บทที่ 1685 ถอดรหัสและฆ่าสัตว์ประหลาดในหนองน้ำ

อู๋เป่ยกล่าว "ฉันสนใจเรื่องเทพปีศาจมาก จึงอยากพบพวกมัน"

หลู่เถิงเซียวพูดอย่างจริงจัง "ฉันขอแนะนำไม่ให้ผู้ศักดิ์สิทธิ์หลี่ไป ! "

อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็น "หืม"

หลู่เถิงเซียวกล่าว "เทพปีศาจมีข้อได้เปรียบทั้งในเผ่าเทพ เผ่าปีศาจและเผ่าพันธุ์มนุษย์ เมื่อผู้ศักดิ์สิทธิ์หลี่ปรากฏตัวต่อหน้า เทพปีศาจจะกลืนกินผู้ศักดิ์สิทธิ์หลี่อย่างแน่นอน"

อู๋เป่ยกล่าว "ในความเห็นของคุณ ความแข็งแกร่งของเทพปีศาจตัวนีเป็นอย่างไรบ้าง"

หลู่เถิงเซียวกล่าว "เมื่อไม่นานมานี้ ราชาเทพองค์หนึ่งถูกเนรเทศมายังโลกใบนี้ แล้วเขาก็ถูกเทพปีศาจสังหารและกลืนกินอย่างง่ายดาย"

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว ความแข็งแกร่งของราชาเทพอยู่ในระดับมรรคาจารย์ แต่เขาไม่สามารถต้านทานแรงได้ เทพปีศาจนี้แข็งแกร่งแค่ไหนเชียว

หลู่เถิงเซียวมองเขา "ความแข็งแกร่งของผู้ศักดิ์สิทธิ์หลี่สามารถเทียบเคียงกับความแข็งแกร่งของมรรคาจารย์ได้หรือไม่"

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ขึ้นอยู่กับว่าเป็นมรรรคาจารย์คนไหน"

หลู่เถิงเซียวกล่าว "แม้ว่าหลี่เซิ่งจะแข็งแกร่ง แต่ฉันยังไม่แนะนำให้ไปยุ่งเดี่ยวกับเทพปีศาจ"

อู๋เป่ยกล่าว "สมเหตุสมผล ฉันอยากจะฝึกที่นี่สักพัก ไม่ทราบว่าจะรบกวนคุณหรือเปล่า"

หลู่เถิงเซียวกล่าว "ผู้ศักดิ์สิทธิ์หลี่อยากอยู่ต่อ พวกเราก็ขัดไม่ได้"

ความแข็งแกร่งของอู๋เป่ยเกินกว่าเขามาก หากเขาอยู่ผู้คนในหมู่บ้านจะปลอดภัยมากขึ้น

ในท้ายที่สุดหลู่เถิงเซียวก็ออกจากบ้านเพื่อให้อู๋เป่ยอยู่ อู๋เป่ยก็ไม่ได้เกรงใจอีกต่อไปเขาฝึกตนในสนามและยังคงถอดรหัสแสงศักดิ์สิทธิ์ที่สองต่อไป รหัสผ่านที่สองนั้นยากขึ้นกว่าเดิมและเขาใช้เวลามากกว่าสามวันในการถอดรหัส

เช่นเดียวกับเมื่อก่อน พลังลึกลับเข้าสู่ร่างกายของเขา ทำให้ร่างกายและพลังจิตวิญญาณของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก

ในไม่ช้าอู๋เป่ยก็รู้สึกว่าความแข็งแกร่งในร่างกายของเขาเพียงพอที่จะฝึกฝนวิชายุทธเบื้องหลังของคัมภีร์พระสูตรกลียุคในสถานที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ วิชายุทธนี้เรียกว่าหมัดแห่งการทำลายล้างพระสูตร กระตุ้นพลังในร่างกายและจิตวิญญาณเพื่อส่งการโจมตีที่ทำลายล้างและทรงพลังอย่างยิ่ง

