บทที่ 1879 การแก้แค้นของปานหยวน

คนที่นอนอยู่บนพื้นเปิดตาขึ้นแล้วพูดว่า "ขอบคุณที่ไม่ฆ่าฉัน พ่อ ผมแพ้ไปสิบห้าหมื่นล้านเหรียญช่างชิง คุณไม่โกรธใช่ไหม?"

ชายคนนั้นถอนหายใจเบา ๆ "ไม่เป็นไร" หลังจากนั้นก็โยนถุงเงินให้อู๋เป่ย。

อู๋เป่ยเปิดถุงดู พบว่ามีสิบห้าหมื่นล้านเหรียญช่างชิงอยู่จริง ๆ เหรียญช่างชิงถึงแม้จะไม่ค่อยมีค่าเท่าเหรียญเต๋าจุน แต่ก็เป็นจำนวนที่มาก หนึ่งหมื่นเหรียญช่างชิงสามารถแลกได้หนึ่งเหรียญเต๋าจุน สิบห้าหมื่นล้านเหรียญช่างชิงจึงเท่ากับสิบห้าหมื่นเหรียญเต๋าจุน ไม่ใช่ตัวเลขเล็กน้อยเลย

เวินโหวและฉีหวัง มองหน้ากันอย่างเงียบ ๆ ส่งถุงเงินหนึ่งใบที่มีเหรียญช่างชิงอยู่ยี่สิบล้าน อีกใบมีสามสิบล้าน รวมเป็นห้าสิบล้าน ซึ่งเท่ากับห้าสิบเหรียญเต๋าจุน

เมื่อได้เงินมาแล้ว อู๋เป่ยก็โยนถุงหนึ่งไปให้จินซวนเอ๋อร์ ยิ้มกล่าวว่า "ซวนเอ๋อร์ นี่คือของคุณ"

จินซวนเอ๋อร์ยิ้มและพูดว่า "ขอบคุณท่านพี่!"

ช่างชิงเทียนดูเหมือนจะไม่ค่อยใส่ใจในเรื่องของเด็ก ๆ "เทพวิลโลว์ ท่านมาเยือนที่นี่ถือเป็นโอกาสอันดี ขอเชิญอยู่ที่นี่สักสองสามวัน ฉันจะได้ต้อนรับท่านอย่างเต็มที่"

เทพวิลโลว์มองไปที่อู๋เป่ยอู๋เป่ยจึงกล่าวว่า "ป้าหลิว ผมยังต้องไปเข้าร่วมทางสวรรค์ ท่านไม่น่าจะอยู่ที่นี่สองสามวัน"

เขาให้เทพวิลโลว์อยู่ต่อเพื่อแสดงให้ผู้แข็งแกร่งที่นี่เห็นว่า เขามีผู้แข็งแกร่งแห่งยุคอยู่เบื้องหลัง ไม่ใช่คนที่ง่ายจะถูกกลั่นแกล้ง

เทพวิลโลว์ยิ้มและพูดว่า "ก็ได้"

ช่างชิงเทียนจัดงานเลี้ยงต้อนรับเทพวิลโลว์และอู๋เป่ยพร้อมคณะ

พระราชวังช่างชิงเทียนมีขนาดใหญ่ มีพื้นที่ส่วนตัวหลายแห่ง เทพวิลโลว์, พระแม่, ช่างชิงเทียน, และเต๋าจุนไฟคลั่ง คุยกันอยู่ ส่วนอู๋เป่ยและจินซวนเอ๋อร์ออกไปเดินเล่น

ใกล้ ๆ พระราชวังช่างชิงเทียน มีเมืองใหญ่ชื่อว่าเมืองลี่หนาน ทั้งสองจึงเข้าไปในเมืองเพื่อหาของอร่อยและที่เที่ยวสนุก

เมื่อไปถึงโรงละคร พบว่ามีการแสดงที่ร้องเพลงเพราะ อู๋เป่ยจึงซื้อตั๋วสองใบ และพวกเขานั่งอยู่ในกล่องฟังการแสดง

ฟังไปสักพัก จินซวนเอ๋อร์พูดว่า "ซวนเป่ย พ่อของฉันอยากพบคุณสักครั้ง"

อู๋เป่ยรู้ดีว่าพ่อของจินซวนเอ๋อร์เป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดา เขามีมาตรฐานที่สูงมาก การจะได้รับการอนุมัติจากเขาเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอน

เขาถามว่า "เมื่อไหร่ดี?"

"พรุ่งนี้จะไปพบดีไหม?" เธอถาม

อู๋เป่ย"ทำไมต้องไปพรุ่งนี้?"

จินซวนเอ๋อร์ "พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของพ่อ ฉันปกติจะมีความสุขมากในวันนั้น เมื่อนั้นพี่เขยและพี่สาวทั้งหมดของฉัน รวมทั้งผู้คนจากวงการฝึกฝน จะมาร่วมฉลองวันเกิดพ่อ หากคุณไปในวันนั้น พ่อควรจะตอบรับเรื่องของเราง่ายขึ้น"

อู๋เป่ย"ที่แท้ก็วันเกิด งั้นต้องไปแน่นอน แต่ฉันควรเตรียมของขวัญอะไรดี?"

จินซวนเอ๋อร์ "ของขวัญฉันช่วยเตรียมให้แล้ว คุณแค่ไปเถอะ"

อู๋เป่ยยิ้มและถามว่า "คุณเตรียมอะไรไว้?"

จินซวนเอ๋อร์ยิ้มลึกลับ "ถึงที่นั่นแล้วคุณจะรู้"

อู๋เป่ยจึงไม่ถามต่อ พวกเขาดูการแสดงกันต่อไป จู่ ๆ สัญลักษณ์หยกบนตัวอู๋เป่ยก็เปล่งแสงขึ้น เสียงของถังจื่อยี่ ดังขึ้นในหัวว่า "ซวนเป่ย ปานหยวนจากเผ่าหมื่นสวรรค์ได้วางกับดักฆ่าไว้ในอากาศ ต้องการทำลายอาณาจักรเทียนอู่!"

ปานหยวน?

อู๋เป่ยนึกออกว่า ครั้งหนึ่งเขาเคยฆ่าคนที่ชื่อเหยินฉู่จือ ผู้เป็นบิดาของปานหยวน ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตจากหมื่นสวรรค์ และมารดาของเขาเป็นเทพจักรพรรดิ

เขาหัวเราะเยาะแล้วพูดว่า "หาที่ตายเอง!"

ต่อมาเขาพูดกับจินซวนเอ๋อร์ ว่า “ซวนเอ๋อร์ ดูจบแล้ว เธอกลับไปหาพระแม่ ก่อน ฉันจะไปทำธุระแล้วจะรีบกลับมา”

พูดจบเขาก็หายไปทันที

ในวินาทีถัดมา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศเหนืออาณาจักรเทียนอู่ขณะนั้น มีภาพลวงตาของสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า สัตว์ประหลาดตัวนี้มีดวงตาที่ใหญ่กว่าดวงดาว รูปร่างคล้ายหมี แต่ขนยาวมาก ร่างกายทั้งตัวส่องประกายแสงสีม่วง และมีดวงตาสีฟ้าสองข้าง ฟันยาวมาก