ตอนที่ 1551
บทที่ 1555 หลัวหนิงตันแห่งสวนชิงหมิงตันหยวน
October 21, 2026
อู๋เป่ย: “เพียงเพราะเว่ยอู๋เจียงเป็นหนึ่งในคณะท่านอาวุโสใหญ่ทั้งแปดเหรอ?”
จือเฟย: “พลังของตระกูลเว่ย ไม่เพียงเกิดจากตัวตนของคณะท่านอาวุโสใหญ่ทั้งแปดของเว่ยอู๋เจียงเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับเว่ยอู๋ซ่างด้วย”
อู๋เป่ย: “เว่ยอู๋ซ่าง? ฮึ่ม ชายคนนี้เคยคิดจะท้าทายฉัน ฉันจำเขาได้”
จือเฟย: “เหตุผลที่เว่ยอู๋ซ่างได้รับการยกย่องจากตระกูลเว่ย นอกเหนือจากคุณสมบัติที่น่าทึ่งของเขาแล้ว เขายังเป็นคู่หมั้นของหลานสาวของต้าเทียนจุน”
อู๋เป่ยเลิกคิ้ว: “โอ้ มีความสัมพันธ์แบบนั้นหรอกเหรอ?”
จื่อเฟย: “ใช่ แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ฉันยังอยากแก้แค้น!”
อู๋เป่ยถามเธอ: “จะบอกว่า กุญแจสำคัญของตระกูลเว่ยอยู่ที่เว่ยอู๋ซ่างใช่ไหม?”
จือเฟยพยักหน้า: “เว่ยอู๋เจียง ไม่น่ากลัว หัวหน้าสำนักกับหัวหน้าสาขาคนอื่น ๆ ไว้หน้าเขา เพราะเห็นแก่เว่ยอู๋ซ่าง”
“หลังจากที่อาณาจักรสวรรค์เปิดแล้วเว่ยอู๋ซ่างก็จะเข้าไปด้วยใช่ไหม?”
จือเฟย: “เขาไปแน่นอน โอกาสแบบนี้เขาไม่มีทางพลาด ฉันได้ยินมาว่าต้าเทียนจุนได้เข้าพบกับเว่ยอู๋ซ่างเป็นการส่วนตัวและบอกข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับ อาณาจักรแห่งสวรรค์แก่เขา”
อู๋เป่ยเลิกคิ้ว: “ต้าเทียนจุนในตอนนั้นดูเหมือนจะพบสมบัติในอาณาจักรสวรรค์แล้ว”
จือเฟยมองไปที่อู๋เป่ย: “ซวยเป่ย คงจะดีไม่น้อย ถ้าสามารถฆ่าเว่ยอู๋ซ่างในอาณาจักรแห่งสวรรค์ได้ เมื่อเว่ยอู๋ซ่างเสียชีวิต เว่ยอู๋เจียงก็จะไม่มีผู้สนับสนุน”
อู๋เป่ย: “ฉันกลัวว่าตระกูลเว่ยจะคิดแบบเดียวกัน ถ้าฆ่าฉัน คุณจะไม่มีผู้สนับสนุน”
จือเฟย: “ไม่เพียงแค่นั้น คุณได้รับจานเข็มแปดทิศและสาวกของเทียนเต้าเหมิน ทุกคนต่างก็อิจฉา เว่ยอู๋ซ่างเองก็ไม่มีข้อยกเว้น เขาคงต้องการฆ่าคุณแน่และนำจานเข็มแปดทิศก่อกำเนิดไป ดังนั้นยังไงต้องมีการต่อสู้ระหว่างคุณ แต่ฉันกลับรู้สึกกังวลนิดหน่อย ความแข็งแกร่งของเว่ยอู๋ซ่างนั้นไม่ธรรมดา เขาเป็นเซียนผู้เที่ยงแท้จริงแล้ว”
อู๋เป่ย: “ฉันไม่กลัวว่าเขาจะเป็นเซียนผู้เที่ยงแท้ แม้ว่าเขาจะเป็นเต้าจวินฉันก็สามารถต่อสู้ได้ ไม่ว่าเขาสามารถได้รับความชอบจากต้าเทียนจุนแห่งสวรรค์ มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่”
จือเฟย: “ใช่ นั่นคือสิ่งที่ฉันกังวลที่สุด”
อู๋เป่ยตบไหล่ของเธอ: “พวกเราค่อยๆเป็นค่อยไปกันดีกว่า”
อีกวันต่อมาอู๋เป่ยตัดสินใจไปเยี่ยมหลัวหนิงตัน เพื่อดูระดับของปรมาจารย์นักปรุงยาระดับห้าดาวคนนี้
สวนชิงหมิงตันหยวนอยู่ทางตะวันออกของเทียนเต้าเหมิน เมื่อเขามาถึงทางเข้าตันหยวน อู๋เป่ยเห็นผู้หญิงสองคนเฝ้าประตูอยู่ พวกเธอแต่งตัวเรียบๆ แต่รูปร่างสวยงามชดช้อย
ทันทีที่อู๋เป่ยมาถึง ผู้หญิงคนหนึ่งก็ถามว่า “นี่คือองค์ชายอู๋ อู๋เป่ยใช่ไหมเจ้าคะ?”
อู๋เป่ยประหลาดใจ: “รู้จักฉันอย่างนั้นหรือ?”
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มและพูดว่า: “เจ้าของสวนของเราบอกว่าในอีกสองสามวันองค์ชายอู๋จะมาเยือน โดยปกติแล้วจะมีเพียงคนรู้จักเท่านั้นมาเยี่ยมเจ้าของสวน แค่เพียงมองท่าน ก็ทราบได้ทันทีว่าท่านคือองค์ชายอู๋”
อู๋เป่ยพยักหน้า: “ผมเอง แนะนำด้วย”
สาวงาม: “เจ้าของสวนท่านบอกว่า ถ้าองค์ชายอู๋มา โปรดเชิญไปดื่มชายังม่านไม้ไผ่เจ้าค่ะ”
อู๋เป่ย: “กรุณานำทางด้วย”
เขาเดินตามผู้หญิงคนนั้นไปที่ประตูชิงหมิงตันหยวน เดินสักพักก็เข้าไปในป่าไผ่ มีเรือนไม้ไผ่หลังเล็กๆ เขาถูกเชิญเข้าไปข้างใน
ที่เรือนไม้ไผ่ มีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังต้มหม้อสมุนไพรอยู่ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เธอก็หันกลับมาตรวจสอบ เมื่อเธอหันมา อู๋เป่ยก็พบว่าผู้หญิงคนนี้มีรูปร่างหน้าตาธรรมดาแถมมีรูปร่างปานกลาง ผู้หญิงที่เฝ้าตรงประตูนั้นสวยกว่าเธอหลายร้อยเท่า
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มและพูดว่า: “องค์ชายอู๋ ได้ยินเพียงชื่อเสียงของนานมา”
อู๋เป่ยกำหมัดของเขาแล้วพูดว่า “คุณต้องเป็นปรมาจารย์หลัวหนิงตัน ยินดีที่ได้รู้จัก”
หญิงสาวคนนี้ชื่อหลัวหนิงตัน เธอยิ้มแล้วพูดว่า “เชิญเข้ามาดื่มชาเถอะ ที่พักค่อนข้างเรียบง่าย องค์ชายโปรดอย่าโกรธเคือง”
อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า: “ที่นี่ดีมากๆ”
จากนั้นเขาก็ดูวัสดุยาในอ่างแล้วพูดว่า “นี่เป็นหญ้าอายุวัฒนะ?”