บทที่ 1752 มหาเทพเผ่าพันธุ์มนุษย์

ในขณะที่ทุกคนตกตะลึง ฝ่ามือแสงสีม่วงและเหล็กอุกกาบาตนั้นก็หายไป พวกเขาต่างไม่รู้ว่าอุกกาบาตขนาดใหญ่ถูกอู๋เป่ยดูดกลืนเขาไปในถ้ำศักดิ์สิทธิ์แล้ว

ชิงหมิง "พลังแห่งความโกลาหลที่มีอยู่ในอุกกาบาตชิ้นนี้ เพียงพอต่อการฝึกของคุณ"

อู๋เป่ย "ชิงหมิง ดูเหมือนว่าฉันจะสามารถทะลุทะลวงไปสู่ขั้นยึดครองสวรรค์ได้ก่อนหายนะครั้งใหญ่จะมาถึง!"

ชิงหมิง "นั้นก็ดีมาก!"

ขณะที่อู๋เป่ยกำลังเตรียมดูดซับพลังแห่งความโกลาหลในอุกกาบาตยักษ์นี้ เวลาและพื้นที่ถูกบิดเบือนบนท้องฟ้าก็ปรากฏเส้นสีดำหนึ่งเส้นขึ้น！ทันใดนั้นมือสีดำขนาดใหญ่คู่หนึ่งก็ยื่นออกมาจากรอยแยกสีดำนั้น ใช้แรงฉีกรอยแยกสีดำออก เผยให้เห็นหลุมดำขนาดใหญ่

หัวขนาดใหญ่โผล่ออกมาและส่งเสียงคำรามดัง สวรรค์และโลกสั่นสะเทือน บ้านเรือนที่สร้างมาอย่างไม่มั่นคงต่างก็พังทลายลงทั้งหลังทันที

บนทองฟ้าอันห่างไกล กลุ่มชายที่แข็งแกร่งก็ปรากฏตัวทีละคน ในกลุ่มของพวกเขามีทั้งเผ่าเทพ ครึ่งเทพ เผ่าปีศาจ สัตว์ประหลาดที่กลายร่างเป็นมนุษย์ ในเวลานี้พวกเขาต่างสงบนิ่งกันเป็นอย่างมาก

"ปีศาจสวรรค์ถือกำเนิดแล้ว ดูเหมือนว่าหายนะกำลังจะเกิดขึ้นแล้วจริงๆ" เผ่าเทพคนหนึ่งพูดขึ้น "เพียงแต่ไม่คิดเลยว่าสิ่งมีชีวิตอันน่ากลัวเหล่านี้ จะปรากฏตัวครั้งแรกในสถานที่เล็กๆ อย่างแผ่นดินคุนหลุนเช่นนี้"

ผู้บำเพ็ญเผ่าพันธุ์มนุษย์คนหนึ่งพูด "เหตุใดยังต้องเสแสร้งอยู่อีกเล่า? ปีศาจสวรรค์เหล่านี้ไม่ใช่เผ่าเทพจงใจนำมาที่แห่งนี้หรือ?"

เผ่าเทพคนนั้นพูด "จะใช่หรือไม่นั้น มีความแตกต่างหรือ? เมื่อหายนะใหญ่หลวงมาถึงแล้ว บางชีวิตก็จะหายไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

"เผ่าพันธุ์มนุษย์ ไม่ใช่ว่าทุกครั้งในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้มักจะมีใครสักคนออกมาเสนอตัวเสมอไม่ใช่หรือ?" เผ่าปีศาจตนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยและมองดูปรมาจารย์แห่งเผ่ามนุษย์

ปรมาจารย์แห่งเผ่ามนุษย์พูดอย่างใจเย็น "ตัวเราเป็นเซียนเทพ ไม่นับเป็นเผ่ามนุษย์แล้ว"

เห็นได้ชัดว่ากลุ่มปรมาจารย์เหล่านี้กำลังวางแผนที่จะรับชมด้วยสายตาอันเย็นชา แม้ว่าผู้คนในแผ่นดินคุนหลุนจะตายกันหมด ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพวกเขา

ประชาชนทั้งหลายต่างตื่นตระหนกอย่างมาก ไม่เพียงแต่ผู้คนในจักรวรรดิเทียนหวู่เท่านั้น แม้แต่ผู้บำเพ็ญในแผ่นดินคุนหลุนต่างก็สั่นสะท้านเช่นกัน พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ถูกปล่อยออกมาจากปีศาจสวรรค์ทำให้พวกเขาหวาดกลัว สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือเมื่อมีการปรากฏตัวของปีศาจสวรรค์ พลังความโกลาหลหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนโลก พลังโกลาหลนี้ทำให้จิตใจของผู้คนไม่สงบ

"พระเจ้า นี้วันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงแล้วเหรอ? ใครจะมาช่วยพวกเราได้บ้าง!"

