ตอนที่ 1547
บทที่ 1551 คลังสมบัติมนุษย์ขั้นสูงสุด
October 21, 2026
อู๋เป่ยฮึดฮัดพร้อมออกจากสถานที่พร้อมกับเลี่ยนไป๋
เมื่อกลับไปที่สำนักดาบคุนหลุน เขาโยนเลี่ยนไป๋ลงบนพื้นแล้วถามว่า “นายฟื้นฟูการฝึกฝนของราชาปีศาจอย่างไร?”
เลี่ยนไป๋: “หากยังกินสิ่งมีชีวิต ก็ยิ่งจะฟื้นตัวได้ช้า”
อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ไว้สักวัน ฉันจะส่งนายไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ต้องปกป้องประตูภูเขาให้ฉันด้วยชีวิต” หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ใส่เครื่องพันธนาการบนร่างกายของเลี่ยนไป๋
หลังจากสยบเลี่ยนไป๋แล้ว อู๋เป่จึงกลับบ้านและเห็นจูจูเล่นกับเขอเออร์และติงเออร์ จูจูที่มีท่าทีราวกับเป็นพี่สาวคนโต
หลังจากเล่นกับลูก ๆ สักพัก เขาก็ไปเยี่ยมเทพเจ้าแห่งหิมะ
“เจ้าเปิดคลังสมบัติเซียนได้ด้วยหรือ?” ดวงตาของเทพเจ้าหิมะเป็นประกาย
อู๋เป่ย: “เปิดที่ซ่อนสี่แห่งแล้ว”
เทพเจ้าแห่งหิมะรู้สึกประทับใจมาก: “ยอดเยี่ยมมาก ความแข็งแกร่งในตอนนี้ของเจ้าอยู่เหนือของข้าเสียแล้ว”
อู๋เป่ย: “จริงๆ แล้วมีสถานที่ที่ห้าที่เรียกว่าคลังสมบัติมนุษย์ขั้นสูงสุด และผมเองก็จะเปิดมัน”
เทพเจ้าหิมะรู้สึกประหลาดใจ: “คลังสมบัติมนุษย์ขั้นสูงสุด? เมื่อเจ้าเปิดมันแล้วเจ้าจะได้อะไร?”
อู๋เป่ย: “คลังสมบัติมนุษย์จะปลดปล่อยพลังของเผ่าพันธุ์มนุษย์ออกมาเป็นหลัก ผมคิดว่าพลังสูงสุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้องทรงพลังมาก”
เทพเจ้าหิมะพยักหน้า: “เจ้าเติบโตเร็วกว่าที่ข้าคาดไว้”
จากนั้นเขาก็คิดถึงบางสิ่งบางอย่างและพูดว่า “ข้าขอแนะนำให้เจ้าอย่าฝึกความเป็นเซียนแห่งสวรรค์”
อู๋เป่ยสะดุ้ง: “ไม่ให้เป็นเซียนแห่งสวรรค์? เพราะอะไรหรือครับ?”
เทพเจ้าแห่งหิมะกล่าวว่า: “ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเจ้าจะเทียบกับ เต้าจวินได้อย่างไร?”
อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผมอาจไม่สามารถเอาชนะท่านได้ แต่ผมก็ไม่ได้กลัวเหล่าเต้าจวินเช่นกัน”
เทพเจ้าหิมะกล่าว: “อย่างนั้นก็ถูกต้อง จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเจ้าเปิดคลังสมบัติศักดิ์สิทธิ์และเข้าสู่อาณาจักรแห่งเซียน หรือแม้แต่อาณาจักรการยึดครองสวรรค์ แล้วแบบนี้เจ้าจะต้องแข็งแกร่งถึงเพียงใด?”
