บทที่ 1830 สืบทอดวิชาเก้าสวรรค์ลึกลับให้คุณ

หุบเขาหยินหยางแห่งนี้กว้างขวางอย่างมาก ย้ายอาคารเดิมของสำนักอวี่นวี่เข้าไป กินพื้นที่ของมันไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น บนภูเขาทั้งเก้า ล้วนแล้วมีค่ายกลอยู่อย่างหนึ่ง แต่มีอยู่สามค่ายกลยังสร้างไม่เสร็จ ปัจจุบันมีเพียงค่ายกลของภูเขาหกลูกเท่านั้นที่เสร็จสมบูรณ์ในช่วงแรก

ลูกศิษย์หญิงมากมายเดินไปรอบๆ พบว่าที่แห่งนี้เต็มไปด้วยไอวิญญาณ ทิวทัศน์อันเป็นเอกลักษณ์ ดีกว่าสำนักอวี่นวี่ก่อนหน้านี้เป็นร้อยเท่า!

ภายในหุบเขาหยินหยาง มีการสร้างพระราชวังเล็กและใหญ่เต็มไปหมด อย่างน้อยๆก็หลายพันแห่ง นอกจากนี้ บนภูเขาเก้าลูก ก็ยังมีอาคารและทิวทัศน์ที่มีเอกลักษณ์อีกด้วย

ตัวอย่างเช่น ภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยป่าไผ่สีม่วง บนภูเขาอีกลูกหนึ่งมีน้ำตกขนาดใหญ่ตกลงมา กลายเป็นสระน้ำขนาดใหญ่

หุบเขาหยินหยางแห่งนี้ เหมือนสวรรค์เล็กๆแห่งหนึ่ง ในเวลาเดียวกันไม่ใช่การปิดกั้น สามารถนำน้ำจากภายนอกเข้ามาได้ และน้ำจากภายในก็สามารถนำออกภายนอกได้เช่นกัน

เซียนจื่อหลีเมิ่งดีใจอย่างมาก พูด : “มีหุบเขาหยินหยางแห่งนี้ สำนักอวี่นวี่ของพวกเรายืนหยัดได้หมื่นปีแล้ว!”

อู๋เป่ย : “วางแผนดีๆ หนึ่งแสนปีก็ไม่ใช่ปัญหา”

เซียนจื่อหลีเมิ่งถอนหายใจเบาๆหนึ่งที : “แต่น่าเสียดายมรดกของสำนักอวี่นวี่ของพวกเราธรรมดา ฉันฝึกฝนอย่างหนักมาครึ่งชีวิต พลังยุทธ์ยังคงเป็นแบบนั้น”

ทันทีที่ได้ยินเธอพูด อู๋เป่ยก็คิดถึงเรื่องหนึ่ง ก่อนหน้านี้ เขาได้รับลูกปัดมาจากสำนักจวี่ยหลิงหนึ่งเม็ด นี่เป็นวิชายุทธระดับสวรรค์อย่างหนึ่ง เพียงแค่ต่างคนต่างเห็นฉากที่แตกต่างกัน

เพราะว่าพลังยุทธ์ของเขาสูงพอ ด้วยเหตุนี้จึงมองเห็นแก่นแท้ของวิชายุทธระดับสวรรค์

ดังนั้น เขาหยิบลูกปัดเม็ดนั้นออกมา ใส่พลังเข้าไปข้างใน ลูกปัดกลายเป็นพลังลึกลับอันสูงสุด หลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของเขา

เขาหลับตาสักพักหนึ่ง ก็มีความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับวิชายุทธนี้แล้ว วิชายุทธนี้เรียกว่าวิชาอำนาจสูงสุดแห่งหมื่นอาณาจักร ชื่อครอบงำอย่างมาก พลังกลับแข็งแกร่งกว่าชื่อ!

