บทที่ 1765 เผ่าปีศาจวัว

และวันที่สองของการปรากฏตัวของสำนักดาบศักดิ์สิทธิ์สัมบูรณ์ ไกลออกไปหมื่นไมล์ พลังที่น่าสะพรึงกลัวมาเยือน อู๋เป่ยสังเกตอยู่บนท้องฟ้า เขามองเห็นสัตว์ประหลาดบางส่วนที่เหมือนจะเป็นมนุษย์แต่ไม่ใช่มนุษย์ เห็นได้ชัดว่าบนตัวเต็มไปด้วยพลังแห่งความโกลาหลทั้งหมด เห็นได้ชัดอย่างมากว่าสัตว์ประหลาดเหล่านี้เป็นทายาทของสิ่งมีชีวิตอันทรงพลังแห่งความโกลาหล!

เกือบจะในเวลาเดียวกัน พลังปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า มีพลังของเทพอสูรส่งมาจากนอกแปดหมื่นไมล์

อู๋เป่ยประหลาดใจอย่างมาก ศาลเซียนอนุญาตให้เทพอสูรมาที่แห่งนี้เหรอ เขาไม่รู้จนกระทั่งข้อมูลมาถึงเขา เทพอสูรตัวนี้เป็นสัตว์เลี้ยงของต้าเทียนจุนในเมื่อก่อน ปัจจุบันกลายเป็นเทพอสูรแล้ว ต่อมามีการนำลูกอสูรและหลานอสูรไปสนับสนุนต้าเทียนจุนต่อกรกับเผ่าเทพ สร้างผลงานใหญ่ ถูกผนึกไว้ที่นี่

พื้นที่มากขึ้นเรื่อยๆ มีพลังที่แข็งแกร่งปรากฏขึ้น นี่ต่างหากที่เป็นทวีปรกร้างที่แท้จริง ผู้แข็งแกร่งเป็นเหมือนเมฆ มันยากสำหรับผู้อ่อนแอที่จะอยู่รอดที่นี่

ค่ายกลใหญ่ของโลกวงกลมสลายตัวเร็วกว่าที่อู๋เป่ยคาดไว้ ความเป็นระเบียบของวีถีแห่งสวรรค์ค่อยๆฟื้นฟู ในจุดนี้ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดสามารถสัมผัสได้

สำหรับการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมครั้งใหญ่รอบๆตัว ในตอนแรกอู๋เป่ยระมัดระวังอย่างมาก ไม่อนุญาตให้ใครออกจากอาณาเขตของประเทศเทียนหวู่ อย่างไรก็ตาม ไม่หาเรื่องไม่ได้แปลว่าจะไม่เกิดเรื่อง ปัจจุบันมีกลุ่มสัตว์ประหลาดที่มีหัวและลำตัวเป็นวัวอยู่ทางตะวันตก บุกเข้ามาในเมืองของประเทศเทียนหวู่และเริ่มสังหารผู้คน มีผู้เสียชีวิตหลายหมื่นคนทั่วเมือง รอจนกระทั่งนายพลสายตรวจมาเจอสถานการณ์ทางนี้ ปีศาจวัวก็ออกจากประเทศไปแล้ว

นายพลที่ดูแลเมืองแห่งนี้โกรธอย่างมาก นำกองทัพไล่ล่าหมื่นไมล์ทันที ในที่สุดก็พบร่องรอยของปีศาจวัวแล้ว ทั้งสองฝ่ายทำสงครามกัน สุดท้าย ปีศาจวัวนับหมื่นตัวถูกสังหาร ปีศาจวัวห้าตัวถูกจับ อย่างไรก็ตาม พลังของปีศาจวัวเหล่านี้แข็งแกร่งอย่างมาก คนของนายพลก็ได้รับบาดเจ็บและล้มตายนับพันคนเช่นกัน

ในเวลานี้ ในราชสำนัก ปีศาจวัวห้าตัวถูกคุมตัวมาอยู่ต่อหน้าอู๋เป่ย ความสูงของปีศาจวัวเหลานี้สูงประมาณสองเมตรกว่า พวกมันนอกจากมีหัววัวหนึ่งหัวแล้ว ส่วนที่เหลือเหมือนกับมนุษย์ปกติทุกอย่าง

ปากของปีศาจวัวส่งเสียงคำรามแปลกๆออกมา หยิ่งผยองอย่างมาก อู๋เป่ยรำคาญที่มันเสียงดัง พูดอย่างไม่แยแส : “พูดภาษาคน!”

