บทที่ 1660 ตราประทับราชาทะเลจีนใต้

อู๋เป่ย "ชาดีมากเลย มีกลิ่นหอมควัน"

หลังพูดคุยจิปะถะมาสักพัก เขาก็พูดเข้าประเด็นว่า "ฉันกำลังจะเตรียมขยายอาณาเขตทะเล ไม่รู้ว่าเธอสนใจจะเข้าร่วมกับจักรวรรดิเทียนหวู่ไหม ฉันสามารถทำให้เธอเป็นราชาทะเลจีนใต้อย่างเป็นทางการได้และมอบเกาะในทะเลตอนใต้ทั้งหมดให้เธอดูแลจัดการ ปีศาจเต่ายักษ์และเทพเจ้าจระเข้นั่นล้วนยอมรับฉันแล้ว ล้วนจะเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของเธอ"

มู่เฉียนเสว่พูดด้วยรอยยิ้ม "ท่านคือผู้ศักดิ์สิทธิ์ คำพูดของผู้ศักดิ์สิทธิ์มีค่าเท่าทองคำ ฉันจะกล้าฝ่าฝืนได้หรือ?"

อู๋เป่ยโบกมือไปมา "ฉันจะไม่บังคับเธอ"

มู่เฉียนเสว่ "ไม่ต้องบังคับหรอก ฉันคือราชาทะเลจีนใต้ เพื่อปกป้องประชาชนที่ทำมาหากินบนทะเลนี้ ถ้าหากได้เข้าร่วมกับจักรวรรดิเทียนหวู่ ประชาชนก็จะมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีมากขึ้น หลังจากอยู่ภายใต้การปกครองของผู้ศักดิ์สิทธิ์ ย่อมจะต้องมีความสงบสุขและความเจริญรุ่งเรือง"

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม "ดี งั้นเธอและฉันถือว่ามีข้อตกลงร่วมกัน"

ดื่มชาอีกสักพัก อู๋เป่ยพูดว่า "ฉันมักจะไปที่ทวีปรกร้าง ได้ยินมาว่าเธอก็เป็นผู้บำเพ็ญที่มาจากที่นั่น?"

มู่เฉียนเสว่ "ใช่แล้ว เดิมพ่อของฉันเป็นจักรพรรดิของราชวงศ์เทียนชิง แต่ต่อมาเขาก็ถูกผู้ทรยศทำร้าย ฉันจึงหนีมาที่นี่และอุทิศตนเพื่อฝึกฝน โดยหวังว่าสักวันหนึ่งฉันจะสามารถล้างแค้นให้กับพ่อของฉัน"

ราชวงศ์เทียนชิง เป็นราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ในทวีปรกร้าง อู๋เป่ยเคยได้ยินเรื่องนี้มานานแล้ว เขาจึงรู้สึกประหลาดใจมาก "เธอก็คือเจ้าหญิงของราชวงศ์เทียนชิงหรือ?"

มู่เฉียนเสว่พยักหน้า "ใช่แล้ว ศัตรูที่ทำร้ายฉันคือพลังยุทธ์ของเต้าจวิน เบื้องหลังของเขาได้รับการสนับสนุนจากเผ่าเทพ ดังนั้นอยากจะฆ่าเขาก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก"

อู๋เป่ยพูด "เธอเป็นผู้เที่ยงแท้โบราณ ไม่ช้าก็เร็วเธอจะตองสามารถฆ่าศัตรูนั่นได้ด้วยมือของเธอเอง"

มู่เฉียนเสว่พูดด้วยรอยยิ้ม "ขอบพระคุณฝ่าบาทที่อวยพร"

เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงหยิบตราประทับขนาดใหญ่ออกมาแล้วพูดว่า "ฝ่าบาท นี้คือสมบัติตราประทับที่ท่านพ่อของฉันมอบไว้ให้ฉันก่อนที่เขาจะตาย มันถูกเรียกว่าตราประทับจักรพรรดิสวรรค์ ตราประทับนี้สามารถใช้เพื่อเปิดสวรรค์ เมื่อมีมัน ฝ่าบาทจะสามารถกระทำการใดๆในนามของเทียนชิง และขึ้นปกครองเทพเจ้าแห่งขุนเขา ตอนนี้ฉันขอส่งมอบมันให้แก่ฝ่าบาท"

อู๋เป่ยตกตะลึง "เธออยากจะมอบของสำคัญเช่นนี้ให้กับเรา?"

