บทที่ 1464 ปลอมตัวเป็นปีศาจ เทพปีศาจมอบคำภีร์

อู๋เป่ย : “ผู้คนตายเพื่อเงิน และนกตายเพื่ออาหาร เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยโบราณ ปิงอวิ๋น ขยะพวกนี้ตายก็ปล่อยให้ตายไป อย่าไปเสียใจให้กับพวกเขา”

ถังปิงอวิ๋นพยักหน้า พูดกับคนอื่นๆ : “ต่อจากนี้ไปอยู่ที่อาคารจูเชว่ พวกนายต้องเคารพฉันเป็นหัวหน้า ทำได้ไหม”

คนเหล่านี้ตกใจจนทำอะไรไม่ถูกตั้งนานแล้ว อู๋เป่ยมีการดำรงอยู่ที่ไม่สามารถเอาชนะได้ในสายตาของพวกเขา ใครกล้าต่อต้านเหรอ พยักหน้าทีละคน

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “เป็นแบบนี้ดีที่สุด ต่อจากนี้ไปอยู่ที่อาคารจูเชว่ คุณก็คือศิษย์พี่ใหญ่”

เขารู้ดี คนเหล่านี้ล้วนแล้วเป็นอัจฉริยะที่มีพรสววรค์ของอาคารจูเชว่ ผ่านเรื่องนี้ไป คำพูดของถังปิงอวิ๋น คนเหล่านี้ไม่กล้าต่อต้านอย่างแน่นอน

ถังปิงอวิ๋น : “ซวินเป่ย ข้างในคุณผ่านอะไรมาเหรอ”

ทันใดนั้น อู๋เป่ยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขาก่อนหน้านี้ บอกถังปิงอวิ๋นด้วยวิธีการส่งข้อมูลอันศักดิ์สิทธิ์

ที่แท้ ตอนที่เขาเข้าไปข้างใน พบว่านั่นคืออาณาจักรเทพเอ่อเฟิง อาณาจักรเทพเอ่อเฟิงอันตรายอย่างมาก มีการสร้างแบบทดสอบมากมาย โชคดีที่อู๋เป่ยผ่านประสบการณ์มาเยอะ พลังก็แข็งแกร่งเช่นกัน แม้ว่าจะลำบากเล็กน้อย แต่ก็สามารถไขกลไกลของค่ายกลทั้งหมดได้ สุดท้ายค้นพบสมบัติที่อยู่ในอาณาจักรเทพเก็บไว้ ยาอายุวัฒนะศักดิ์สิทธิ์หนึ่งเม็ดและตำราศักดิ์สิทธิ์หนึ่งเล่ม

ยาอายุวัฒนะศักดิ์สิทธิ์ เรียกว่ายาศักดิ์สิทธิ์เอ่อเฟิง สร้างขึ้นจากเลือดของเทพเจ้า กินมันลงไป ก็สามารถครอบครองสายเลือดของเทพเอ่อเฟิงได้ และตำราศักดิ์สิทธิ์ บันทึกจารึกศักดิ์สิทธิ์สามสิบหกคำ การขัดเกลาจารึกศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้จะช่วยให้อู๋เป่ยดูดซับยาศักดิ์สิทธิ์เอ่อเฟิง

รู้เรื่องที่เจอมาแล้ว ถังปิงอวิ๋นตกใจอย่างมาก พูด : “ซวินเป่ย ยาอายุวัฒนะศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ใครเป็นคนทิ้งไว้เหรอ”

อู๋เป่ย : “นี่เป็นความสำเร็จของนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่โบราณสิบคนที่สละชีวิต! นักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่สิบคน รวบรวมเลือดของเทพเจ้าทั้งสิบแม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บ สาหัสก็ตาม หลังจากนั้นด้วยพลังชีวิตอันน้อยนิดของตัวเอง กลั่นยาอายุวัฒนะทั้งสิบและทิ้งไว้ให้คนรุ่นต่อๆ ไป!”

