บทที่ 1751 พลังแห่งความวุ่นวาย

“นี่คืออะไร?” เขาโยนก้อนหินอุกกาบาตทิ้งไปทันที เขาพอจะสรุปได้แล้วว่านี่น่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้ เขาพอจะสรุปได้แล้วว่านี่น่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้บำเพ็ญเกิดความวุ่นวาย

หลังจากไม่กี่วินาที เขาก็สามารถควบคุมความวุ่นวายได้ แล้วจึงยื่นมือไปวางบนหัวของผู้บำเพ็ญที่บ้าคลั่ง ทำให้เขากลับมาเป็นปกติ

ผู้บำเพ็ญคนนั้นหมุนลูกตาไปมาแล้วถามอู๋เป่ยว่า “คุณเป็นใคร?”

อู๋เป่ยชี้ไปที่ก้อนหินอุกกาบาตบนพื้นแล้วถามว่า “คุณได้มันมามาจากที่ไหน?”

ชายคนนั้นมองดูแล้วคว้าก้อนหินอุกกาบาตมากุมไว้ในมือก่อนจะพูดว่า “นี่ของฉัน!”

อู๋เป่ยพูดว่า “ฉันรู้ว่ามันเป็นของคุณ ก่อนหน้านี้คุณบ้าคลั่งและฆ่าผู้บริสุทธิ์ไปหลายคน ตอนนี้คุณกำลังจะถูกจักรวรรดิประหาร”

ผู้บำเพ็ญบ้าคลั่งตกใจ: “อะไรนะ ฉันบ้าคลั่ง?”

อู๋เป่ยตอบ: “ใช่ ฉันสงสัยว่าความบ้าของคุณเกี่ยวข้องกับก้อนหินอุกกาบาตก้อนนี้”

ผู้บำเพ็ญคนนั้นโยนก้อนหินอุกกาบาตทิ้งแล้วพูดว่า “มันตกลงมาจากท้องฟ้า ฉันเห็นดาวตกตกลงมา เลยไปดูและเจอเข้ากับมัน”

“มันตกลงมาจากท้องฟ้า? นอกจากคุณแล้ว มีคนอื่นได้ก้อนหินอุกกาบาตนี้ไปด้วยไหม?”

ผู้บำเพ็ญพยักหน้า: “ใช่ ฉันได้ยินว่ามีผู้บำเพ็ญหลายคนได้ก้อนหินอุกกาบาตแบบนี้ไป มันทำให้พลังของคนวุ่นวาย แต่ในความวุ่นวายนั้นมีโอกาสซ่อนอยู่ ฉันใช้มันบรรลุขั้นถึงสองครั้ง”

อู๋เป่ยพูดว่า “ถึงคุณจะบรลลุได้ถึงสองครั้ง แต่สุดท้ายคุณก็กลายเป็นคนบ้าคลั่ง”

ผู้บำเพ็ญถอนหายใจ: “สำหรับผู้บำเพ็ญแล้ว ถ้าหากมีโอกาสบรรลุแล ต่อให้ต้องเสี่ยงนิดหน่อยมันก็คุ้มค่า!”

อู๋เป่ยพูดว่า “ส่งก้อนหินอุกกาบาตนั่นมาให้ฉัน ฉันจะรักษาอาการบ้าคลั่งของคุณ หากคุณเก็บมันไว้ต่อไป คุณก็จะเป็นบ้าต่อและถูกโทษประหารทันที”

ผู้บำเพ็ญลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจแล้วพูดว่า: “ฉันไม่เอาก้อนหินอุกกาบาตนี้แล้ว”

อู๋เป่ยเก็บก้อนหินอุกกาบาตแล้วพูดว่า “คุณฆ่าคน เพราะงั้นต้องรอการพิจารณาคดีที่นี่”

เมื่อออกจากห้องขัง อู๋เป่ยก็ไปที่ห้องฝึกซ้อม เขาเอาหินอุกกาบาตออกมาบดให้เป็นผง พลังงานในก้อนหินอุกกาบาตซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา

พลังงานแปลกประหลาดนี้เริ่มส่งผลต่อร่างกายของอู๋เป่ย

ชิงหมิงพูดว่า: “นี่น่าจะเป็นพลังงานจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ เลยสามารถรบกวนการฝึกตนของคนได้”

อู๋เป่ยถาม: “โอ้ พลังงานจากภัยพิบัติครั้งก่อนงั้นเหรอ? คุณรู้ได้ยังไง?”

ชิงหมิงตอบ: “ในจักรวาลของพวกเราเองก็มีภัยพิบัติครั้งใหญ่เช่นกัน ฉันก็เลยรู้ว่ามันคืออะไร”

อู๋เป่ยรีบถามว่า: “ชิงหมิง คุณมีวิธีควบคุมภัยพิบัติครั้งใหญ่ไหม?”

ชิงหมิงตอบ: “ไม่มี แต่ว่าคุณสามารถลดผลกระทบให้เหลือน้อยที่สุดได้”

อู๋เป่ยถามว่า: “โอ้ จะลดผลกระทบยังไงได้บ้าง?”