มู่เฉียนเสว่ "ท่านคือผู้ศักดิ์สิทธิ์ มีเพียงท่านที่จะสามารถใช้พลังทั้งหมดของตราประทับได้ ในโลกใบนี้ มีเพียงฝ่าบาทเท่านั้น ที่ฉันจะมอบให้ ยิ่งไปกว่านั้นฝ่าบาทได้ช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันก็ต้องตอบแทนคุณ"

อู๋เป่ยตระหนักดีถึงคุณค่าของของสิ่งนี้ และพูดว่า "ฉันจะไม่รับของเธอเปล่าๆหรอกนะ เอาอย่างนี้แล้วกัน ฉันจะสอนคัมภีร์จักรพรรดิไท่อีให้เธอ"

ขณะที่พูด เขาใช้ พลังจิตในการสอนคัมภีร์ เมื่อมู่เฉียนเสว่ได้ยินสิ่งนี้ ก็ดีใจอย่างมากและรีบไหว้ขอบคุณ

อู๋เป่ยไม่ได้นั่งอยู่นานนัก ก็ลุกขึ้นขอตัวลาไปก่อน ต่อมาเขาก็ส่งเสนาบดีใหญ่ไปแต่งตั้งมู่เฉียนเสว่ให้เป็นราชาทะเลจีนใต้อย่างเป็นทางการ และดูแลเหล่าหมู่เกาะทั้งหมดในทะเลตอนใต้

ในวันนั้นเอง เรือรบก็กลับมาเดินทางตามทางเดิม เพียงเวลาในการเดินทางนั้นเร็วขึ้นกว่าตอนที่มามากนัก

เช้าวันรุ่งขึ้น เรือรบก็กลับมายังเมืองเทียนหวู่ เมืองเทียนหวู่นั้นเดิมคือเมืองชางตี้ แต่ตอนนี้ได้เปลี่ยนจักรพรรดิแล้ว เมืองชางตี้ก็จึงเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเทียนหวู่

เมื่อกลับมาถึงพระราชวัง ก็มีเสนาบดีเขามากราบทูล "ฝ่าบาททรงขึ้นครองราชย์มาได้หลายเดือนแล้วนะพะย่ะค่ะ เพียงภายในวังนั้นมีพระสนมเพียงไม่กี่พระองค์ จำนวนน้อยเกินไป ถึงเวลาที่จะต้องคัดเลือกพระสนมแล้วนะพะย่ะค่ะ"

อู๋เป่ยถาม "พวกคุณเตรียมจะคัดเลือกอย่างไง?"

เสนาบดีคนนั้นกล่าวต่อ "ในบรรดาหญิงสาววัยสิบห้าถึงยี่สิบปีจากทั่วทั้งประเทศ มาคัดเลือกหญิงสาวที่มีรูปร่าง หน้าตาที่ดีที่สุด หลังการคัดเลือกครบสามรอบแล้วนั้น ผู้ที่สามารถอยู่ได้จนถึงในตอนท้ายที่สุด จะได้รับการตรวจสอบเป็นการส่วนตัวจากฝ่าบาท และจะมีการเลือกออกมาหนึ่งกลุ่มเพื่อปรนนิบัติฝ่าบาท ที่เหลือในวังก็จะเต็มไปด้วยเหล่าหญิงสาวพะย่ะคะ"

อู๋เป่ยพูด "การคัดเลือกนั่นไม่จำเป็นหรอก มันสิ้นเปลืองทรัพย์สิน และเราก็ไม่ต้องการให้มีคนมากมายมาปรนนิบัติ"

เสนาบดีรีบพูดว่า "ฝ่าบาท! ไม่สามารถยกเลิกได้แล้วนะพะย่ะค่ะ!"

ทันใดนั้น กลุ่มเสนาบดีกลุ่มนั้นก็พูดคุยไม่หยุด อู๋เป่ยจึงพูดเพียงว่า "ที่จริงแล้วเมื่อก่อนเราก็มีนางในรับใช้หลายคนแล้ว เพียงพอแล้ว"

แต่เหล่าเสนาบดีกลับปฏิเสธที่จะยอมแพ้ เพียงพูดจะให้ดูนางในเหล่านี้ก่อน

อู๋เป่ยไม่มีทางเลือก นอกจากนำสาวใช้ที่หลิงซีพามาเหล่านั่นมาที่พระราชวัง หลังเหล่าเสนาบดีได้เห็น พวกเขาก็ต่างไม่พอใจ เอาแต่หาข้อติเตียนโดยบอกว่านั่นก็ผอมไป นี้ก็ผอมไป คนนี้บุคลิกไม่ดี คนนั้นดูสวยจนล่อลวงเกินไป