ตอนที่ 1496
บทที่ 1500 ศาลานักฆ่าปีศาจ ถ้ำหมื่นปีศาจ
October 21, 2026
สายตาของผู้ชายคนนี้ตื่นตระหนกเล็กน้อย ภายในใจเกิดความหวาดกลัว ก่อนหน้านี้ศิษย์พี่ใหญ่เคยต่อสู้กับบรรพบุรุษเลือดทมิฬ แต่การต่อสู้ครั้งนั้นเขาแพ้แล้ว นอกจากนี้ยังได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่คนผู้นี้ กลับสังหารบรรพบุรุษเลือดทมิฬไปแล้ว อย่างนั้นเป็นการบ่งบอกว่า พลังของคนผู้นี้เหนือกว่าศิษย์พี่ใหญ่เหรอ
แต่ว่าเขาส่งข้อความออกไปแล้ว ไม่สามารถเรียกกลับมาได้อีกแล้ว!
ผู้ฝึกฝนหญิงคนนั้นก็ตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของเรื่องเช่นกัน ศิษย์พี่ใหญ่เป็นคนอารมณ์ร้อน ถ้าหากเขาและหลี่ซวินเป่ยเกิดความขัดแย้งขึ้นมา ไม่ว่าใครจะได้รับบาดเจ็บก็ไม่ใช่เรื่องดี เธอรีบโค้งคำนับให้อู๋เป่ยทันที : “เจ้าตำหนักหลี่ ก่อนหน้านี้พวกเราเป็นฝ่ายรุกรานก่อน ต้องขออภัยต่อเจ้าตำหนักหลี่ด้วย”
อู๋เป่ยเห็นว่าผู้หญิงคนนี้ยังพอมีเหตุผลอยู่บ้าง เขาพูดอย่างไม่แยแส : “คุยกันได้”
สายตาของผู้ชายหมุนหนึ่งรอบ พูด : “เจ้าตำหนักหลี่ สังหารบรรพบุรุษเลือดทมิฬแล้ว เกรงว่าภัยพิบัติกำลังมาเยือนแกแล้ว”
อู๋เป่ยหรี่ตาลง : “ใช่ไหม แกจะทำลายตำหนักดาบของฉันอีกครั้งเหรอ”
ผู้ชายรีบพูด : “ไม่เกี่ยวข้องกับศาลานักฆ่าปีศาจของพวกเรา บรรพบุรุษเลือดทมิฬคือจอมมารแห่ง 'ถ้ำหมื่นปีศาจ' ร่างที่ถูกฆ่าเป็นเพียงร่างอวตารของเขาเท่านั้น แกสังหารบรรพบุรุษเลือดทมิฬ แกคิดว่าถ้ำหมื่นปีศาจและร่างที่แท้จริงของบรรพบุรุษจะปล่อยแกไว้เหรอ”
อู๋เป่ย : “เรื่องของแน แกไม่ต้องมากังวลหรอก คนที่แกเรียกมาถึงหรือยัง ฉันตั้งหน้าตั้งตารอที่จะต่อสู้กับเขา”
หัวใจของผู้ชายจมลง พูด : “เจ้าตำหนักหลี่ ระหว่างพวกเราไม่มีความแค้นต่อกัน ผมคิดว่าให้มันจบแค่นี้เถอะ ท้ายที่สุดแล้วถ้าหากเกิดความขัดแย้งต่อกัน ใครได้รับบาดเจ็บก็ไม่คุ้ม”
และในเวลานี้ แสงหลบหนีตกลงมาต่อหน้าทุกคน ชายคนหนึ่งเดินออกมา บนตัวของเขาเต็มไปด้วยพลังที่น่าสะพรึงกลัว เป็นเซียนเที่ยงแท้ท่านหนึ่ง!