ทันใดนั้น ปีศาจวัวเริ่มพูดภาษาคน พูดด้วยความโกรธ : “เผ่าปีศาจวัวของพวกเรา จะเหยียบหัวของพวกแกให้เละแน่นอน แก้แค้นให้พวกเรา!”

อู๋เป่ย : “แกบอกว่าพวกแกเป็นเผ่าปีศาจวัว แต่ฉันเห็นว่าแกเป็นแค่ลูกผสมระหว่างเทพกับปีศาจเท่านั้น”

ปีศาจวัวพูดด้วยความโกรธ : “พวกแกจะต้องตายอย่างน่าสังเวช! รอการแก้แค้นจากพวกเราได้เลย!”

อู๋เป่ยโบกมือหนึ่งที : “ลากตัวลงไป ประหาร”

หลังจากปีศาจวัวถูกยกออกไป นายพลคนนั้นเดินมาข้างหน้า เขาได้รับบาดเจ็บ แขนขาดไปหนึ่งข้าง ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด

อู๋เป่ยเตรียมจะพูด เสนาบดีคนหนึ่งก้าวออกมา พูดเสียงดัง : “ฝ่าบาท! ผ่านการสอบปากคำ ปีศาจวัวเหล่านี้ เป็นเพียงนักรบที่ค่อนข้างธรรมดาของเผ่าปีศาจ เพียงแค่นักรบกลุ่มปีศาจวัวแค่นี้ ก็สามารถสังหารนักรบสามพันกว่าคนของพวกเรา แม้แต่นายพลที่นำทัพก็ได้รับบาดเจ็บ”

อู๋เป่ยมองเขา : “คุณอยากพูดอะไร”

เสนาบดีพูด : “ฝ่าบาท จะเห็นได้ว่า พลังของเผ่าปีศาจน่ากลัวอย่างมาก ผมได้ยินปีศาจวัวตัวหนึ่งพูดว่า เผ่าปีศาจวัวของพวกมันมีนักรบปีศาจวัวหลายล้านตัว หนึ่งในนี้ยังเป็นนักรบปีศาจวัวที่แข็งแกร่งอย่างมาก ฝ่าบาท กองกำลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ เพียงแค่เริ่มทำสงคราม ประเทศของพวกเราจะสูญเสียอย่างหนักแน่นอน”

อู๋เป่ยพูด : “คุณตัดสินได้ถูกต้อง พวกเขาแข็งแกร่งอย่างมากจริงๆ”

เสนาบดี : “ฝ่าบาท ผมคิดว่า ควรจะจับนายพลท่านนี้และลูกน้องของเขาทันที หลังจากนั้นส่งไปให้เผ่าปีศาจวัวลงโทษ เพื่อให้ได้รับการให้อภัยจากอีกฝ่าย หลีกเลี่ยงการต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่าย!”

เสนาบดีคนอื่นๆก็ให้การสนับสนุนเสนาบดีท่านนี้เช่นกัน ล้วนแล้วคิดว่าควรจะส่งนายพลท่านนี้ไปให้เผ่าปีศาจวัว เพื่อหลีกเลี่ยงการทำสงคราม

อู๋เป่ยไม่แสดงสีหน้าใดๆ เขาถามเสนาบดีคนอื่นๆ : “พวกคุณคิดยังไง”

เสนาบดีในราชสำนัก มีประมาณหนึ่งในสี่ที่คิดว่าควรทำแบบนี้ มีคนประมาณครึ่งหนึ่งที่ไม่แสดงความคิดเห็น และมีคนประมาณหนึ่งในสี่ที่ไม่เห็นด้วย

อู๋เป่ยมองไปทางนายพลผู้นี้ เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธอย่างมาก แต่นี่เป็นราชสำนัก เขาทำได้เพียงระงับความโกรธนี้เอาไว้

“คุณชื่ออะไร” เขาถาม