บทที่ 1554 โอวจ้าน

อู๋เป่ย: “ทุกท่าน การฝึกฝนของผมยังคงตื้นเขิน พวกท่านทางนี้ต้องเตรียมตัวด้วย ผมคิดว่าเป็นการดีกว่าที่จะรอจนกว่าผมจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นเซียนแห่งสวรรค์ก่อนที่จะก่อตั้งอาณาจักรแปดทิศขึ้นมา ในช่วงเวลานี้พวกท่านควรหารือรายละเอียดถี่ถ้วน การรวมตัวกันของแปดอาณาจักรที่รวมเป็นหนึ่งและตอนนี้มีผลประโยชน์มากมายเข้ามาเกี่ยวข้องซึ่งต้องพิจารณาอย่างถี่ถ้วน”

ทุกคนรู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล พวกเขาจึงเห็นพ้องต้องกัน

อู๋เป่ยเพิ่งดูดซับจานเข็มแปดทิศและจำเป็นต้องรอทำให้เสถียรเสียก่อน ทั้งแปดคนไม่ได้ขัดจังหวะเขา พูดสองสามคำแล้วขอตัวจากไป

เซียวไท่จุน: “ซวนเป่ย เจ้ามีแผนจะทำอะไรต่อไป?”

อู๋เป่ย: “ท่านอาจารย์ ในช่วงเวลานี้ ผมจะอยู่ที่เทียนเต้าเหมินเพื่อทำความคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้เสียก่อนครับ”

เขาจะเป็นผู้นำในอนาคต ดังนั้นเขาจะต้องรู้บางอย่างเกี่ยวกับเทียนเต้าเหมินบ้าง

เซียวไท่จุนพยักหน้า: “ใช่ เทียนเต้าเหมิน มีรากฐานที่ลึกซึ้ง หากเจ้าสามารถหยั่งรากที่นี่ มันจะเป็นประโยชน์ต่ออนาคตของเจ้า”

อู๋เป่ย: “ท่านอาจารย์ ผมจำได้ว่าในเทียนเต้าเหมินมีนักปรุงยาระดับห้าดาวไม่ใช่หรือครับ?”

เซียวไท่จุนยิ้มและพูดว่า: “มีอยู่คนหนึ่ง ชื่อหลัวหนิงตัน ทำไม เจ้าต้องการไปพบเธอหรือ?”

อู๋เป่ย: “อีกไม่กี่วันอาณาจักรแห่งสวรรค์จะเปิด ผมอยากจะไปพบเธอ”

เซียวไท่จุนกล่าวว่า: “เธออยู่ในสวนปรุงยาชิงหมิง ฝั่งตะวันออกในสุดของเทียนเต้าเหมิน เจ้ายังเป็นนักปรุงยา สามารถสื่อสารแลกเปลี่ยนกับเธอได้มากมาย ดีแล้ว ข้าจะไม่รบกวนการฝึกฝนของเจ้า”

หลังจากที่เสี่ยวไท่จุนนจากไปแล้ว ซือเฟยก็เดินเข้ามาและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ขอแสดงความยินดีด้วย”

อู๋เป่ยมองเธอแล้วพูดว่า “ซือเฟย เธอจะจัดการกับตระกูลเว่ยอย่างไร?”

จือเฟย: “ตระกูลเว่ย ต้องทำร้ายฉันอย่างแน่นอนหากพวกเขารู้ว่าฉันกลับมาแล้ว ถ้าอย่างนั้นซวยเป่ยคุณสามารถลงมือได้เลย”

อู๋เป่ย: “อืม ก็จริง เรามารอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

มันยังเช้าอยู่ ดังนั้นอู๋เป่ยจึงใช่จานเข็มแปดทิศก่อกำเนิดเพื่อความคุ้นเคย ด้วยการสกัดจานเข็มแปดทิศก่อกำเนิด เขาไม่เพียงแต่ทำให้ความลับของเข็มแปดทิศเสร็จแบบเท่านั้น แต่ยังได้รับอาวุธเวทย์มนตร์ที่ทรงพลังมาด้วย ขณะนี้ด้วยความช่วยเหลือจากจานเข็มแปดทิศก่อกำเนิด เขาสามารถสร้างรูปแบบที่ไม่มีใครเทียบได้เพื่อดักจับและสังหารศัตรู หากในอนาคตระดับพลังยุทธ์ของเขาสูงขึ้น จานแปดทิศก่อกำเนิดก็จะยิ่งมีพลังมากขึ้นเท่านั้น

