บทที่ 1843 จินซวินไป๋ จี้รัวเฟยกลายเป็นเจิ้นโหว

เมื่ออู๋เป่ยเห็นกงหยางจวี้ซยง ก็พบว่าชายคนนี้อายุไม่มากนัก แต่ลมปราณของเขาแข็งแกร่งมาก แต่ว่ากงหยางจวี้ซยงนั้นเป็นคนที่ถ่อมตัวมาก เขาคุกเข่าลงบนพื้น และเรียกแทนตัวเองว่าข้าน้อย

มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่อู๋เป่ยจะลงโทษเขา แค่ขอให้เขาลงโทษและอบรมสั่งสอนลูกหลานให้ดีๆ จากนั้นก็ให้เขาถอยออกไป

ต่อมา จวนราชาหวู่เซียงก็เต็มไปด้วยบรรดาแขก อู๋เป่ยไม่ชอบความวุ่นวาย จึงไปหาซือคงอวี่ และเข้าไปในคลังของโลกเซียนอีกครั้ง

โลกเซียนตั้งอยู่ในแผ่นดินคุนหลุน และค่อนข้างมั่งคั่ง เมื่อเทียบกับจักรวรรดิเทียนหวู่ในปัจจุบันก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเลย

เมื่อเข้าไปในคลังอีกครั้ง คลังก็รู้สึกได้ถึงลมปราณของราชาผู้เที่ยงแท้และมหาเทพ จากนั้นภายในคลังก็สั่นสะเทือนไปทั้งคลัง ข้อห้ามอันหนักแน่นและไม่เปลี่ยนแปลงก็สลายหายไปเอง

ซือคงอวี่ประหลาดใจมาก ：“ข้อห้ามหายไปแล้ว！ ดูเหมือนว่าคลังจะยอมรับตัวตนของฝ่าบาท และนับว่าท่านคือเจ้าแห่งโลกเซียน！”

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า ：“มันช่วยขจัดปัญหาไปได้มาก ซือคงอวี่ ของที่ใช้ประโยชน์ได้ในคลังนี้เจ้าสามารถเอาไปได้ตามใจเลย ส่วนที่เหลือก็ขนไปไว้ที่คลังของเทียนหวู่”

ซือคงอวี่ดีใจมาก ：“รับทราบ！”

หลังจากนับสิ่งของในคลังแล้ว อู๋เป่ยก็กลับไปที่พระราชวัง และใช้หุ่นเชิดเพื่อปรุงยาขับไล่ปีศาจ

ขณะนี้ ยาขับไล่ปีศาจได้รับการประเมินจากราชสำนักเซียนแล้ว มีประสิทธิผลที่ดีมาก ราชสำนักเซียนได้ส่งทูตมาเพื่อจัดซื้อยาขับไล่ปีศาจจำนวนมากโดยเฉพาะ

ในไม่ช้า ทูตก็มาถึงจักรวรรดิเทียนหวู่ อู๋เป่ยมาพบพวกเขาเป็นการส่วนตัว

ทูตคนนี้เป็นเจ้าหน้าที่ชั้นหนึ่งในราชสำนัก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาชื่อโจวฉางคัง หมอหลวงจื่อกวง เขายิ้มแล้วพูดว่า ：“ฝ่าบาท ยาขับไล่ปีศาจนั้นมีประสิทธิผลที่ดีมาก ไม่เพียงแต่ป้องกันเวทย์ปีศาจได้ แต่ยังสามารถรักษาผู้บำเพ็ญที่ถูกเวทย์ปีศาจควบคุมได้อีกด้วย เมื่อต้าเทียนจุนทราบข่าวเรื่องนี้ ก็ทรงดีพระทัยมาก จึงได้สั่งให้ข้าน้อยมาถวายบำเหน็จแก่ฝ่าบาท”

เขาหยิบราชโองการของต้าเทียนจุนออกมา แล้วประกาศว่า ：“พระประสงค์ของต้าเทียนจุน ราชาแห่งจักรวรรดิเทียนหวู่ หลี่ซวนเป่ย ได้คิดค้นยาขับไล่ปีศาจ ซึ่งได้สร้างคุณงามความดีอันยิ่งใหญ่ จึงขอมอบเงินจำนวนหนึ่งหมื่นล้านเต้า และเตาศักดิ์สิทธิ์โบราณหนึ่งชุด！”

อู๋เป่ยทำความเคารพแล้วพูดว่า ：“ขอบคุณสำหรับรางวัลที่ต้าเทียนจุนมอบให้”

