บทที่ 1341 หมอเซียนคนแรกแห่งศาลหวง

อู๋เป่ยพูดไม่ออก: "รอผมก่อน? พวกเขามากี่วันแล้ว?

จั่วฉีเฟิง: "สี่วันแล้ว ถ้าพี่ไม่มา ผมไม่รู้ว่าพ่อกับลูกสาวขจะอาศัยอยู่ได้นานแค่ไหน

อู๋เป่ยรู้สึกแปลกๆ : "ทําไมต้องเจอพี่? สาวสวยของศาลหวงยังกังวลเกี่ยวกับการแต่งงานเหรอ?

จั่วฉีรีบปิดปากของเขาทันที: "พี่ชาย อย่าพูดเรื่องไร้สาระ ผมรู้สึกว่าหมอเซียนเก้าดัชนีคนนี้ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างถึงได้รีบร้อนมาหาพี่

อู๋เป่ย: "ถ้าหากมีเรื่องด่วน ทําไมอาจารย์ไม่แจ้งพี่ล่ะ พี่จะได้กลับมาล่วงหน้า"

จั่วฉีเฟิง: "อาจารย์กำลังตั้งใจทำธุระ เขาจะไม่ให้พี่มาจนกว่าเขาจะเข้าใจจุดประสงค์ของหมอเซียนเก้าดัชนี แต่ตอนนี้พี่กลับมาแล้ว พี่สามารถไปพบพวกเขาได้

เมื่อทั้งสองมาถึงที่พักก็เห็นทะเลสาบที่สวยงาม หลัวเทียนเชียงกําลังตกปลากับชายชราที่มีเคราสีขาว และพวกเขาก็สลับคุยกัน

อู๋เป่ยออกมาทักทาย: "อาจารย์ ผมกลับมาแล้ว"

หลัวเทียนเซียงหัวเราะ "ฮ่าฮ่า" และพูดว่า "ลูกศิษย์ นี่คือหมอเซียนเก้าดัชนี ช่างกวนจี้เชิง"

อู๋เป่ยโน้มมือทักทาย: "รุ่นน้องได้พบกับคนรุ่นพี่ช่างกวนแล้ว"

ช่างกวนจี้เชิงเป็นคนสบายๆ เขาหัวเราะ "ฮ่าฮ่า" แล้วพูดว่า "สหายจาง ผมได้ยินชื่อคุณมานานแล้ว คุณเป็นความภาคภูมิใจของสำนักดาบเทียนตี้ มีอนาคตที่สดใส"

อู๋เป่ย: "รุ่นพี่ก็ชมเกินไป"

หลัวเทียนเซียงพูดว่า "ลูกศิษย์ นั่งลงแล้วมาตกปลาด้วยกัน

เด็กคนหนึ่งส่งคันเบ็ดมา อู๋เป่ยก็แกล้งโยนสายเบ็ดตกปลาออกไปและมองไปที่สุนัขจิ้งจอกแก่สองตัว

หลัวเทียนเซียงยิ้มและพูดว่า "หมอเซียนซ่างกวนอาศัยอยู่ที่นี่มาสองสามวันแล้ว เพื่อรอคุณ ถ้าคุณยังไม่มาอีก ผมคงได้ส่งคนไปจับตัว

อู๋เป่ยกระพริบตาและแสร้งทําเป็นแปลกใจ: "รุ่นพี่ คุณรอผมมาตลอดเลยเหรอ? ไม่ทราบว่าคุณมีอะไรจะแนะนำผมไหม

ซ่างกวนจี้เชิงยิ้มและพูดว่า "ผมแค่อยากเห็นสหายจาง ครั้งที่แล้ว สาวน้อย ได้พบกับสหายจาง พอหลังจากนั้นก็มาบอกผมว่าทักษะทางการแพทย์ของสหายจางไม่ได้ด้อยกว่าผม ฮ่าฮ่า ผมชื่นชมมาก มีทักษะทางการแพทย์แบบนั้นตั้งแต่อายุยังน้อย อนาคตก็ไร้ขีดจํากัดแน่นอน!"

อู๋เป่ย: "ทักษะทางการแพทย์ของสาวน้อยของซ่างกวน ก็ดีมากเช่นกัน ผมชื่นชมเธอด้วย"

ซ่างกวนจี้เฉิงยิ้มและพูดว่า "คุณรู้เกี่ยวกับโลกซวนหวงนี้มากแค่ไหน"

อู๋เป่ย: "ผมรู้เรื่องนี้นิดหน่อย โลกซวนหวงได้กำเนิดขึ้นโดย ตระกูลซวนหวง ซึ่งนิกายที่ใหญ่ที่สุดคือซวนหวงเหมิน

ซวนหวงจี้เชิงยิ้มและพูดว่า "เหตุผลที่ซวนหวงเหมินมีอิทธิพลบางอย่างก็คือมีการสืบทอดส่วนหนึ่งมาจากมรรคาจารย์เต้าซวน ถ้าอย่างนั้นสหายก็รู้ล่ะสิ ว่าคนแบบไหนถึงจะสามารถรับตำแหน่ง มรรคาจารย์ได้?

อู๋เป่ยพูดว่า "เหนือต้าหลัว ถึงจะสามารถเรียกได้ว่าเป็นมรรคาจารย์"

ซ่างกวนจี้เชิงพยักหน้า: "อืม ถูกต้อง มรรคาจารย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีใครเทียบได้บนเส้นทางนี้ เส้นทางของพวกเขาเหนือสวรรค์ทั้งหมด ถือได้ว่าอยู่จุดสูงสุด ดังนั้นมรดกของมรรคาจารย์จึงเป็นมรดกสูงสุดเช่นกัน!"

อู๋เป่ยไม่ได้พูดอะไร เขาฟังอย่างเงียบๆ

ซ่างกวนจี้เชิงหยุดชั่วคราวและพูดต่อ "เก้าวันหลังจากนี้ จะเป็นการประชุมทางการแพทย์ของศาลหวง เฮ้อ แม้ว่าผมจะเป็นที่รู้จักในฐานะผู้เป็นหมอเซียนคนแรกของศาลหวง แต่ลูกศิษย์หลายคนของผมนั้นไม่เก่งนัก และไม่สามารถสร้างชื่อเสียงในการประชุมยาได้

หลัวเทียนเซียงหัวเราะ "ฮ่าฮ่า" และพูดว่า "พี่ซ่างกวน คุณไม่อยากปล้นตัวน้องชายผมไปเหรอ"

ซ่างกวนจี้เชิงยิ้มและพูดว่า "น้องชายของคุณ ใครจะกล้าปล้น? ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นอัจฉริยะของเทียนต้าวเหมิน ผมไม่กล้าคิดอย่างนั้น แต่ถ้าหากว่าน้องชายของคุณสามารถแต่งงานกับสาว

น้อยได้ ผมสามารถสอนทักษะทางการแพทย์ของศาลหวงให้เขาได้ ในฐานะพ่อตา

หลัวเทียนเซียง: "ทักษะทางการแพทย์ของศาลหวง ใครจะไม่อยากเรียนรู้? แต่เรื่องใหญ่เช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายสําหรับผมซึ่งเป็นปรมาจารย์ที่จะตัดสินใจแทนน้องของผม

ซ่างกวนจี้เชิงมองไปที่อู๋เป่ยอย่างมีความหวัง อู๋เป่ยหัวเราะและพูดว่า "รุ่นน้องก็รู้สึกดี แต่ผมมีครอบครัวแล้ว คุณซ่างกวนสวยและมีความสามารถ ผมเสียใจ