เวลาที่เหลือเขาใช้เวลาฝึกฝนคัมภีร์จักพรรดิไท่อีก่อน เขาได้ฝึกฝนถึงระดับที่เก้า และกลายเป็นผู้เที่ยงแท้อวี้เล่ย จากนั้นเขาก็จะโจมตีระดับสิบวิญญาณยักษ์ที่เที่ยงแท้

วิญญาณยักษ์ที่แท้จริงนั้นทรงพลังอย่างมาก และจำเป็นต้องพัฒนาศักยภาพของร่างกายอย่างเต็มที่เพื่อที่จะไปถึงอาณาจักรวิญญาณยักษ์ได้

อู๋เป่ยได้เปิดคลังสมบัติทรัพย์ของมนุษย์ขั้นสุดยอดแล้ว และพัฒนาทางกายภาพของเขาก็มาถึงขีดจำกัดแล้ว ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะบรรลุถึงบุคคลที่มีจิตวิญญาณขนาดยักษ์ในชั่วข้ามคืนแบบนี้จริง ๆ

ระดับที่สิบเอ็ดของระดับจักพรรดิ ปรมาจารย์แห่งการหลบหนีสวรรค์

ปรมาจารย์การหนีสวรรค์ต้องมีวิธีการหลบหนี ทักษะการหลบหนีของอู๋เป่ยนั้นดีมาโดยตลอด และเขายังเชี่ยวชาญการหลบหนีจากสายฟ้าอีกด้วย ดังนั้นคราวนี้มันยังคงราบรื่นเช่นเคย

ระดับที่สิบสองถัดไปคือผู้เป็นอมตะที่แท้จริง ตามชื่อที่อมตะ ความเป็นอมตะยากต่อการฆ่า ดังนั้นเป็นเรื่องยากมาที่จะฝึกฝน

“ผู้อมตะที่แท้จริงนี้ค่อนข้างคล้ายกับคัมภีร์อมตะ อย่างนั้นควรฝึกฝนคัมภีร์อมตะก่อน” เมื่อนึกได้แบบนี้ เขาจึงเปลี่ยนมาฝึกคัมภีร์อมตะเสียก่อน

เขาเพิ่งเชี่ยวชาญระดับแรกของคัมภีร์อมตะเก้าระดับ ซึ่งก็คือสวดร้อยกว่ามนตร์คาถา สถานที่ที่สองข้างหลังเรียกว่าโชคชะตา

เดิมทีมันเป็นเรื่องยากมากที่จะฝึกฝนโชคชะตา แต่ว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะเปลี่ยนโชคชะตามากกว่า เขาได้ฝึกฝนวิชาโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ ดังนั้นระดับนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

เขาเปิดใช้งานเทคนิคโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ และใช้จานเข็มแปดทิศก่อกำเนิดเพื่อเปลี่ยนโชคชะตากับเจตจำนงของสวรรค์ เขาก็สามารถเข้าถึงชะตากรรมของเขาอย่างรวดเร็ว ในเวลานี้ เขารู้สึกว่าสวรรค์กับโลกดูเหมือนจะปล่อยกระแสความปรารถนาดีมายังเขา เขาเป็นบุตรแห่งสวรรค์และเป็นที่รักของสวรรค์ ไม่ว่าเขาจะทำอะไร เขาก็จะได้รับความโปรดปรานจากสวรรค์กับโลกอยู่เสมอ

ขณะที่เขากำลังจะฝึกฝนต่อ จู่ๆ จือเฟยก็เรียกเขาจากข้างนอก: “ซวนเป่ย”

อู๋เป่ยยืนขึ้นและเปิดประตูแล้วถามด้วยรอยยิ้ม: “จือเฟย เกิดอะไรขึ้น?”

จือเฟยถอนหายใจเบา ๆ: “โอวจ้าน ส่งเสียงเรียกฉันอยู่ข้างนอกนั้น”

ทันทีที่มีการกล่าวถึงโอวจ้าน เขาจำได้ว่าโอวจ้านเป็นบุตรชายของท่านผู้อาวุโสผู้ยิ่งใหญ่และได้หมั้นหมายกับจือเฟย

อู๋เป่ย: “เธออยากเจอเขาไหม?”

จือเฟย: “มาพูดกันให้ชัดเจน อนาคตเขาจะได้ไม่ต้องมาพัวพันกันอีก”

อู๋เป่ย: “ตกลง ฉันจะไปกับเธอด้วย”