บทที่ 1696 เนื้อแท้ของพลัง

จีเซียนเผิง : “สำรวจตงเทียนเซินทู่ กลัวการเข้าพื้นที่ต้องห้ามมากที่สุด มักมีอันตรายที่ไม่รู้จักอยู่ข้างใน นอกจากนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังในเซินทู แน่นอน ถ้าหากนายสามารถปราบสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นได้ ก็สามารถให้พวกมันพิทักษ์บ้านได้”

อู๋เป่ยรู้ ปัจจุบันตงเทียนเซินทู่ถูกสำรวจไปน้อยอย่างมาก ยังมีพื้นที่กว้างอย่างมากรอให้เขาไปพัฒนา เขาจึงบอกลาจีเซียนเผิง โดยมีตำหนักฮุนเทียนเป็นจุดศูนย์กลาง โดยไปสำรวจทางตะวันออกเฉียงใต้ก่อน

ในไม่ช้า เขามาถึงขอบของการสำรวจตำหนักฮุนเทียน ที่แห่งนี้คือทะเลทรายสีแดง ตรงบริเวณขอบมีป้ายหิน ข้างบนเขียนไว้ว่าห้ามเข้า มีอันตรายบางอย่าง

ถังปิงอวิ๋นและลูกศิษย์ทั้งสี่ออกมาจากถ้ำสวรรค์ ไป๋เหลียงพูด : “อาจารย์ ข้างหลังนี้ก็คือพื้นที่ของพวกเราแล้ว”

อู๋เป่ย : “ยังต้องเดินทางไปข้างหลังอีก เว้นช่องว่างระหว่างตำหนักฮุนเทียนให้เพียงพอ เพื่อไม่ให้กระทบต่อการขยายตัวในภายหลังของตำหนักฮุนเทียน”

ถังปิงอวิ๋น : “ซวินเป่ย อย่างนั้นพวกเราจะเริ่มจากตรงไหน”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “แน่นอนว่าเริ่มจากที่ที่อันตรายที่สุด”

ระหว่างที่พูด เขาบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ยิ่งบินยิ่งสูง หลังจากนั้นเขาเปิดตาวิเศษ สำรวจพื้นที่ทั้งหมด

ข้างในนี้ มีเทือกเขาลูกหนึ่งพิเศษอย่างมาก เทือกเขาลูกนี้ยาวสามหมื่นไมล์ ณ จุดที่กว้างที่สุดกว้างนับหมื่นไมล์ มีสนามพลังประหลาดจำนวนนับไม่ถ้วนกระจายอยู่ในภูเขา ดังนั้นจึงมียอดเขาจำนวนมากลอยอยู่ในอากาศ

บนยอดเขา มีสิ่งมีชีวิตมากมายอาศัยอยู่ นอกจากนี้ยังมียาศักดิ์สิทธิ์หลายชนิดที่กำลังเติบโต เห็นได้ชัดอย่างมาก มีระบบนิเวศที่เป็นอิสระอยู่ที่นี่ นอกจากนี้ สิ่งมีชีวิตที่อยู่ข้างในล้วนแล้วไม่ธรรมดา

ภายในภูเขา มีตำหนักร้างอยู่หลังหนึ่ง ถูกปกคลุมไปด้วยต้นไม้และเถาวัลย์มานานแล้ว ปลดปล่อยพลังที่ประหลาดอย่างมากออกมา เขาคาดการณ์ว่าสนามพลังประหลาดของเทือกเขาทั้งหมด จะต้องมาจากตำหนักแห่งนี้อย่างแน่นอน

นอกตำหนัก กองหินแปลก ๆ กองหนึ่งปลดปล่อยพลังอันน่าอัศจรรย์ออกมา เห็นได้ชัดว่ามันมีชีวิต

สำรวจสักพักหนึ่ง อู๋เป่ยรู้ว่าเทือกเขาแห่งนี้มีกุญแจสำคัญ ถ้าหากสามารถครอบครองที่แห่งนี้ได้ ก็สามารถก่อตั้งสำนักได้ที่นี่

