บทที่ 1695 เมืองม่วงทองเก้าสวรรค์

เขาประหลาดใจอย่างมาก บ่นพึมพำ : “นี่คือพลังอะไร”

บินไปข้างหน้าสักพักหนึ่ง บนยอดเขาหลัก เขามองเห็นศิลาเซียนม่วงทอง

มองเห็นศิลาเซียน อู๋เป่ยรู้ว่ามันเป็นหนึ่งในศิลาเซียนทั้งห้า แต่พลังของมันพิเศษอย่างมาก เขายืนอยู่หน้าศิลา มองดูอักษรและลวดลายลึกลับที่อยู่บนนั้น เรื่อยๆจนรู้สึกเหมือนได้เป็นหนึ่งเดียวกับภูเขาเซียนม่วงทองแห่งนี้

หูซื่อไห่โบกมือหนึ่งที : “พวกท่านตามสบายเลย มีเรื่องอะไรเรียกผมได้ตลอดเวลา”

เฮยท๋าโบกมือ : “ไปได้แล้ว”

หลังจากหูซื่อไห่ไป อู๋เป่ยยังคงยืนอยู่กับที่ไม่ขยับ เขาหลับตาลง แต่เนื้อหาบนศิลาเซียนปรากฏขึ้นในทะเลเทพของเขา ก่อตัวเป็นอักขระยันต์ที่ลึกลับและซับซ้อนเต็มไปหมด

จู่ๆอู๋เป่ยก็รู้สึกได้ว่า เขาสามารถบุกทะลวงสู่รูปแบบที่สิบหกของคัมภีร์จักรพรรดิไท่อี ขั้นพลังแห่งความรอบรู้!

ขั้นพลังแห่งความรอบรู้ ก็คืออิงมาจากรากฐานทั้งห้าจวนที่เขาเปิด ฝึกฝนพลังแห่งความรอบรู้โบราณตามลำดับ! หลังจากฝึกฝนพลังแห่งความรอบรู้โบราณสำเร็จ จะรวมเข้ากับเทพทั้งห้า ถือกำเนิดพลังแห่งความรอบรู้

ในเวลานี้ อักขระยันต์นับไม่ถ้วนในทะเลเทพ ค่อยๆรวมตัวกัน สร้างพลังแห่งความรอบรู้ที่ทรงพลังอย่างมากจนสามารถท้าทายสวรรค์ได้ ข้อมูลเกี่ยวกับพลังแห่งความรอบรู้ปรากฏขึ้นในหัวของอู๋เป่ย พลังแห่งความรอบรู้นี้มีชื่อว่าเมืองม่วงทองเก้าสวรรค์ เป็นพลังแห่งความรอบรู้สีทอง

วินาทีต่อมา พลังแห่งความรอบรู้ของเมืองม่วงทองเก้าสวรรค์ ครอบครองเคล็ดลับของพลังแห่งความรอบรู้นี้ทันที ในเวลานี้ ภูเขาเซียนม่วงทองทั้งหมดสั่นสะเทือนทันที ผู้ฝึกฝนทั้งหมดบนภูเขาตื่นตระหนก บินขึ้นไปบนท้องฟ้าทีละคน จ้องมองภูเขาม่วงทองด้วยความตะลึง

ทันใดนั้น ภูเขาม่วงทองและศิลาเซียนกลายเป็นแสงสีทอง พุ่งเข้าสู่ร่างกายของอู๋เป่ย ถูกทองคำศักดิ์สิทธิ์ดูดซับเช่นกัน ภายในพริบตา พลังแห่งความรอบรู้ของเมืองม่วงทองเก้าสวรรค์มาถึงความสมบูรณ์แบบแล้ว

ภูเขาเซียนม่วงทองหายไปแล้ว ทั่วทั้งสำนักเซียนม่วงคลั่งไปหมดแล้ว คนนับไม่ถ้วนบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ค้นหาทุกทิศทุกทาง

หูซื่อไห่ก็มาด้วยความเร่งรีบเช่นกัน มองเห็นหลุมลึกในพื้นดิน เขาถามเสียงสั่น : “นี่......นี่มันเกิดอะไรขึ้น”

อู๋เป่ยพูด : “ภูเขาลูกนี้น่าแปลกจริงๆ ผมกำลังสำรวจศิลาเซียน จู่ๆมันก็ขยับ ทำให้พวกเราตกใจจนต้องบินขึ้นไปบนท้องฟ้า”