ถังปิงอวิ๋นตกตะลึงอย่างมาก พูด : “ซวินเป่ย กินยาอายุวัฒนะสิบเม็ดแล้วจะเป็นยังไงเหรอ”

อู๋เป่ย : “ครอบครองสายเลือดของเผ่าเทพ นอกจากนี้เป็นสายเลือดเผ่าเทพที่สูงส่งและบริสุทธิ์มาก เพียงแต่ ต้องการดูดซับพลังของยาอายุวัฒนะแบบนี้ ผมจำเป็นต้องฝึกฝนให้ถึงระดับตี้เซียนอมตะก่อน ถึงจะสามารถดูดซับได้ทั้งหมด”

ถังปิงอวิ๋น : “แล้วอีกเก้าประตูล่ะ คุณจะไปไหม”

อู๋เป่ยส่ายหน้า : “คนๆเดียว เอายาอายุวัฒนะไปแค่หนึ่งเม็ดก็พอ ต่อให้ผมไปอีกก็เอาไมได้อีกแล้ว ยาอายุวัฒนะที่เหลืออีกเก้าเม็ด เก็บไว้ให้กับคนที่มีวาสนาเถอะ”

ในเวลานี้ เขาถามคนๆหนึ่ง : “คังอี้เฉิงบอกว่า ที่แห่งนี้ตั้งอยู่ใต้ตำหนักเทพปีศาจเหรอ”

คนผู้นี้พูด : “ใช่แล้วศิษย์พี่ ตำหนักเทพปีศาจตั้งอยู่ข้างบนที่อยู่ไม่สูงจริงๆ และไม่ไกลเท่าไหร่”

อู๋เป่ยพูดกับตัวเอง : “ตำหนักเทพปีศาจสร้างอยู่ใกล้ๆ นี่เป็นความบังเอิญเหรอ”

เขาครุ่นคิดสักพัก พูดกับถังปิงอวิ๋น : “ปิงอวิ๋น ในเมื่อมาแล้ว ผมจะไปดูตำหนักเทพปีศาจสักหน่อย”

ถังปิงอวิ๋นรีบส่ายหน้า : “ซวินเป่ย อย่า! ตำหนักเทพปีศาจอันตรายเกินไป พวกเราออกไปดีกว่า”

อู๋เป่ย : “ไม่ได้ไปหนึ่งรอบ ภายในใจรู้สึกไม่พอใจ พวกคุณกลับไปก่อน กลับไปภูเขาก่อนหน้านี้แล้วรอข่าวจากผม”

ถังปิงอวิ๋นเห็นเขายืนกราน ทำได้แค่ถอนหายใจ : “ก็ได้ แต่ต้องปลอดภัยนะ ถ้าหากขนของคุณน้อยไปหนึ่งเส้น กลับไปฉันไม่ให้อภัยคุณอย่างแน่นอน!”

อู๋เป่ยหัวเราะทันที : “รู้แล้วที่รัก”

หลังจากที่ถังปิงอวิ๋นทั้งสี่คนจากไป อู๋เป่ยออกจากถ้ำจวน อาศัยพลังตาเทพ ล็อคเป้าตำแหน่งของตำหนักเทพปีศาจ บนภูเขาห่างจากเขาไม่กี่ไมล์

เขาแกว่นไปมาแล้วเปลี่ยน กลายเป็นรูปร่างของหมีดำตัวหนึ่ง เหมือนเนินเขาเล็กๆ เขาครอบครองกระดูกปีศาจ รอบตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอายปีศาจ แข็งแกร่งอย่างมาก

เพิ่งเดินได้ไม่กี่ก้าว มีปีศาจหลายตัวปรากฏขึ้นด้านข้าง แบ่งออกเป็นปีศาจจิ้งจอกหนึ่งตัว ปีศาจเสือหนึ่งตัว และปีศาจกวางหนึ่งตัว ความแข็งแกร่งของปีศาจทั้งสามนั้นไม่อ่อนแอ เทียบเท่ากับเซียนเทพระดับแรก

มองเห็นอู๋เป่ย ปีศาจทั้งสามรีบหมอบลงบนพื้น พูดด้วยความเคารพ : “เข้าพบปีศาจจักรพรรดิ!”