กลับมาที่พื้นดิน เขาถามถังปิงอวิ๋น : “ปิงอวิ๋น คุณว่า สำนักที่พวกเราก่อตั้งขึ้นชื่ออะไรดี”

ถังปิงอวิ๋นพูดด้วยรอยยิ้ม : “ตอนที่คุณเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ ตรัสรู้วิชาซวนหยวน ตั้งชื่อว่าสำนักซวนหยวนแล้วกัน”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “ก็ดีเหมือนกัน”

พูดจบ เขาพาคนหลายคนบินไปยังเทือกเขา ร่อนลงหน้าตำหนักแห่งนั้นโดยตรง

คนหลายคนเพิ่งมาถึง กองหินประหลาดที่อยู่ไม่ไกลจู่ๆก็สั่นขึ้นมา หลังจากนั้นก้อนหินนับไม่ถ้วนบินขึ้นไปบนท้องฟ้า รวมตัวกันเป็นคนสัตว์ประหลาดหินสูงพันเมตรทันที เปลวไฟสีม่วงพุ่งออกมาจากดวงตาของมัน คำรามหนึ่งที โจมตีหมัดยักษ์ใส่คนหลายคน

“บังอาจ!”

เฮยท๋าหลายคนโกรธอย่างมาก กลายเป็นคนยักษ์ทันที ต่อสู้กับคนยักษ์หิน

อู๋เป่ยรู้ว่าพลังของลูกศิษย์ทั้งสี่คนไม่ธรรมดา ก็ไม่ได้กังวลเช่นกันว่าจะเอาชนะไม่ได้ จึงพาถังปิงอวิ๋นมาที่หน้าประตูใหญ่ของตำหนัก

ประตูใหญ่เปิดอัตโนมัติ อู๋เป่ยพูด : “ปิงอวิ๋น ผมจะเข้าไปดูก่อน”

เขาเดินก้าวใหญ่เข้าไปในตำหนัก หลังจากนั้นประตูตำหนักปิดลง

ภายในตำหนักใหญ่ ตะเกียงสิบดวงสว่างขึ้น ไส้ตะเกียงของตะเกียงทุกดวง ล้วนแล้วมียันต์หนึ่งแผ่นที่กำลังลุกไหม้ เปลวไฟที่ปล่อยออกมามีสีสันและสว่างไสว

ในเวลานี้ สนามพลังซ้อนทับสิบสนามปรากฏขึ้นรอบตัวเขา ทำงานอยู่บนร่างกายของเขาทั้งหมด ทำให้เขาอึดอัดอย่างมาก

อู๋เป่ยเคยฝึกฝนทักษะความแข็งแกร่งของฉือโยว พลังเที่ยงแท้ก็ถึงระดับที่สูงมากเช่นกัน บวกกับเขากลายเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์แล้ว ดังนั้นจึงเข้าใจความลึกลับของสนามพลังเหล่านี้ได้ทันที ปรับสภาพร่างกายทันทีและปรับให้เข้ากับสภาพแวดล้อม

เขาเพิ่งคุ้นเคย สนามพลังก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเท่า จนกระทั่งสูงถึงยี่สิบเท่า ดังนั้น เขาปรับสภาพต่อไป ทำความคุ้นเคยต่อไป

แบบนี้ไปเรื่อยๆ สนามพลังมากขึ้นเรื่อยๆ จากสิบอันกลายเป็นหนึ่งร้อยอัน จากหนึ่งร้อยอันกลายเป็นหนึ่งพันอัน

เมื่อสนามพลังนับพันถูกทับซ้อนกัน พื้นที่ว่างเริ่มบิดเบี้ยว เวลาเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ ในเวลานี้ พลังเหล่านี้ เหมือนกับพลังเวทย์และพลังแห่งความรอบรู้ สามารถสร้างผลลัพธ์ต่างๆ ได้