บทที่ 1878 ฉันใช้พลังแค่สามส่วนเท่านั้น

เทพวิลโลว์ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "สหายหยิน พวกเราไม่ได้พบกันมาหลายยุคแล้วสินะ?"

ชายชราที่ถูกเรียกว่าสหายหยินก็คือชิงเทียน เขาหัวเราะและกล่าวว่า "ใช่แล้ว ท่านอาวุโส เมื่อยุคที่แล้ว ฉันถูกศัตรูตามล่า ต้องขอบคุณที่ท่านช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันถึงได้มีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้"

เทพวิลโลว์พูดว่า "เรื่องเก่าๆ ไม่พูดถึงก็แล้วกัน"

ชิงเทียนมองไปที่อู๋เป่ยแล้วถามว่า "ท่านอาวุโส คนผู้นี้คือใครหรือ?"

เทพวิลโลว์ตอบว่า "เขาเป็นลูกหลานของฉัน ชื่อหลี่ซวนเป่ย"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า "ป้าหลิว ลำบากท่านแล้วที่มาด้วย"

เทพวิลโลว์ยิ้มตอบว่า "ฉันไม่ได้ออกมานานแล้ว วันนี้ถือว่ามาออกมาสูดอากาศบ้างก็ดี ซวนเป่ย พลังของแกเพิ่มขึ้นอีกแล้ว ยินดีด้วย"

อู๋เป่ยตอบว่า "มีความก้าวหน้าขึ้นบ้างเล็กน้อย"

เมื่อชิงเทียนได้ยินว่าอู๋เป่ยเรียกเทพวิลโลว์ว่า "ป้าหลิว" เขาก็เปลี่ยนท่าทีเป็นสุภาพขึ้นทันที "คุณชายหลี่ ไม่คาดคิดว่าท่านจะเป็นลูกหลานของเทพวิลโลว์ ฉันขอโทษที่ก่อนหน้านี้เสียมารยาทไป ขออภัยด้วย"

อู๋เป่ยพูดว่า "ชิงเทียน ท่านสุภาพเกินไป วันนี้ฉันมีการท้าประลองกับท่านฉีหวังและเวินโหวของท่าน หวังว่าท่านคงทราบเรื่องนี้แล้ว"

ชิงเทียนยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ฉันรู้แล้ว"

เทพวิลโลว์พูดว่า "ซวนเป่ย แกได้เชิญใครมาดูการประลองบ้างหรือ?"

ขณะนั้นเอง รถม้าหลวนเจียคันหนึ่งแล่นมาจากระยะไกล บนรถมีกลุ่มแม่ลูกสองคนที่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพระแม่และจินซวนเอ๋อร์

อู๋เป่ยรีบออกมาต้อนรับ "พระแม่!"

จินซวนเอ๋อร์กระโดดลงจากรถแล้วคว้ามืออู๋เป่ยไว้ พลางยิ้มแล้วพูดว่า "ซวนเป่ย ฉันรู้ว่าแกจะเชิญพระแม่มาทำหน้าที่เป็นพยาน ฉันจึงตามมาด้วย"

อู๋เป่ยพยักหน้า "ซวนเอ๋อร์ แกมาดูก็ดี ดูฉันจะเอาชนะพวกเขาได้อย่างไร"

พระแม่ยิ้มเล็กน้อย "ซวนเป่ย โลกของชิงเทียนนี้มีความซับซ้อนลึกซึ้ง แกกล้าท้าประลองกับคนของเขา ช่างกล้าหาญจริงๆ"

อู๋เป่ยหัวเราะแล้วพูดว่า "ก็ฉันมีท่านอาวุโสทั้งหลายคอยหนุนหลังอยู่ไม่ใช่หรือ?"

พระแม่เดินเข้าไปทักทายเทพวิลโลว์ ซึ่งดูเหมือนทั้งสองจะรู้จักกันเป็นอย่างดี พวกเธอสนทนากันอย่างรื่นรมย์

ในขณะนั้นเอง ฉีหวังและเวินโหวต่างมองหน้ากันด้วยความตื่นตะลึง พวกเขาไม่คิดว่าอู๋เป่ยจะมีผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ เทพวิลโลว์ยังเคยช่วยชีวิตชิงเทียนไว้ ไม่ต้องพูดถึงพระแม่ที่ยืนอยู่ข้างๆ อีกด้วย

เดิมที ทุกคนในที่นี้ล้วนอยู่ฝ่ายชิงเทียน แต่ตอนนี้สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนไปแล้ว ฝ่ายของอู๋เป่ยดูมีน้ำหนักมากขึ้นเรื่อยๆ

อู๋เป่ยพูดว่า "เวินโหว พวกแกตัดสินใจหรือยังว่าจะให้ใครมาสู้กับฉัน?"

