บทที่ 1658 พิชิตปีศาจเต่ายักษ์

อู๋เป่ย ：“เจ้าแน่ใจได้อย่างไร ว่าบุตรแห่งมหาสมุทรจะถือกำเนิดขึ้นที่นี่?”

เทพเจ้าจระเข้ ：“เพราะว่าข้าน้อยรู้ความลับของบุตรแห่งมหาสมุทร ความลับนี้ นอกจากเผ่าพันธุ์ของราชาแห่งมหาสมุทรแล้ว น่าจะไม่มีผู้บำเพ็ญคนที่สองรู้อีกแล้ว นอกจากข้าเท่านั้นที่รู้ความลับนี้！”

หลังจากที่ได้ยินสิ่งนี้ อู๋เป่ยก็เริ่มสนใจ และถามว่า ：“ความลับอะไร?”

เทพเจ้าจระเข้ มองไปรอบๆ และแอบกระซิบว่า ：“ผู้ศักดิ์สิทธิ์ บุตรแห่งมาสมุทรท่านนี้คืออดีตราชาแห่งมหาสมุทรกลับชาติมาเกิด！”

อู๋เป่ยถามว่า ：“เจ้ารู้ได้อย่างไร?”

เทพเจ้าจระเข้ถอนหายใจเบาๆ ：“อันที่จริงแล้ว ก่อนที่ข้าน้อยจะกลายเป็นเผ่าเทพ เคยเป็นนายพลใต้สังกัดของราชาแห่งมหาสมุทร ติดตามราชาแห่งมหาสมุทรเดินทางไปทางเหนือและใต้ ตอนนั้น เทียนเจียวแห่งเผ่าเทพ ราชาเทพยูบิสสังหารราชาแห่งมหาสมุทร ข้าก็อยู่ไม่ไกลนัก เห็นกับตาตัวเองว่าราชาเทพสังหารราชาแห่งมหาสมุทร ในขณะนั้น ราชาแห่งมหาสมุทรถูกสังหารบริเวณใกล้เคียงนี้ ข้าสัมผัสได้ถึง ร่องรอยของราชาแห่งมหาสมุทรที่หลงเหลืออยู่ใต้ท้องทะเล เพื่อรอการเกิดใหม่”

อู๋เป่ย ：“แสดงว่า ราชาแห่งมหาสมุทรมีเพียงท่านเดียวเสมอมาเหรอ?”

เทพเจ้าจระเข้พยักหน้า ：“ราชาแห่งมหาสมุทรมีคุณสมบัติพิเศษ เรียกว่า‘ร่างแห่งความเป็นอมตะ’ คุณสมบัตินี้น่ากลัวมาก ทุกครั้งที่เขาตาย หลังจากเกิดใหม่คุณสมบัติและความสามารถพิเศษนี้ก็จะแข็งแกร่งมากขึ้น”

อู๋เป่ย ：“ในเมื่อเจ้าเป็นนายพลใต้สังกัดของราชาแห่งมหาสมุทร ทำไมจึงเข้าร่วมเผ่าเทพล่ะ?”

เทพเจ้าจระเข้ก้มหน้าลง ：“ในตอนนั้น ข้าได้เห็นว่าเผ่าเทพแข็งแกร่งเพียงใด จึงตัดสินใจเป็นสมาชิกของเผ่าเทพ ในเมื่อสู้ไม่ได้ ก็เพียงแค่เข้าร่วม”

อู๋เป่ยถามว่า ：“นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว เจ้ายังรู้อะไรอีกบ้าง?”

เทพเจ้าจระเข้ ：“ข้าน้อยยังรู้มาว่า หลังจากบุตรแห่งมหาสมุทรถือกำเนิดแล้ว ต้องรอจนกว่าอายุสิบสองปีความทรงจำจึงจะฟื้นคืน”

อู๋เป่ยถามเขาว่า ：“ตอนนั้นราชาแห่งมหาสมุทรแข็งแกร่งแค่ไหน?”

