักดิ์สิทธิ์ ร่างเซียนสูงสุด 6 ขั้นตอน

ในนั้น ร่างวิญญาณกับร่างกายสิทธิ์ แบ่งออกเป็นบนกลางล่าง 3 ระดับ ร่างราชากับร่างศักดิ์สิทธิ์ ในเทียนเต้าเหมินก็มีไม่เท่าไหร่นัก ส่วนร่างสูงสุดยังไม่เคยปรากฏ

อู๋เป่ยไม่อยากทำให้คนตื่นตกใจจนเกินไป ดังนั้นเขาจึงเก็บเลือดสวรรค์ของตนเองเอาไว้ และใส่เลือดธรรมดาลงไป เพื่อทำให้ตนเองไม่สะดุดตาจนเกินไป

สาวกเหล่านั้นที่อยู่ในความรับผิดชอบต่างกล่าวอย่างสุภาพ : "คุณชายจาง เชิญท่านเลยครับ!"

อู๋เป่ยนั่งลงบนเก้าอี้ เขารู้สึกได้ถึงพละกำลังสิบกว่าสายที่พุ่งเข้ามายังร่างกายของเขา ผ่านไปประมาณ 3 นาที พลังเหล่านี้ก็ค่อยๆ ขับออกมา หลังจากนั้น กระดานสีทองที่อยู่ข้างๆ เก้าอี้ ก็ปรากฏสัญลักษณ์ออกมา

คนเหล่านี้รีบมองเข้าไป และร้องกันอย่างตกอกตกใจ คนคนหนึ่งกล่าวว่า : "เป็นร่างศักดิ์สิทธิ์!"

จื่อเฟยยิ้ม และกล่าวว่า : "ยังเหลือรายการสุดท้ายอีก เราไปกันเถอะ"

รายการสุดท้าย เป็นการทดสอบกำลังรบ อย่างไรก็ตามไม่ว่าสติปัญญาจะดีแค่ไหน หากไม่สามารถต่อสู้ได้ก็ไร้ประโยชน์

ต่อหน้าการทดสอบสามครั้ง ในจำนวนคน 90 เปอร์เซ็นต์ที่เข้ามา ผู้ที่สามารถผ่านการทดสอบด่านที่สี่ไปได้ ในจำนวนหนึ่งร้อยคน จะมีเพียง 1-2 คนเท่านั้น และอู๋เป่ยเป็นหนึ่งในนั้น

การทดสอบกำลังรบ เป็นการใช้หุ่นกระบอกศิลปะการต่อสู้ที่อู๋เป่ยค่อนข้างคุ้นเคย หุ่นกระบอกศิลปะการต่อสู้ที่นี่ ต่ำที่สุดคือระดับห้า สูงที่สุดคือระดับห้าสิบ ขอเพียงแค่ผ่านหุ่นกระบอกระดับห้าไปได้ก็จะถือว่าผ่านด่าน

แต่เนื่องจากคะแนนการทดสอบก็มีค่าต่อการพิจารณาด้วย ดังนั้นด่านนี้จำเป็นจะต้องสู้อย่างต่อเนื่อง จนกว่าพ่ายแพ้ให้กับหุ่นกระบอก

จื่อเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม : "พี่ชาย จากประวัติของเทียนเต้าเหมิน ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเอาชนะหุ่นกระบอกระดับห้าสิบได้ คุณจะเริ่มจากระดับไหนดีล่ะ?"

อู๋เป่ย : "ระดับสี่สิบก็แล้วกัน"

จื่อเฟยพยักหน้า : "ตกลง!"

หุ่นกระบอกตัวหนึ่งถูกปล่อยออกมา ทั่วทั้งตัวของมันถูกห่อหุ้มไปด้วยแสงยันต์ ลมปราณดูน่าสะพรึงกลัว มีมือสี่มือ ขาสี่ขา ในมือทั้งสองข้างนั้นถืออาวุธสงคราม

อู๋เป่ยไม่พูดอะไร เขาเข้าไปต่อสู้ เขาไม่ได้ใช้อาวุธอะไร มีเพียงการใช้หมัดเท่านั้น

เขารู้สึกว่า หุ่นกระบอกตัวนี้กับในหอคอยเซียนหวู่ ไม่ต่างจากหุ่นกระบอกศิลปะการต่อสู้ระดับห้าสิบเลย เมื่อต่อสู้ไปสิบกว่ากระบวนท่า หมัดก็เขาก็ได้ทำลายหัวของหุ่นกระบอกตัวนี้ก็แหลกเป็นชิ้นๆ แล้ว

เขาเคยเอาชนะหุ่นกระบอกศิลปะหุ่นกระบอกศิลปะการต่อสู้ระดับ 128 มาแล้ว เป็นธรรมดาที่หุ่นกระบอกตัวนี้จึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ ระดับสี่สิบสอง จนกระทั่งถึงหุ่นกระบอกระดับสี่สิบห้า เขาตั้งใจที่จะเอาชนะมัน

แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ เขาก็ยังเป็นการมีอยู่ของความแข็งแกร่งลำดับที่สองในประวัติศาสตร์ของเทียนเต้าเหมิน

"ผ่าน!" ศิษย์สองสามท่านตะโกนเสียงดัง

จื่อเฟย : "ยินดีด้วยนะ คุณผ่านการคัดเลือกแล้ว ตามฉันมาเถอะ ไปลงทะเบียนด้านในกัน"