โจวฉางคังยิ้มแล้วพูดว่า ：“ต้าเทียนจุนบอกว่า เมื่อมียาขับไล่ปีศาจแล้ว โลกแห่งเซียนก็ไม่ต้องเกรงกลัวเวทย์ปีศาจอีกต่อไป ดังนั้น ข้าน้อยมาเพื่อทูลถามฝ่าบาท ยาขับไล่ปีศาจนี้สามารถผลิตในจำนวนมากได้หรือไม่? ถ้าหากว่าได้ ราชสำนักเซียนมีความต้องการจะซื้อจำนวนหนึ่งเพื่อไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน”

อู๋เป่ย ：“แน่นอนว่าสามารถผลิตในจำนวนมากได้ ต้องใช้นักปรุงยาจำนวนมาก นอกจากนี้ การปรุงยานี้ไม่ใช่เรื่องง่าย มีเพียงนักปรุงยาระดับสี่ดาวขึ้นไปเท่านั้นที่จะสามารถทำการปรุงยานี้ได้”

โจวฉางคังพูดว่า ：“พวกเราก็เคยสอบถามกับนักปรุงยาแล้ว ยานี้ไม่ได้ปรุงกันได้ง่ายๆ ดังนั้นจึงต้องขอรบกวนฝ่าบาทด้วย”

สีหน้าของอู๋เป่ยดูลำบากใจ แล้วพูดว่า ：“ข้าสามารถให้สูตรยาอายุวัฒนะกับพวกเจ้าได้”

อันที่จริง ในตัวยาขับไล่ปีศาจที่เขาปรุงนั้น มีเจตจำนงอันศักดิ์สิทธิ์อยู่ สิ่งนี้ไม่ใช่นักปรุงยาทั่วไปก็จะสามารถมีได้ แม้ว่าจะมอบสูตรยาอายุวัฒนะให้แก่พวกเขา ก็ใช่ว่าจะสามารถปรุงยานี้ได้สำเร็จ

โจวฉางคังพูดว่า ：“ข้าน้อยหวังว่าฝ่าบาทจะสามารถปรุงยาอายุวัฒนะได้เพียงพอ”

อู๋เป่ยพยักหน้า ：“โอเค แต่ต้นทุนของมันค่อนข้างสูงมาก”

โจวฉางคังยิ้มแล้วพูดว่า ：“เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับราชสำนักเซียน ขอเพียงฝ่าบาทสามารถจัดหายาขับไล่ปีศาจคุณภาพสูงได้เพียงพอ เรื่องราคาเราสามารถต่อรองกันได้”

หลังจากทั้งสองฝ่ายสนทนากัน ในที่สุดอู๋เป่ยก็เสนอราคา ยาขับไล่ปีศาจหนึ่งเม็ดราคาห้าแสนเต้า ราคานี้ถือว่าสูงมาก แต่โจวฉางคังก็ตอบตกลงทันที และทำการสั่งจัดซื้อยาล่วงหน้าเป็นจำนวนเงินห้าแสนล้านเต้า และได้จ่ายเงินไว้ล่วงหน้าเลย

หลังจากส่งโจวฉางคังแล้ว ถังจื่อยี่ก็เดินเข้ามา แล้วพูดว่า ：“ซวนเป่ย ยาหนึ่งล้านเม็ด เราต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ในการปรุงมัน?”

อู๋เป่ย ：“สิ่งแรกก็คือการสร้างหุ่นเชิดปรุงยา เติมสร้างสองพันตัว ในขณะเดียวกัน ข้าก็สามารถควบคุมหุ่นเชิดปรุงยาได้ห้าพันตัวแล้ว ด้วยวิธีนี้ จะสามารถปรุงยาได้ห้าหมื่นเม็ดต่อวัน และสามารถปรุงยาหนึ่งล้านเม็ดได้ภายในยี่สิบวัน”

ถังจื่อยี่ ：“มันก็ไม่ได้ช้าเลย ยี่สิบวันทำรายได้ห้าแสนล้านเต้า เป็นธุรกิจที่ทำกำไรได้”

อู๋เป่ย ：“อืม แต่เรื่องดีๆแบบนี้ คงอยู่ได้ไม่นาน เมื่อใดที่ทางต้าเทียนจุนมีความมั่นใจแล้ว เขาก็จะทำลายรังของเวทย์ปีศาจอย่างแน่นอน”