เทพเจ้าจระเข้ ：“แข็งแกร่งกว่ามรรคาจารย์ และทรงพลังพอๆกับเต้าจวิน ท่านเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ น่าจะรู้ว่าระดับผู้บำเพ็ญไม่สามารถวัดความแข็งแกร่งของคนอื่นได้อย่างแม่นยำ”

อู๋เป่ย ：“ในท้องทะเลอันกว้างใหญ่นี้ มีราชาแห่งมหาสมุทรเพียงท่านเดียวเหรอ?”

เทพเจ้าจระเข้ ：“ก็ไม่ใช่อย่างนั้น จริงๆแล้วในบรรดาเผ่าพันธุ์มหาสมุทร ตระกูลที่มีเชื้อสายของราชาแห่งมหาสมุทรมีทั้งหมดสี่ตระกูล บุตรแห่งมหาสมุทรของตระกูลใดถือกำเนิดก่อน ตระกูลนั้นก็จะได้เป็นผู้ปกครองยุคสมัย”

อู๋เป่ย ：“เจ้าเฝ้ารออยู่ที่นี่ กำลังคิดวางแผนราชาแห่งมหาสมุทรเหรอ?”

เทพเจ้าจระเข้พูดอย่างเคร่งขรึม ：“เป็นนายครั้งเดียว ถือเป็นนายตลอดชีวิต！ ข้ามาที่นี่ แน่นอนว่าเพื่อปกป้องการกลับมาของราชาแห่งมหาสมุทร！”

อู๋เป่ยดูถูกเหยียดหยาม ：“ปกป้อง? ถ้าเจ้าจงรักภักดีจริงๆ ก็คงไม่บอกเรื่องเหล่านี้กับข้าหรอก”

เทพเจ้าจระเข้พูดว่า ：“เพราะว่าท่านคือผู้ศักดิ์สิทธิ์！ ผู้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นผู้ที่ใจกว้าง ให้ความสำคัญกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ ดังนั้นท่านรู้ก็ไม่เป็นไร บางที อาจจะช่วยราชาแห่งมหาสมุทรได้”

ประโยคนี้ ไม่ใช่คำเยินยอ แต่เป็นความจริง ในฐานะที่อู๋เป่ยเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์เผ่าพันธุ์มนุษย์ แบกรับภารกิจสำคัญในการฟื้นฟูเผ่าพันธุ์มนุษย์ เมื่อใดก็ตามที่พบผู้ที่มีคุณสมบัติที่ดีและมีความสามารถ เขาก็ช่วยเหลืออย่างแน่นอน

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามว่า ：“เทพเจ้าจระเข้ เจ้ายังติดต่อกับครอบครัวของราชาแห่งมหาสมุทรอยู่หรือเปล่า?”

เทพเจ้าจระเข้ ：“ใช่ ถ้าขาดการติดต่อกัน พวกเขาจะไม่อนุญาตให้ข้าปกครองที่นี่”

อู๋เป่ย ：จากที่เจ้าเข้าใจเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์มหาสมุทร พวกเขาจะยอมจำนนต่อกองกำลังบนบกหรือไม่?”

เทพเจ้าจระเข้ส่ายหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ：“เป็นไปไม่ได้ เผ่าพันธุ์มหาสมุทรเชื่อฟังราชาแห่งมหาสมุทรเท่านั้น เมื่อครึ่งปีก่อนโลกเซียนแข็งแกร่งมาก แต่ก็ยังไม่สามารถออกคำสั่งกับเผ่าพันธุ์มหาสมุทรได้”

เขาอึ้งไปชั่วขณะ แล้วพูดว่า ：“วิธีเดียวที่จะทำให้พันธุ์มหาสมุทรยอมจำนนก็คือ ทำให้ราชาแห่งมหาสมุทรของพวกเขายอมจำนน ขอเพียงราชาแห่งมหาสมุทรเต็มใจและยอมจำนน เผ่าพันธุ์มหาสมุทรทั้งหมดก็จะยอมจำนน”

อู๋เป่ย ：“เจ้าฆ่าผู้บริสุทธิ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปมากมาย เดิมทีข้าจะฆ่าเจ้า แต่เจ้ายังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง ดังนั้นข้าจะไว้ชีวิตเจ้าก่อน ต่อไป เจ้าต้องทำตามที่ข้าบอก”

เทพเจ้าจระเข้ ：“รับทราบ ข้าน้อยน้อมรับคำสั่ง！”