ในแผ่นดินนี้ ผู้คนจำนวนมากศรัทธาในพรรคเซิ่งเทียน ในขณะนี้ผู้ศรัทธากำลังสวดภาวนาอย่างมุ่งมั่น โดยหวังว่าพรรคเซิ่งเทียนจะสามารถปกป้องพวกเขาและแผ่นดินคุนหลุนไว้ได้

อู๋เป่ยค้นพบได้ในทันทีว่าด้านหลังหลุมดำนี้ มีสิ่งมีชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวอยู่จำนวนหนึ่งที่ตัวเขาไม่รู้ พวกมันถูกเผ่าเทพเรียกว่าปีศาจสวรรค์！

ปีศาจสวรรค์หนึ่งตน มีใบหน้าใหญ่ซีดขาวราวกับเป็นกระดูกขาวทั้งชิ้น บนใบหน้ามีลวดลายสีดำแปลกๆอยู่ ดวงตาทั้งสองข้างของมันเป็นสีแดงเลือด บนลำตัวมีขนสีดำยาว ขณะนั้น พวกมันกำลังพยายามอย่างมากที่จะออกมาจากด้านในเพื่อเข้ามาสู่โลกอีกด้านนี้

"ฮ่าฮ่า แผ่นดินคุนหลุน ดินแดนบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์มนุษย์เกรงว่ากำลังจะกลายเป็นเพียงประวัติศาสตร์แล้ว"เผ่าเทพคนหนึ่งที่มีลักษณะเหมือนกับลิงกล่าวอย่างมีความสุข

ในขณะนั้นเอง ก็มีแสงสีม่วงพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและกลายเป็นคนยักษ์ รูปลักษณะของมันเหมือนกับเซิ่งเทียนของพรรคเซิ่งเทียนไม่มีผิด เมื่อเหล่าผู้ศรัทธาได้เห็นพวกเขาต่างก็อดจะหลั่งน้ำตาออกมาไม่ได้

"เซิ่นเทียน! เซิ่นเทียนมาช่วยพวกเราแล้ว! " พวกเขาต่างส่งเสียงสวดมนต์จากพระคัมภีร์หลักอย่างพร้อมเพรียงกัน เสียงของพวกเขาสอดรับกันอย่างน่าประหลาดใจ

"บูม!"

เป็นอู๋เป่ยที่ลงมือ เขาต่อยปีศาจสวรรค์ที่โผล่หัวออกมา ใบหน้าของปีศาจสวรรค์ถูกทุบออกเป็นชิ้นๆ เผยให้เห็นหลุมดำ

"อะไรกัน！ผู้นั้นคือใครกัน? กล้าดียังไงมาโจมตีปีศาจสวรรค์!"เผ่าเทพ เผ่าปีศาจ เทพเซียน ครึ่งเทพและอื่นๆ ต่างตกตะลึงและจ้องมองไปที่อู๋เป่ย

ปีศาจสวรรค์ที่อยู่ด้านหลังหลุมดำนั้นเปิดปากออกแล้วถ่มน้ำลายออกมา แสงสีดำหนึ่งก็พุ่งมายังอู๋เป่ย แสงสีดำนั้นเต็มไปด้วยพลังแห่งความโกลาหล มันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของอู๋เป่ยอย่างบ้าคลั่ง

แต่ถึงอย่างไรอู๋เป่ยก็ได้รับการขัดเกลาพลังแห่งความโกลาหลมาจำนวนมากแล้ว ดังนั้นพลังแห่งความโกลาหลที่ปรากฏขึ้นนี้จึงไม่ได้มีผลกระทบต่อเขามากนัก