บทที่ 1552 ทะลวงผ่านสามอาณาจักร

“ท่านอาจารย์ ต้นกำเนิดของจานเข็มก่อกำเนิดแปดทิศคืออะไรกัน?”

เซียวไท่ซุนกล่าวว่า: “จานเข็มก่อกำเนิดแปดทิศเป็นสมบัติในอาณาจักรสวรรค์ หลังจากที่มันถูกนำออกจากอาณาจักรสวรรค์ มันก็ถูกแบ่งออกเป็นแปด จึงกลายมาเป็นเทพเจ้าทั้งแปด จานเข็มก่อกำเนิดแปดทิศมีจิตวิญญาณ มันทำสิ่งนี้เพื่อ กำลังมองหาเจ้าของใหม่”

อู๋เป่ย : “ผมเข้าใจแล้ว จริงๆ แล้วอาณาจักรทั้งแปดนั้นเทียบเท่ากับการทดสอบแปดครั้ง ถ้าผ่านการทดสอบ ก็จะได้รับการยอมรับจากจานเข็มก่อกำเนิดแปดทิศ”

เซียวไท่จุนพยักหน้า: “เจ้าจะคิดเช่นนั้นก็ย่อมได้ ซวยเป่ยเจ้าสามารถไปที่อาณาจักรแห่งลมได้อย่างสบายใจ ส่วนจือเฟย ข้าจะแลความปลอดภัยให้เอง”

ในเวลาเดียว มีสายลมพัดมา ชายในชุดคลุมสีน้ำเงินก็ปรากฏตัวขึ้น เขาสง่างามและหล่อเหลา สวมผ้าพันคอสี่เหลี่ยม มือถือพัดอยู่ในมืออีกด้านนึ่ง เขาคือจ้าวชิงหยางผู้นำของอาณาจักรแห่งลม

เซียวไท่จุนกล่าวว่า: “ซวนเป่ยนี่คือจ้าวชิงหยาง ปรมาจารย์แห่งอาณาจักรลม เขาจะพาเจ้าเข้าสู่อาณาจักรแห่งลมในอีกสักครู่”

จ้าวชิงหยางพยักหน้าเล็กน้อย: “ซวยเป่ย หากท่าน สามารถทำลายอาณาจักรลมได้ ท่านจะเป็นผู้นำของลัทธิแห่งลมของข้า”

อู๋เป่ยตอบทันที: “ไม่กล้าหรอกครับ ปรมาจารย์จ้าว ท่านช่วยบอกผมเกี่ยวกับสถานการณ์ในอาณาจักรลมได้ไหมครับ?”

จ้าวชิงหยาง: “เมื่อท่านเข้าสู่อาณาจักรลม ลมภายในจะมีพลังอย่างมาก มันมาจากไข่มุกที่เรียกว่าไข่มุกลมศักดิ์สิทธิ์ ไข่มุกนี้เป็นดั่งดวงตาของลมในจักรวาล มีพลังไม่มีที่สิ้นสุด ตราบใดที่ท่าน สามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าท่ามกลางลมพายุรุนแรง ท่านก็จะสามารถเข้าใกล้ไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ เมื่อนั้นท่านจึงจะสามารถกลั่นออกมาได้”

นี่คือดินแดนที่รกร้างเต็มไปด้วยฝุ่นละอองที่ปกคลุมท้องฟ้า ลมกระโชกแรงเม็ดทรายหมุนด้วยความเร็วสูงนั้นคมกว่าคมดาบ จึงสามารถเจาะแนวป้องกันได้อย่างง่ายดาย

อู๋เป่ยเปิดดวงตาแห่งมิติและในไม่ช้าก็เห็นไข่มุกลอยอยู่ในอากาศจากระยะไกล มีการพ่นละอองออกมาจากกระแสอากาศออกมาอย่างต่อเนื่อง แล้วค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดก็กลายเป็นลมกระโชกแรง

หลังจากเจอทิศทางแล้ว เขาก็เดินไปหาไข่มุกแห่งลมทันที แต่หลังจากเดินได้ไม่เพียงกี่ก้าว เขาก็พบว่าการเดินค่อนข้างยากลำบาก เส้นทางเริ่มลื่นขึ้นเรื่อยๆ

อย่างไม่มีทางเลือก รูปร่างของเขาเริ่มเปลี่ยนไปและร่างของเขาแบนราบ เมื่อลมแรงพัดผ่านร่างกาย ลมทำให้เขาถูกกดแนบชิดกับพื้น เขาใช้มือกับเท้าไต่ปีนไปได้อีกหลายกิโลเมตร

แต่สุดท้ายเขาก็ปีนต่อไปไม่ได้อีก เขาติดอยู่กับพื้นเหมือนกระดานไม้ ในเวลานี้ เขาอยู่ห่างจากไข่มุกแห่งลมเพียงไม่กี่ก้าว แต่ก็เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะก้าวต่อไป เขากัดฟันแน่น ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นสายฟ้า มาตรงจุดของไข่มุกแห่งลมในทันที ก่อนจะรีบคว้ามันเอาไว้

เมื่อมีไข่มุกแห่งลมอยู่ในมือ ลมแรงที่เคยกระโชกแรงก็เริ่มลดลงทันที เขารู้สึกคันยุกยิกที่ฝ่ามือ แต่ร่างกายรู้สึกบางเบาสบายตัว

เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกและออกจากอาณาจักรแห่งลมทันที

ทันทีที่ออกมา อาณาจักรแห่งลมทั้งหมดก็พังทลายลงทันที จ้าวชิงหยางยิ้มเล็กน้อย กล่าวยินดีกับอู๋เป่ย: “ขอแสดงความยินดี”

อู๋เป่ยส่งคืน: “ผมได้นำไข่มุกแห่งลมมาเรียบร้อยแล้ว”

จากนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เธอสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์ ดูงดงามอย่างไม่น่าเชื่อ เธอยิ้มและพูดว่า “ซวนเป่ย ข้าชื่อสุ่ยเฉียนโหรว ผู้นำอาณาจักรแห่งน้ำ”

อู๋เป่ย: “ท่านปรมาจารย์สุ่ย”

สุ่ยเฉียนโหรว ยิ้มและพูดว่า: “พวกเรารอท่านมาเนิ่นนานแล้วและในที่สุดท่านก็มา ต่อไปเมื่อท่านไปที่อาณาจักรแห่งน้ำ จะมีลูกบอลน้ำอยู่ในอาณาจักรแห่งน้ำ หากท่านกลั่นน้ำที่แท้จริงออกมาได้ ก็จะประสบความสำเร็จ”

อู๋เป่ย: “พวกท่านทุกคนดูเหมือนต้องการให้ผมทำลายแปดอาณาจักรและสกัดจานก่อกำเนิดเข็มแปดทิศเสียเหลือเกิน”

สุ่นเฉียนโหรว: “แน่นอน เพราะหากท่านสกัดจานก่อกำเนิดเข็มแปดทิศ แล้วทั้งแปดอาณาจักรก็จะสามารถรวมเป็นหนึ่งเดียวได้”

จ้าวชิงหยางอธิบายว่า: “ที่เทียนเต้าหนึ่งแห่ง มีสี่สำนักแปดปรมาจารย์ แต่แปดอาณาจักรมีมากกว่าแต่มีความแข็งแกร่งน้อยมาก หากทั้งแปดอาณาจักรสามารถรวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้ ท่านก็จะเป็นผู้นำของพวกเราทุกคน”