บทที่ 1688 หมิงซู

อู๋เป่ยกล่าว "พ่อของคุณทิ้งสมบัติไว้ให้ด้วยเหรอ"

มู่เฉียนเสว่พยักหน้า "พ่อของข้ารู้ตัวว่าจะตาย ดังนั้นเขาจึงปิดผนึกสมบัติล้ำค่าของราชวงศ์ทั้งหมดไว้ในแหวนถ้ำสวรรค์ และโยนแหวนเข้าไปในหมิงซู พื้นที่ต้องห้ามรกร้าง"

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ได้ ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปหมิงซูกับคุณ ถือโอกาสนี้เพื่อระบายความโกรธของคุณ"

มู่เฉียนเสว่รู้สึกอบอุ่นในใจและพูดขึ้น "ฝ่าบาท ท่านผู้เป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ในโลก กล้าเสี่ยงง่าย ๆ ได้อย่างไร ไว้ค่อยคุยกันเรื่องนี้ทีหลังละกัน"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "ไม่ต้องกังวลหรอก คนในประเทศเทียนชิงที่สามารถฆ่าฉันได้ยังไม่เกิด แค่เตรียมตัวให้พร้อม เราจะออกเดินทางในอีกสักครู่"

เมื่อเห็นความตั้งใจของเขา มู่เฉียนเสว่ก็พยักหน้า

หนึ่งชั่วยามต่อมา ทั้งสองคนดับไฟและมุ่งหน้าไปยังทวีปโบราณ

หมิงซูเป็นดินแดนต้องห้ามที่น่ากลัวที่สุดในทวีปรกร้าง ทางเข้า หมิงซูตั้งอยู่ในหุบเขาใหญ่ ในหุบเขามีหลุมขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางหลายพันเมตร ซึ่งเป็นทางเข้าสู่หมิงซู

อู๋เป่ยยืนอยู่ที่ทางเข้า จ้องมองไปที่หลุมลึกที่ไร้ก้นบึ้งแล้วถามขึ้น "เฉียนเสว่ คุณรู้ไหมว่าในหมิงซูมีอะไร"

มู่เฉียนเสว่ส่ายหัว "ดูเหมือนว่าเข้าไปแล้วมีชีวิตออกมาได้ บิดาของฉันโยนแหวนเข้าไปเพราะเขาไม่ต้องการให้ผู้ทรยศของ เทียนชิงค้นพบ"

อู๋เป่ยเปิดดวงตาแห่งมิติและค้นพบว่าก้นหลุมลึกนั้นเป็นกระแสน้ำวนของเวลาและสถานที่ที่เรียกว่ากระแสน้ำวนเวลาอวกาศ หมิงซูอาจเป็นเวลาและพื้นที่อื่น

เขากำลังศึกษาสถานการณ์ในหมิงซู แล้วจู่ ๆ ก็มีตรีร่างปรากฏขึ้นตรงหน้า ออร่าของทั้งสามนั้นแข็งแกร่งมากและหนึ่งในนั้นคือเซียนดาบ เซียนดาบมีเครายาวกระพือและพูดอย่างใจเย็น "มู่เฉียนเสว่ ฉันไม่คิดว่าคุณมาที่นี่เพื่อตาย"

มู่เฉียนเสว่จ้องไปที่เซียนดาบและพูดด้วยความโกรธ "เฉิงเมี่ยวเสวียน พ่อของฉันพยายามอย่างดีที่สุดที่จะฝึกฝนคุณในตอนนั้น แต่คุณก็ทรยศต่อเขา คนเลวอย่างคุณต้องตาย ! "

เฉิงเมี่ยวเสวียนพูดอย่างใจเย็น "มู่เฉียนเสว่ นกที่ดีเลือกต้นไม้ที่จะเกาะ สิ่งที่ฉันทำมันไม่ผิด ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรแล้ว ถูกจับโดยละม่อม ตามฉันมาเพื่อพบจักรพรรดิเทียนซิง"

