บทที่ 1961 คู่มือการฝึกตนวิชาอู่

ได้ยินคำพูดของฉีเทียน ทุกคนต่างตกตะลึง ในใจของพวกเขา ฉีเทียนเป็นผู้ที่ไร้เทียมทาน ไม่ว่าจะเป็นปัญญาหรือความแข็งแกร่งก็เหนือกว่าหัวหน้าสาขาอื่นมาก เขาจะให้ตำแหน่งท่านประมุขแก่ต้วนชุนได้อย่างไร?

ในหมู่พวกเขามีหลายคนที่มีอายุหรือสถานะใกล้เคียงกับต้วนชุน และรู้จักเขาเป็นอย่างดี ถ้าต้วนชุนไม่ได้มีเหตุผลบางอย่างที่ไม่อาจเปิดเผยได้ เขาคงไม่สามารถเป็นถึงราชาแห่งอิ๋วหวงได้ แล้วจะไปเป็นท่านประมุขได้อย่างไร?

แต่เรื่องเช่นนี้กลับเกิดขึ้น พวกเขาถึงแม้จะตกใจ แต่ก็ต้องยอมรับมัน

เมื่อประกาศแล้ว อู๋เป่ยมองไปยังทุกคน แล้วพูดว่า “ไม่ว่าพลังยุทธ์จะสูงต่ำ หากใครไม่ยอมรับตำแหน่งท่านประมุขของข้า สามารถออกมาท้าทายได้ ถ้ามีใครเอาชนะข้าได้ ข้าจะสละตำแหน่งท่านประมุข”

เขาหยุดพักสักครู่ ก่อนพูดต่อว่า “แน่นอน ข้าคงไม่สามารถรับท้าทายจากทุกคนได้ ใครที่อยากท้าทายท่านประมุขต้องเอาชนะสัตว์เลี้ยงของข้าก่อน”

พูดจบเขาก็โบกมือและมีจิงโหวตัวหนึ่งปรากฏออกมา จิงโหวตัวนี้เป็นลิงที่เขาพบในดินแดนสมบัติสวรรค์ ซึ่งดูดซับพลังจากแกนจักรวาล ทำให้มันมีพลังมหาศาล ตอนแรกเขาก็ใช้กลยุทธ์บางอย่างเพื่อยอมให้มันเชื่อง เมื่อเทียบกับผู้บำเพ็ญทั่วไป จิงโหวสามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดาย

จิงโหวแม้ว่าจะมีขนาดไม่ใหญ่ แต่กลิ่นอายของมันกลับน่ากลัวมาก ทำให้คนที่คิดจะท้าทายต้องถอยหนีไป แต่ยังมีผู้เชี่ยวชาญบางคนที่กล้าเผชิญหน้ากับจิงโหว

“ท่านประมุข ข้าน้อยไม่เก่งพอ แต่ข้าขอท้าทายจิงโหว!”

หนึ่งอิ่งในศิษย์กระโดดลงมายืนตรงข้ามกับอู๋เป่ย อู๋เป่ยพยักหน้าหัว “ดีมาก กล้าหาญ” แล้วก็พยักหน้ารับให้กับจิงโหว

จิงโหววิ่งเข้าไปทันที กลายเป็นสายฟ้าทองคำ ศิษย์คนนั้นยังไม่ทันเห็นท่าทางของมัน มันก็พุ่งเข้าต่อยเขาจนปลิวไป

จิงโหวนั้นเรียนรู้วิชาการต่อสู้จากอู๋เป่ย และเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านวิถีอู่โดยธรรมชาติ แล้วพละกำลังของอู่ก็เหนือกว่าคนทั่วไป แม้ศิษย์ผู้นั้นจะมีความแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่สามารถรับมือได้แม้แต่ท่าเดียว

“อะไรนะ! ผู้ที่มีอันดับที่ห้าในกลุ่มศิษย์ชั้นสูงยังไม่สามารถรับมือกับการโจมตีจากจิงโหวได้!” ทุกคนต่างตกใจ

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า “พวกเจ้าสามารถท้าทายจิงโหวได้ทุกเมื่อ”

จากนั้นเขาก็มองไปที่ศิษย์ทุกคนแล้วถามว่า “ข้ามีศาสตร์ลับ และในช่วงเวลาต่อไปนี้ ท่านประมุขจะถ่ายทอดวิชาทางด้านวิชาเต๋าวิถีอู่ที่แท้จริงให้กับพวกเจ้าทุกคน เพื่อให้ทุกคนเป็นผู้เชี่ยวชาญเหมือนจิงโหว!”