ก่อนหน้านี้อู๋เป่ยไม่สามารถใช้วิชาหมัดนี้ได้อย่างสมบูรณ์ ทว่าตอนนี้เขาสามารถลองฝึกฝนได้แล้วในที่สุด

"บูม ! "

อู๋เป่ยเปิดใช้งานพลังนั้นและปล่อยหมัดแห่งความว่างเปล่า หลังจากหมัดนี้โจมตีไป พื้นที่ว่างเปล่าก็ถูกบีบจนพังทลายและก่อตัวเป็นหลุมดำขนาดจิ๋วในทันที หลุมดำนี้ความสามารถในการกลืนกินทุกสิ่งและทำลายทุกอย่างได้ นี่คือความหมายที่แท้จริงของหมัดแห่งการทำลายล้างพระสูตรซึ่งก็คือการสร้างหลุมดำในเวลาอันสั้นแล้วทำลายทุกสิ่งอย่าง

หลุมดำดำรงอยู่ในช่วงเวลาสั้น ๆ แต่พลังของมันไม่รุนแรงเท่าที่หวังไว้ อู๋เป่ยไม่พอใจเป็นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงถอดรหัสที่สาม

เมื่อโค้ดถูกถอดรหัส เขาก็มีพลังมากขึ้นเรื่อย ๆ ครึ่งเดือนต่อมา เขาได้ถอดรหัสรหัสระดับที่ห้าและเขายังฝึกฝนหมัดแห่งการทำลายล้างพระสูตรจนถึงระดับที่ห้าอีกด้วย ในเวลานี้เมื่อเขาปล่อยหมัดออกไป แปดหลุมดำขนาดเล็กปรากฏขึ้นรอบ ๆ ตัวเขา เรียงกันในทิศทางบากัว ก่อเกิดพลังทำลายล้างอันเหลือเชื่อ

เขากำลังจะถอดรหัสรหัสที่หกแล้วจู่ ๆ หลู่ซีเจินก็บุกเข้ามา เธอพูดอย่างกังวล "พี่ผู้ศักดิ์สิทธิ์ โปรดช่วยพ่อของฉันด้วย ! "

อู๋เป่ยรีบถาม “เป็นอะไรเหรอ”

หลู่ซีเจินกล่าว "พ่อของฉันพาสองสามคนไปข้างนอกในตอนเช้า เมื่อครู่ก็มีลุงคนหนึ่งเพิ่งกลับมาและบอกว่าพวกเขาพบกับสัตว์ดุร้ายที่ทรงพลัง พ่อของฉันสู้ไม่ไหว เขาจึงมาขอความช่วยเหลือ"

อู๋เป่ยไม่มีเวลาคิดให้ดีและพูดว่า "ไปกันเถอะ ! "

เขาพาหลู่ซีเจินและชายที่มาบอกข่าวไป ทั้งสามคนก็ไปพร้อมกับสายฟ้าในอากาศ ไม่นานหลังจากนั้นพวกเขาก็มาถึงหนองน้ำแห่งหนึ่ง เมื่อขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือหนองน้ำ อู๋เป่ยก็รู้สึกว่ามีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังมากมายอยู่ใต้หนองน้ำ

ชายคนนั้นชี้ไปข้างหน้าแล้วพูดว่า "อยู่ที่นั่น ! "

อู๋เป่ยมองอย่างละเอียด และเห็นศพนอนอยู่บนพื้น ปัจจุบันหลู่เถิงเซียวติดอยู่ในหนวดที่ปกคลุมไปด้วยหนามแหลม เขาอาเจียนออกมาเป็นเลือดไม่หยุด พิษอันร้ายแรงบนหนามแหลมซึมเข้าไปในร่างกายของเขา ทั้งตัวของเขาจึงเป็นสีเขียวและสีหน้าแสดงความเจ็บปวด