บทที่ 1750 บุตรเทพของวิหารเทพ

ทะเลเหนือปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ ส่วนเกาะนั้นมีขนาดใหญ่ พื้นที่ประมาณครึ่งหนึ่งของหลิงฉวน มันถูกเรียกว่าเกาะเสวียนปิง

ทันทีที่พวกเขาลงจอดบนเกาะ ลมปราณอันทรงพลังก็ถูกปล่อยออกมา ภูเขาน้ำแข็งแตกสลาย ภายใต้น้ำแข็งและหิมะ มีเทพเจ้ายักษ์เปิดเผยให้เห็นรูปร่างจริงของเขา ร่างของเขาสูงหมื่นเมตรและมีกลิ่นอายที่น่าประหลาดใจ เขาคนนี้คือราชาเทพ รูปร่างหน้าตาของเขาไม่ต่างอะไรจากมนุษย์ เว้นเสียแต่ว่าเขามีหูข้างละสามหู ดวงตาของเขาไม่เหมือนมนุษย์ทั่วไป หัวของเขาเป็นเกล็ดไม่มีผม

ราชาแห่งเทพมองมาที่คนประหลาดหัวโตเฝิงกุ่ย: "นี่แกกล้าขึ้นมาบนเกาะงั้นรึ ตายซะ!"

ทันทีที่เขาพูดจบ ร่างของเฝิงกุ่ยก็กลายเป็นน้ำแข็งทันที จากนั้นก็ระเบิดดัง "ตู้ม" กลายเป็นหมอกน้ำแข็งสีแดง

อู๋เป่ยมองไปที่ราชาเทพแล้วพูดว่า "ท่านสั่งให้คนจัดการกับจักรวรรดิเทียนหวู่ ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่?"

ราชาแห่งเทพหัวเราะ "ฮ่าๆๆ": "แกมันก็แค่มนุษย์ตัวเล็กๆ กล้าดียังไงมาหาราชาเทพอย่างฉัน ใครเป็นคนให้ความกล้าหาญกับแกกัน?"

อู๋เป่ยพูดเสียงเย็น: "ราชาเทพบ้าบออะไรกัน ต่อให้เป็นจักรพรรดิเทพมายืนอยู่ตรงหน้าก็ยังเป็นแค่ไอ้คนสารเลวอยู่ดี!"

ทันทีที่เขาพูดจบ ร่างของเขาก็พุ่งสูงขึ้นและกลายเป็นยักษ์สูงแสนเมตร เขาตบเทพราชาใต้น้ำแข็งด้วยการตบเพียงครั้งเดียว พลังอันน่าสะพรึงกลัวของแสงสีแดงก็พุ่งเข้าใส่ร่างของราชาเทพ ตรงเข้าไปทำลายกล้ามเนื้อ กระดูกและจิตวิญญาณ ของเขาโดยตรงทันที!

“อ๊าก!” ราชาแห่งเทพร้องดังลั่น น่าเสียดายในตอนกลางคืน ชิงหมิงกลืนพลังงานทั้งหมดของเขาไปในระยะเวลาอันสั้น เหลือเพียงร่องรอยของจิตวิญญาณที่แท้จริงบนฝ่ามือของเขา

เขากลายเป็นราชาเทพตัวเล็กจิ๋ว ที่พูดด้วยเสียงสั่นเคลือ: "อย่าฆ่าฉันเลย!"

อู๋เป่ย: "ถ้าอย่างนั้นก็ตั้งใจตอบคำถามฉันให้ดี ใครสั่งให้คุณมาจัดการจักรวรรดิเทียนหวู่?"

ราชาเทพพูดว่า: "เป็นบุตรเทพ!"

อู๋เป่ยเคยได้เรื่องจากคนรักอินุไค เซโยชิว่าเฟยหงในแดนเซียนเคยพูดถึงบุตรเทพ พวกเขามีฐานะที่สูงมากในเผ่าเทพ จากนั้นเขาก็ถามว่า: "บุตรเทพไหน"

ราชาเทพพูดว่า: "เทพผานหยวน เขามีพลังที่แข็งแกร่งมาก เขาต้องการนำแผ่นดินคุนหลุนมา หลอมรวมเพื่อที่จะเพิ่มพลังของเขา"

อู๋เป่ย: “ หลอมรวมแผ่นดินคุนหลุน? ช่างเป็นความทะเยอทะยานที่เกินตัวซะจริงๆ!"

"หากสามารถหลอมรวมแผ่นดินคุนหลุนได้ เขาสามารถเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนแผ่นดินให้เป็นผู้รับใช้ศักดิ์สิทธิ์ของเขา ยิ่งเขามีผู้รับใช้ศักดิ์สิทธิ์มากเท่าไร เขาก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น"

อู๋เป่ยหัวเราะเยาะ: “ความฝันของคนโง่!"

จากนั้นเขาก็ถามว่า: “ บุตรเทพผานหยวนนี้มีต้นกำเนิดมาจากไหน?"

ราชาเทพพูดว่า:“เขาคือบุตรเทพที่เกิดจากวิหารเทพจื่อหยาง วิหารเทพจื่อหยางเป็นหนึ่งในเจ็ดวิหารเทพ บุตรเทพมีสถานะที่สูงส่งมาก”

อู๋เป่ย: "ท่านมีสถานะอะไรในแดนเทพ?"

เทพราชาตอบ: "ฉันเป็นราชาเทพน้ำแข็งรกร้าง"

"บุตรเทพผานหยวนคนนี้สามารถสั่งให้ท่านทำสิ่งต่าง ๆ ได้ ท่านมีความสัมพันธ์อย่างไรกับวิหารเทพจื่อหยาง?"

เทพราชาน้ำแข็งตอบ: "วิหารเทพจื่อหยางถูกสร้างขึ้นจากกลุ่มพลังของเทพหลายกลุ่ม ฉันเป็นหนึ่งในกลุ่มพลังเหล่านั้น ดังนั้นฉันเลยต้องเชื่อฟังคำสั่งของบุตรเทพผานหยวน"

อู๋เป่ยได้สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมและได้ทราบว่า วิหารเทพเป็นสถานที่ที่เผ่าเทพที่แข็งแกร่งจะนำมาใช้ฝึกผู้มีพรสวรรค์ ซึ่งจำเป็นต้องต้องใช้ทรัพยากรอย่างมากในการฝึกฝน ดังนั้นวิหารเทพจื่อหยาง ทุกๆ สามปีจะสามารถฝึกฝนบุตรเทพได้เพียงหนึ่งคนเท่านั้นและอัตราการสำเร็จมีเพียงร้อยละสามสิบถึงห้าสิบ โดยทั่วไปแล้วเฉลี่ยทุกแปดปีจะสามารถฝึกฝนบุตรเทพได้หนึ่งคน