“ตอนนี้ ที่นี่ข้ามีตำแหน่งหนึ่งร้อยที่ และที่นี่สามารถสมัครใจได้ทุกคน ท่านประมุขจะใช้เวลาครึ่งชั่วยามในการเพิ่มพลังให้พวกท่าน ถ่ายทอดวิชาทางด้านอู่! ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร พวกท่านจะได้รู้กันในไม่ช้า”

เมื่อพูดจบ ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา การเรียนรู้วิชาอู่ในเวลาแค่ครึ่งชั่วยามนั้น จะได้เรียนรู้อะไรไปได้บ้าง?

ส่วนใหญ่มีท่าทีสงสัย แต่ก็ยังมีบางคนที่เชื่อมั่นในพลังของอู๋เป่ย ว่าพอที่จะเป็นท่านประมุขและไม่น่าจะหลอกลวงพวกเขาได้ จึงยกมือขึ้นสมัคร

“ท่านประมุข ข้าน้อยยินดีลองดู!”

“ท่านประมุข ข้าพเจ้าก็ยินดีลองดู!” ยังมีบางอาจารย์ผู้มีความอยากรู้อยากเห็นเช่นกันที่ต้องการลองดู

ไม่นานจำนวนคนก็ทะลุหนึ่งร้อยคน อู๋เป่ย ยิ้มและพูดว่า “พวกเจ้ามายืนใกล้ๆ ข้าเถอะ”

เมื่อกลุ่มหนึ่งร้อยคนเดินเข้ามาหาเขา อู๋เป่ย ก็โบกมือและส่งพวกเขาทั้งหมดไปยังรังเวทย์ปีศาจ พร้อมทั้งปรับอัตราการการหมุนเวียนของเวลา

ถึงแม้พลังส่วนใหญ่จะไม่สามารถใช้ได้ แต่การทำให้รังเวทย์ปีศาจเปลี่ยนแปลงเวลา เขายังทำได้ ในเวลาเดียวกัน รังเวทย์ปีศาจก็จะปรับเปลี่ยนสภาพร่างกายของพวกเขาและเพิ่มพลังให้พวกเขาด้วย

แม้จะพูดว่าแค่ครึ่งชั่วยาม แต่จริงๆ แล้วกลุ่มคนเหล่านี้จะต้องใช้เวลาประมาณหกเดือนที่ต้องอยู่ในนั้น

เมื่อรับพวกเขาไปยังรังเวทย์ปีศาจ อู๋เป่ย พูดว่า “การเปลี่ยนแปลงของหนึ่งร้อยคนนี้ พวกเจ้าจะได้เห็นในไม่ช้า ก่อนหน้านั้น ข้าที่เป็นท่านประมุขยังมีเรื่องต้องพูดอีก”

เขามองไปที่ทุกคน “ระดับของศิษย์ในสำนักอิ่งซงจะไม่เปลี่ยนแปลง แต่การคัดเลือกและการประเมินผลจะต้องมีการเปลี่ยนแปลง! ข้าไม่สนใจว่าพวกเจ้าจะมีพลังยุทธ์แค่ไหน หรือเป็นอัจฉริยะแค่ไหน ต่อไปนี้พวกเจ้าทุกคนต้องทำตามคู่มือการฝึกตน! ถ้าไม่ถึงมาตรฐานในคู่มือ ก็จะไม่สามารถเลื่อนขั้นได้!”

“นอกจากนี้ ทรัพยากรที่ศิษย์ทุกคนจะได้รับในแต่ละเดือน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะเพิ่มขึ้นสองเท่า นอกจากนี้ ท่านประมุขยังจะมอบยาอายุวัฒนะให้กับผู้ที่ทำผลงานได้ดีในหมู่พวกท่าน!”

หัวหน้าสาขาทั้งสี่ที่ได้ยินดังนั้น ต่างก็พยักหน้าด้วยความไม่เห็นด้วยในใจ พวกเขาคิดว่าอู๋เป่ย ใช้กำลังมากเกินไป การเพิ่มทรัพยากรสองเท่า แล้วจะเอาเงินจะมาจากไหน? และอีกทั้งเขาคนเดียวจะสามารถตั้งมาตรฐานอะไรได้? แล้วคู่มือการฝึกตนที่ว่านั่นอยู่ที่ไหนกัน?

ตอนที่ 1961