ในตอนแรก เขาตรัสรู้วิชายุทธระดับสวรรค์อย่างคัมภีร์ดาบเทียนจีแบบนี้ สามารถสังเกตได้จากมุมเดียวเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิมแล้ว พลังยุทธ์ของเขาแข็งแกร่งพอ สติปัญญาสูงพอ ง่ายอย่างมากที่จะมองเห็นแก่นแท้ของวิชายุทธ

พลังที่เปลี่ยนจากลูกปัด กลายเป็นพื้นฐานในการฝึกฝนวิชายุทธของอู๋เป่ย พลังนี้ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขาเป็นเวลาหนึ่งวัน เขาทะลวงสู่รูปแบบแรกของวิชาอำนาจสูงสุดแห่งหมื่นอาณาจักร

วิชาอำนาจสูงสุดแห่งหมื่นอาณาจักรนี้ มีทั้งหมดยี่สิบแบบ เพียงแต่หลายชั่วโมงต่อมา เขาก็ฝึกฝนถึงรูปแบบที่สามแล้ว วันถัดไป ทะลวงสู่รูปแบบที่สี่อีกครั้ง รูปแบบที่ห้า สุดท้ายหยุดอยู่ที่รูปแบบที่หก

พลังของอาณาจักรรูปแบบที่หก ใกล้เคียงกับขั้นมหาเทพของเขาก่อนหน้านี้ ดังนั้นเวลาฝึกฝนขึ้นมาแล้วไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแต่ ถ้าหากต้องการฝึกฝนต่อไป ความยากนั้นจะเพิ่มขึ้นสิบเท่า

ผู้หญิงทุกคนเห็นว่าอู๋เป่ยกำลังนั่งขัดสมาธิฝึกฝน ล้วนแล้วเฝ้าอยู่ข้างๆอย่างเงียบๆ ไม่มีคนรบกวน

ในเวลานี้ จู่ๆอู๋เป่ยก็ลืมตาขึ้น รูปแบบที่หกของวิชาอำนาจสูงสุดแห่งหมื่นอาณาจักร ทำให้เขาเข้าใจถึงแก่นแท้ของวิชายุทธนี้ เขายิ้มเบาๆหนึ่งที พูด : “ตอนนี้ ผมจะสืบทอดวิชาที่ไร้เทียมทานให้พวกคุณหนึ่งชุด วิชายุทธที่มีเพียงหนึ่งเดียว ชื่อว่าวิชาเก้าสวรรค์ลึกลับ”

วิชาเก้าสวรรค์ลึกลับนี้ เขาขัดเกลาออกมาจากวิชาอำนาจสูงสุดแห่งหมื่นอาณาจักร ความยากลดลง แต่พลังกลับไม่อ่อนแอ เพียงแค่ฝึกฝนวิชานี้สำเร็จ พลังอันสูงสุดไม่ได้อยู่ภายใต้คัมภีร์ดาบเทียนจีเลย

เขาเรียกเซียนจื่อหลีเมิ่งมาอยู่ตรงหน้า พูด : “เซียนจื่อ ผมจะปรับเปลี่ยนร่างกายของคุณตอนนี้ เพื่อให้คุณสามารถฝึกฝนครึ่งแรกของวิชายุทธนี้ได้โดยเร็วที่สุด”

พูดจบ มือใหญ่ของเขากดไปที่หน้าผากของเซียนจื่อหลีเมิ่ง พลังลึกลับหลั่งไหลเข้าไป ทำการเปลี่ยนแปลงที่สมบูรณ์แบบของจิตใจและร่างกายของเธอ

หลังจากหนึ่งชั่วโมง เขาเอามือออก เซียนจื่อหลีเมิ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ที่เดิม สัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย ในเวลาเดียวกันฝึกฝนวิชาเก้าสวรรค์ลึกลับที่อู๋เป่ยแอบส่งให้เธอ

หลังจากนั้น อู๋เป่ยสืบถอดวิชายุทธนี้ให้กับติงโหรวอีกครั้ง พาอาจารย์และลูกศิษย์สองคนนี้ฝึกฝนไปพร้อมกัน