บทที่ 1454 ราชาปีศาจกลืนนภา

ในขณะนี้ภาพลวงตาสูงหนึ่งแสนเมตรปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือจวนจ้านหวัง ออร่าของเขาน่าทึ่งมาก เขาเป็นราชาปีศาจที่ทรงพลัง! ความแข็งแกร่งของมันไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเต้าจวินเลย!

อู๋เป่ยบินขึ้นไปบนนั้นแล้วจ้องอีกฝ่ายจากนั้นถามว่า “ฯพณฯ เป็นใครกัน”

ภาพลวงตาซ้อนทับกันดูแล้วคล้ายกับทั้งมนุษย์และสัตว์ประหลาด เขาพูดอย่างสงบ "ฉันคือราชาปีศาจกลืนนภา! เฮยเฟิงเป็นผู้รับใช้ของฉัน!"

อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา "ราชาเฮยเฟิงผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ลักพาตัวคนจากจวนจ้านหวังของฉัน ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยเขาไปแน่"

ราชาปีศาจกลืนนภา "หากไม่ปล่อยคนของฉันพวกแกทุกคนจะต้องตาย! "

อู๋เป่ยเยาะเย้ย "ก็ลองดูสิ! "

เขาไม่กลัวอีกฝ่ายเลยจริงๆ บรรพบุรุษของอาจารย์ของเขาคือมรรคาจารย์ แม้แต่ต้าเทียนจุนก็ยังต้องยอมแพ้ให้กับราชาปีศาจสามส่วน

ราชาปีศาจกลืนนภา "เจ้ามนุษย์ แกคิดว่าแกจะแข่งกับราชาปีศาจตัวนี้ได้หรือเปล่า"

อู๋เป่ยหัวเราะเยาะ "ถ้าแกกล้าที่จะลงมือในเวลานี้ ฉันรับประกันว่าภายในสิบห้านาทีแกไม่รอดแน่! "

เขาไม่แน่ใจว่าราชาปีศาจกลืนนภาทรงพลังมากไหมแต่ผู้มีผีมือชั้นยอดในหมู่มนุษย์บางคนยังสามารถฆ่าเขาได้เลย

“เจ้ามนุษย์ ข้าไม่มีเจตนาที่จะรังแกจวนจ้านหวังของแก แต่เฮยเฟิงเป็นข้ารับใช้ของฉันและฉันจะต้องพาตัวเขากลับไปด้วย”

อู๋เป่ยกล่าว " แกจะเอาตัวมันไปก็ได้ถ้าต้องการ? แต่ค่าหัวของเฉยเฟิงคือเหรียญมังกรหลายแสนล้านเหรียญมังกรศักดิ์สิทธิ์"

ราชาปีศาจกลืนนภาขมวดคิ้ว "แกไม่ยอมปล่อยเขาไปจริงๆ เหรอ? "

อู๋เป่ยกล่าว "ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าแกไม่ทำตาม ก็ลองดูสิ! "

ราชาปีศาจกลืนนภาโกรธจัด "เจ้าหนู รนหาที่ตายซะแล้ว! "

"บูม! "

ม่านพลังที่น่าสะพรึงกลัวเกิดขึ้นรอบๆ แล้วปกคลุมจวนจ้านหวัง ค่ายกลป้องกันจวนจ้านหวังเริ่มสั่นไหวอย่างรวดเร็วและดูเหมือนว่ามันจะอยู่ได้ไม่นาน

อู๋เป่ยเยาะเย้ย แล้วชักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เล่มออกมาจากนั้นก็สร้างค่ายกลดาบอันน่าทึ่งทันที ในเวลาเดียวกัน เขาได้นำคริสตัลพลังงานดาบออกมาจำนวนมาก คริสตัลเหล่านี้บรรจุพลังงานดาบของบรรพบุรุษดาบและพวกมันก็เข้าสู่ค่ายกลพลังงานดาบทีละอัน

กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เล่มแต่ละเล่มปกป้องแค่ด้านเดียว ด้วยความช่วยเหลือของพลังงานดาบพวกมันจึงสร้างลำแสงกระบี่มาป้องกันด้านนอกขึ้นได้อีกในทันที

และนี่เป็นเพียงค่ายป้องกันชั่วคราวที่อู๋เป่ยสร้างขึ้น เขากำลังยื้อเวลา!

ต่อมาคนอื่นๆ ก็เข้าไปในเรือรบ แล้วเรือรบก็เข้าสู่สถานะขั้นสูงในทันที จากนั้นก็ปล่อยชั้นเกราะป้องกันแสงคุ้มกายปกคลุมจวนจ้านหวัง

ด้วยพลังของเรือรบ อู๋เป่ยสามารถใช้วิธีระดับต้าหลัวได้!

ครั้งนี้เขาหยิบคริสตัลพลังงานดาบออกมาหนึ่งหมื่นชิ้นจากนั้นปล่อยพลังงานดาบทั้งหมดแล้วเก็บไว้ในถ้ำศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาเขาก็ใช้เรือรบเพื่อปล่อยลำแสงกระบี่และแสดงวิชาดาบแห่งความรอบรู้และคัมภีร์เว่ยเทียนตี้!

“ซือหลิงหลิง! ”

พลังงานดาบของบรรพบุรุษดาบจะใช้งานได้อย่างไร? มันอยู่ภายใต้การควบคุมของอู๋เป่ยและด้วยความช่วยเหลือจากเรือรบ พวกเขาได้นำวิชาดาบแห่งความรอบรู้นี้มาถึงขีดสุด!

ลำแสงกระบี่ระยิบระยับเปล่งแสงออกมาสว่างจ้าจนแม้แต่ราชาปีศาจกลืนนภาก็ไม่สามารถลืมตาได้ วินาทีต่อมาลำแสงกระบี่ก็กระจายออกไปและกลายเป็นแสงที่พันกันนับแสนตัดผ่านราชาปีศาจกลืนนภา!

เสียงกรีดร้องดังขึ้นกลางอากาศ สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งฟ้า หางขนาดใหญ่ยาวหลายร้อยเมตรตกลงมาจากท้องฟ้าและกระแทกลงบนพื้น ภาพลวงตาใช้เทคนิคการหลบหนีแล้วหลีกหนีไปทันที!

วิธีการหลบหนีของราชาปีศาจนั้นวิเศษมาก แม้อู๋เป่ยอยากไล่ตามเขาแต่มันก็สายเกินไปแล้ว เขารู้สึกเสียดายเล็กน้อยจึงบ่นขึ้น "น่าเสียดายที่มันรอดจากลำแสงกระบี่ไปได้หลายอัน"