หูซื่อไห่มองดูอู๋เป่ย เรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับอู๋เป่ยอย่างแน่นอน แต่รู้แล้วจะทำอะไรได้

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆหนึ่งที โค้งคำนับลึกๆให้อู๋เป่ยหนึ่งที : “ไม่มีภูเขาเซียนม่วงทองแล้ว เกรงว่าสำนักเซียนม่วงทองของพวกเราอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว”

อู๋เป่ยก็รู้สึกผิดเล็กน้อยเช่นกัน เขากระแอมหนึ่งที พูด : “พูดขึ้นมาแล้ว เรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับผมไม่มากก็น้อย เอาแบบนี้ ผมเห็นว่าวิชาที่พวกคุณฝึกฝนซับซ้อนอย่างมาก ผมจะสอนวิชาฝึกฝนเซียนให้คุณหนึ่งชุด คุณยินดีรับเอาไว้ไหม”

หูซื่อไห่ดีใจอย่างมาก รีบพูด : “ขอบคุณ!”

ในหัวของอู๋เป่ยมีวิชานับไม่ถ้วน เขาเลือกอย่างสบายๆหนึ่งอัน สืบทอดผ่านทางโทรจิตให้หูซื่อไห่ หลังจากนั้นก็พาลูกศิษย์ทั้งสี่ออกจากเมืองม่วงทอง

ออกจากเมืองม่วงทองแล้ว เฮยท๋าถามด้วยความตื่นเต้น : “อาจารย์ ท่านขัดเกลาภูเขาเซียนม่วงทองแล้วใช่ไหม”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “นั่นเป็นพลังแห่งความรอบรู้ของนิกายหนึ่ง เรียกว่าเมืองม่วงทองเก้าสวรรค์ ทรงพลังแค่ไหน ฉันยังไม่รู้”

ระหว่างที่พูด เขาก็มาถึงถิ่นทุรกันดารแห่งหนึ่ง โบกมือขวาหนึ่งที จู่ๆบนท้องฟ้าก็มีอักขระยันต์สามพันตัวปรากฏขึ้น ก่อตัวเป็นอักขระยันต์ค่ายกลแห่งหนึ่ง อักขระยันต์ทุกตัวล้วนแล้วทรงพลังอย่างมาก เมื่อเวลาที่อักขระยันต์สามพันตัวรวมเป็นหนึ่งเดียว มันก่อให้เกิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ปราบปรามเก้าสวรรค์และสิบโลกได้

ลูกศิษย์ทั้งสี่คนมองหน้ากัน พุ่งเข้าไปด้านล่างของอักขระยันต์ทีละคน ทันใดนั้น ยอดฝีมือระดับบรรพบุรุษเต้าทั้งสี่คนตกตะลึงอยางมาก ล้มลงกับพื้นอย่างแรง พลังอันน่าสะพรึงกลัวกดดันจนพวกเขาหายใจไม่ออก ไม่สามารถออกแรงได้เลยแม้แต่นิดเดียว อู๋เป่ยยังไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ ถ้าหากใช้พลังทั้งหมดจัดการ ลูกศิษย์ทั้งสี่ก็จะได้รับบาดเจ็บทันที!

“แข็งแกร่งมาก!” เฮยท๋าและคนอื่นๆอุทาน

อู๋เป่ยเก็บพลังแห่งความรอบรู้ พูดด้วยรอยยิ้ม : “พลังแห่งความรอบรู้นี้มีการเปลี่ยนแปลงสามแบบ ฉันใช้เพียงครึ่งแรกของรูปแบบแรกเท่านั้น”

ไป๋เหลียนพูดด้วยรอยยิ้ม : “อาจารย์ครอบครองพลังแห่งความรอบรู้นี้ บรรพบุรุษเต้าทั่วไปไม่ใช่คู่ต่อสู้โดยสิ้นเชิง”

อู๋เป่ยส่ายหน้า : “ตอนนี้ฉันยังไม่สามารถควบคุมพลังแห่งความรอบรู้นี้ได้อย่างสมบูรณ์ เพียงแต่มันสามารถเพิ่มพลังของฉันได้จริงๆ”

กลับมาถึงอาคารจูเชว่ อู๋เป่ยนั่งสมาธิอย่างเงียบ ๆ เพื่อรวบรวมพลังแห่งความรอบรู้ที่เพิ่งได้มาใหม่