เวินโหวพูดเสียงดังว่า "คุณชายหลี่ เราได้เชิญตัวท่านอ๋องแห่งจวนจ้านหวังมาสู้กับท่าน!"

ทันทีที่สิ้นเสียง ชายหนุ่มผู้หนึ่งก็ก้าวออกมา เขามีรูปร่างสูงเกือบสามเมตร รูปลักษณ์สง่างาม มีคิ้วสีแดง ผมสีเขียว สวมเกราะสีทองหม่น เมื่อเขาปรากฏตัว แม้แต่พระแม่ก็ยังมีสีหน้าจริงจังขึ้นแล้วบอกกับอู๋เป่ยว่า "ซวนเป่ย เด็กคนนี้มีสายเลือดแห่งสัตว์ประหลาดสูงสุดแห่งความโกลาหล อีกทั้งในตอนที่เกิดมา เขาได้ดูดซับพลังงานทั้งหมดจากครรภ์มารดา แม้เขาจะมีรูปร่างเหมือนมนุษย์ แต่แท้จริงแล้วเขาคือสัตว์ประหลาดร้ายในร่างมนุษย์!"

เวินโหวหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า "พระแม่สายตาแหลมคมนัก! ท่านอ๋องผู้นี้มารดาของเขาคือเทพวานรแห่งความโกลาหล"

อู๋เป่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย คิดในใจว่า รสนิยมของท่านอ๋องผู้นี้คงแปลกพิลึกนัก ที่มีลูกกับเทพวานรแห่งความโกลาหล!

พระแม่ส่งเสียงเตือนอู๋เป่ยผ่านทางจิตว่า "ซวนเป่ย เทพวานรแห่งความโกลาหลเก่งด้านการแปลงกาย เด็กคนนี้ย่อมมีความสามารถในการแปลงกายด้วย การแปลงกายแต่ละครั้งจะเป็นการใช้พลังแห่งความรอบรู้ แกต้องไม่ประมาทเขาเด็ดขาด"

อู๋เป่ยตอบว่า "ท่านพระแม่ไม่ต้องกังวล ฉันมั่นใจว่าฉันจะเอาชนะเขาได้"

เทพวิลโลว์ยังคงนิ่งสงบ เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "ซวนเป่ย แกแค่ใช้พลังที่มีอยู่ก็เพียงพอที่จะชนะเขาแล้ว"

อู๋เป่ยหัวเราะและพูดว่า "ได้เลย ป้าหลิว ฉันจะชนะอย่างแน่นอน"

ท่านอ๋องก้าวขึ้นสู่เวที จากนั้นร่างของเขาขยายขึ้นกลายเป็นยักษ์ขนาดมหึมา

อู๋เป่ยก็สั่นร่างกายและกลายเป็นยักษ์ขนาดมหึมาเช่นกัน ทั้งสองยืนอยู่บนเวทีและแผ่กลิ่นอายอันทรงพลัง ทำให้ทุกคนที่เห็นต่างตกตะลึง

"แข็งแกร่งมาก! แค่กลิ่นอายก็ทำให้คนรู้สึกอยากยอมจำนนแล้ว!"

"ท่านอ๋องมีสายเลือดของสิ่งมีชีวิตระดับสูงจากห้วงแห่งความโกลาหล พลังเช่นนี้ ฉันคิดว่าอู๋เป่ยไม่น่าจะต่อกรกับเขาได้"

"ไม่แน่หรอก แกไม่เห็นหรือว่าเขาเป็นศิษย์ของเทพวิลโลว์หรือไร? เทพวิลโลว์เป็นที่เคารพของทุกสวรรค์ แม้แต่ชิงเทียน ยังต้องเคารพ นับประสาอะไรกับศิษย์ของท่าน?"

"ถูกต้อง นี่จะเป็นการต่อสู้ของสองสุดยอดฝีมือ จะให้ตัดสินว่าใครจะแพ้หรือชนะคงยาก"

"ถึงเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็ยังเป็นมนุษย์ไม่ใช่หรือ? ว่ากันว่าเทพวานรแห่งห้วงโกลาหลเคยสังหารจักรพรรดิผู้เที่ยงแท้ได้คนหนึ่ง"

ผู้ชมต่างถกเถียงกัน บางคนเชียร์ท่านอ๋อง บางคนเชียร์อู๋เป่ย