ดูไม่ออกว่าผู้ชายอายุเท่าไหร่ สวมชุดสีน้ำเงิน คิ้วยาว ผมสีเทาครึ่งหนึ่ง สีขาวครึ่งหนึ่ง เขากวาดสายตามองหนึ่งที ถาม : “เกิดเรื่องอะไรขึ้น”
ผู้หญิงรีบพูด : “ศิษย์พี่ใหญ่ ไม่มีอะไร พวกเราไล่ล่าบรรพบุรุษเลือดทมิฬมาถึงที่นี่ เจอกับเจ้าตำหนักหลี่ของตำหนักดาบคุนหลุน”
คนผู้นี้ขมวดคิ้วและพูด : “ไม่มีเรื่องอะไรแล้วส่งยันต์ข้อความทำไม พวกนายว่างมากเหรอ”
ได้ยินเขาตำหนิ คนหลายคนก้มหน้าลง คนที่ส่งยันต์ข้อความคนนั้นพูด : “ศิษย์พี่ใหญ่ เมื่อกี้มีการเข้าใจผิดนิดหน่อย”
ศิษย์พี่ใหญ่ถาม : “ว่าแต่ศิษย์น้อง บรรพบุรุษเลือดทมิฬล่ะ”
ผู้หญิงรีบพูด : “ศิษย์พี่ใหญ่ บรรพบุรุษเลือดทมิฬถูกเจ้าตำหนักหลี่สังหารไปแล้ว”
ศิษย์พี่ใหญ่ประหลาดใจอย่างมาก เขาเคยต่อสู้กับบรรพบุรุษเลือดทมิฬ ความแข็งแกร่งของเขาด้อยกว่าเล็กน้อยเท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่าคนผู้นี้สังหารบรรพบุรุษเลือดทมิฬไปแล้ว เว้นเสียแต่ในมือของเขาจะมีอาวุธวิเศษที่สามารถจัดการบรรพบุรุษเลือดทมิฬได้
คิดถึงตรงนี้ เขาผสานมือทำความเคารพอู๋เป่ย : “เจ้าตำหนักหลี่ บรรพบุรุษเลือดทมิฬอยู่ในรายชื่อจับตายในศาลานักฆ่าปีศาจ ท่านโปรดส่งศพออกมาด้วย”
อู๋เป่ย : “ส่งศพออกมาเหรอ ต้องขออภัยด้วย ศพถูกผมปรุงเป็นยาไปแล้ว มอบให้คุณไม่ได้แล้ว นอกจากนี้ผมเป็นคนสังหารบรรพบุรุษเลือดทมิฬ คุณถามฉันบ้างไหมว่าต้องการมันไหม”
ใบหน้าของศิษย์พี่ใหญ่เยือกเย็น : “เจ้าตำหนักหลี่ นี่เป็นการไม่ไว้หน้าผมสินะ”
อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ผมและคุณไม่รู้จักกัน จำเป็นต้องไว้หน้าคุณด้วยเหรอ”
ศิษย์พี่ใหญ่ยิ้มอย่างชั่วร้ายหนึ่งที : “ปีศาจที่ศาลานักฆ่าปีศาจตามล่า ก็ต้องเอามาให้ได้ เจ้าตำหนักหลี่ ผมจะให้เวลาคุณหนึ่งวัน คุณคิดให้ดี จะส่งศพมาหรือไม่ส่ง”
อู๋เป่ย : “ไม่ต้องคิด ผมเป็นคนฆ่าบรรพบุรุษเลือดทมิฬ ศพของเขาก็ควรอยู่กับผม”
ศิษย์พี่ใหญ่พูด : “ได้! งั้นเจ้าตำหนักหลี่เตรียมตัวให้ดี รอรับความโกรธของศาลานักฆ่าปีศาจของพวกเราได้เลย!”
พูดจบ เขาพูดกับคนอื่นๆ : “พวกเราไป”
คนทั้งหมดขี่แสงหลบหนีแล้วจากไป ผู้ฝึกฝนท้องถิ่นหลายคนของหลิงฉวนส่ายหน้า มีคนพูด : “ศาลานักฆ่าปีศาจไร้เหตุผลเกินไปแล้ว! เจ้าตำหนักหลี่ฆ่าปีศาจ ทำไมต้องให้พวกเขาด้วย”