อีกสองคนก็พูดขึ้น "ผู้บัญชาการเฉิง ไม่ต้องพูดอะไรมาก จับเธอไว้ก่อน ! "

ทันทีที่เขาพูดจบ นักพรตในชุดดำก็ถือดาบไว้ในมือและฟาดมันขึ้นไปในอากาศ ห่างกันไม่กี่ร้อยเมตร พลังงานดาบอันน่าอัศจรรย์พุ่งเข้าหาอู๋เป่ย พวกเขาทั้งสองคน

อู๋เป่ยยกมือของเขา และพลังงานดาบอันแหลมคมก็สลายตัวไปโดยตรง ในเวลาเดียวกัน พลังงานดาบจำนวนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเขา กลายเป็นเกมหมากรุกฟ้าดิน

ในช่วงเกมหมากรุก สีหน้าของทั้งสามคนก็เปลี่ยนไป เฉิงเมี่ยวเสวียนถามอย่างเฉียบขาด "คุณเป็นใคร"

อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็น "คุณไม่จำเป็นต้องรู้"

ในเกมหมากรุก ดาบสามพันเล่มสั่นสะเทือนและเสียงคำรามดังขึ้น ทั้งสามคนไม่มีเวลาแม้แต่จะโต้ตอบ ร่างกายและจิตวิญญาณของพวกเขาแตกสลายและพวกเขาก็ยืนแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น

อู๋เป่ยถอนตัวจากเกมหมากรุกฟ้าดิน และทั้งสามก็ระเบิดทันที กลายเป็นเมฆหมอกเลือดสามก้อน ซึ่งกระจายตัวทันทีที่ลมพัด

มู่เฉียนเสว่รู้สึกประหลาดใจมากและกล่าวขึ้นว่า "ความแข็งแกร่งของฝ่าบาทดีขึ้นกว่าเดิมมาก ! "

อู๋เป่ยไม่ได้สนใจคนกลุ่มนี้มากนัก เขามองไปที่หมิงซูและพูดว่า "มีรัศมีแปลก ๆ ในหมิงซูที่สามารถทำลายรากฐานได้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ไม่มีทางออก"

มู่เฉียนเสว่ "ฝ่าบาท งั้นเราอย่าเพิ่งเข้าไปเลย"

อู๋เป่ยพยักหน้า "สุภาพบุรุษไม่ยืนอยู่ใต้กำแพงที่อันตราย มันไม่เหมาะที่จะเข้าไปในสถานที่แห่งนี้ในขณะนี้"

มู่เฉียนเสว่กังวลมากว่าอู๋เป่ยกำลังจะลงไป เธอจึงพูดขึ้น "ฝ่าบาท มีคนใต้บังคับบัญชาเก่าของบิดาของฉันหลายคนในเทียนชิงก่อนหน้าที่ฉันไม่สามารถกลับมาได้ แต่ตอนนี้ฝ่าบาทอยู่ที่นี่ ฉันอยากจะพบพวกเขา"

อู๋เป่ยถามเธอว่า "คนใต้บังคับบัญชาเก่าของบิดาเธอเชื่อใจได้หรือเปล่า"

มู่เฉียนเสว่พยักหน้า "หากพวกเขาเชื่อใจไม่ได้ ป่านนี้พวกเขาคงยอมจำนนต่อจักรพรรดิองค์ใหม่ไปนานแล้ว"

อู๋เป่ยกล่าว "มีทั้งหมดกี่คน"

มู่เฉียนเสว่กล่าว "คนที่สำคัญที่สุดคือองครักษ์เกราะทองคำของพ่อข้า ทหารทั้งสามพันคนเป็นผู้มีฝีมือ และผู้บัญชาการเกราะทองคำก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน นอกจากนี้กษัตริย์เจิ้นเป่ย และกษัตริย์ผิงหนานยังไม่ยอมจำนนต่อจักรพรรดิองค์ใหม นอกจากนี้แล้วนั้น ยังมีหน่วยข่าวกรองที่สงบนิ่งอยู่กระจายอยู่ทั่วราชวงศ์อีกด้วย”