อู๋เป่ยตกอยู่ในความเงียบ ในความเป็นจริงเขารู้สึกว่าความเชื่อมโยงระหว่างผู้เป็นเซียนแห่งโลกและเซียนแห่งสวรรค์ไม่มีอยู่เลย
เทพเจ้าหิมะ: “ถ้าเจ้าต้องการเป็นเซียนแห่งสวรรค์จริงๆ เจ้าก็สามารถแปลงกายเพื่อฝึกฝนได้ สำหรับตัวตนที่แท้จริงของเจ้า เจ้าก็สามารถดำเนินต่อไปบนเส้นทางแห่งเซียนแห่งโลกได้”
อู๋เป่ย: “แปลงกายเพื่อฝึกการเป็นเซียนอย่างนั้นหรือ เป็นความคิดที่ดี”
เทพเจ้าหิมะ: “ด้วยคุณสมบัติและความแข็งแกร่งของเจ้า การทำเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องยาก ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยวิธีนี้ เจ้าสามารถฝึกฝนผู้เป็นเซียนทางโลกและเซียนแห่งสวรรค์ได้ในเวลาเดียวกัน โดยไม่ต้องเสียเวลา”
อู๋เป่ย: “อืม แต่ถ้าผมต้องการเป็นเซียน ฉันจะต้องพุ่งไปสู่อาณาจักรแห่งความเป็นเซียนก่อน”
เทพเจ้าหิมะ: “คัมภีร์อมตะ เจ้าได้ฝึกฝนหรือไม่?”
อู๋เป่ย: “ผมได้ฝึกฝนคาถายึดร่างกายมาก่อนแล้ว ผมรู้สึกว่าคัมภีร์นี้ท้าทายสวรรค์ไปหน่อย หากผมสามารถฝึกฝนได้จนถึงขั้นสุด รูปร่างและจิตวิญญาณของผมก็จะได้รับการเปลี่ยนแปลงที่สมจริงมากขึ้น”
เทพเจ้าหิมะ: “เส้นทางของโลกนำไปสู่จุดหมายปลายทางเดียวกันผ่านเส้นทางที่แตกต่างกัน ก็เช่นกันเมื่อเจ้าฝึกฝนคัมภีร์แห่งความเป็นอมตะ การเดินทางในอนาคตต่อไปของเจ้าก็จะราบรื่น”
เทพเจ้าแห่งหิมะก็ฝึกซ้อมเช่นกัน ทั้งสองคนให้คำแนะนำแลกเปลี่ยนกัน อู๋เป่ยก็ได้พยายามเปิดคลังสมบัติมนุษย์แห่งที่ห้าไปด้วย ซึ่งเป็นที่คลังสมบัติของมนุษย์ขั้นสูงสุด!
ตรงกันข้ามกับสิ่งที่เขาคาดหวัง เขาคิดว่าคลังสมบัติมนุษย์ขั้นสูงสุดจะทำการเปิดได้ยาก แต่ในทางกลับกัน เขาใช้เวลาเพียงสองวันในการเปิด คลังสมบัติมนุษย์ขั้นสูงสุด หลังจากที่คลังสมบัติมนุษย์ขั้นสูงสุดถูกเปิด กลิ่นอายของพลังต้นกำเนิดก็ถูกปล่อยออกมา อู๋เป่ยสงบลงทันทีด้วยรูปลักษณ์ที่สง่างามและพลังที่ดูไร้ขอบเขต!
ร่างกายของเขาส่งผลสะท้อนทั้งกับสวรรค์และโลก ทุกลมหายใจส่งผลกระทบต่อระบบของสวรรค์กับโลก ตอนนี้เขารู้สึกราวกับว่าเขาเป็นที่รักของทั้งสองแห่งโชคชะตาของสวรรค์กับโลกเข้าหาเขาเพื่อมาบรรจบกัน
“นี่มันยิ่งกว่ายอดมนุษย์!” อู๋เป่ยยิ้มเล็กน้อย และทันใดนั้น พลังลึกลับก็ถูกนำเข้ามาระหว่างคิ้วของเทพเจ้าแห่งหิมะ