บทที่ 1972 ต้นกําเนิดของหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้

พลังนี้รุนแรงเกินไป แม้อู๋เป่ยจะพยายามกดข่มสุดกำลัง ก็ยังรู้สึกเหมือนจะระเบิดออกมา ในช่วงวิกฤตนั้น เจิ้นตั้นของเขาสั่นไหวเล็กน้อย ปล่อยแรงดูดอันทรงพลัง ดึงพลังนั้นเข้าไปในพริบตา พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ไม่อาจต้านทานเจิ้นตั้นได้ สุดท้ายยุบตัวกลายเป็นเนบิวลา

หลังพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกจากร่าง ร่างกายที่บาดเจ็บของอู๋เป่ยก็ฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ลองดึงพลังเพียงเส้นเดียวจากเนบิวลามาหลอมรวม คราวนี้เขาดึงมาเพียงหนึ่งในร้อย เนื่องจากปริมาณน้อย ร่างกายอันแข็งแกร่งของเขาจึงสามารถควบคุมพลังนี้ได้ แล้วดูดซึมหลอมรวม กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาครึ่งวัน พลังอันรุนแรงหลอมรวมเข้ากับร่างกาย เนื้อและเลือดของเขา

อู๋เป่ยพบว่าพลังนี้เป็นพลังร่างกาย มันรุนแรง ดุดัน และมุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง

"นี่คงเป็นพลังเจิ้นตั้นระดับจักรวาล ไม่แปลกที่หนี่วาปิดผนึกพวกมันไว้ตลอด คงต้องฝึกฝนถึงระดับหนึ่งถึงจะควบคุมได้" อู๋เป่ยพึมพำ ตอนนี้ร่างกายและระดับของเขาแข็งแกร่งกว่าบรรพบุรุษกลุ่มแรกของมวลมนุษย์ แม้แต่เขายังไม่อาจควบคุมพลังนี้ได้ บรรพบุรุษในอดีตย่อมทำไม่ได้เช่นกัน

เขาค่อยๆ ดูดซึมหลอมรวม หลังดูดซึมไปประมาณหนึ่งในสิบ ร่างกายก็ถึงขีดจำกัด

"ดูเหมือนว่าร่างกายปัจจุบันของข้าจะใช้พลังได้เพียงเท่านี้ มากกว่านี้ก็ควบคุมไม่ได้" เขายิ้มบางๆ ต่อยออกไปด้วยมือขวา อากาศสั่นไหว รอบด้านปรากฏความลึกลับนับไม่ถ้วน มีเพียงพลังที่แข็งแกร่งยิ่งยวด ใกล้เคียงกับเต๋าเท่านั้น จึงจะก่อให้เกิดปรากฏการณ์เซี่ยงเช่นนี้

พลังที่อู๋เป่ยมีนี้มาจากที่แห่งหนึ่งชื่อเจิ้นตั้นต้นกำเนิดพลัง พลังในที่นี้เรียกว่าพลังมหาต้นกำเนิด

หลังดูดซึมพลังมหาต้นกำเนิด อู๋เป่ยก็คำนวณว่าใกล้ถึงเวลาเปิดหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้แล้ว

หนทางแห่งผู้เที่ยงแท้ควรเปิดมานานแล้ว แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดจึงเลื่อนมาจนถึงตอนนี้ จนกระทั่งเมื่อวาน ป้ายคำสั่งในมือเขาจึงสั่นสะเทือนและเรืองแสง แจ้งว่าหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้จะจัดขึ้นในอีกสองวัน

พรุ่งนี้คือวันเปิดหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้ อู๋เป่ยตัดสินใจไปยังโลกแห่งซ่างชิงล่วงหน้าหนึ่งวัน

เมื่อมาถึงโลกแห่งซ่างชิงอีกครั้ง เขาไปที่ตระกูลเหอก่อน พบกับเหอซีเหนียนและเหอฉู่ฉู่

คราวก่อน ตระกูลเหอล่วงเกินคนของเวินโหว เกือบถูกล้างตระกูล ภายหลังอู๋เป่ยพนันกับเวินโหว ไม่เพียงแก้ปัญหาได้ ยังได้เงินมหาศาล

ตระกูลเหอรู้สึกซาบซึ้งต่ออู๋เป่ยมาก คราวนี้ได้พบเขาอีก ทุกคนต่างดีใจ

เหอฉู่ฉู่พูด: "คุณชาย ท่านมาคราวนี้เพื่อเข้าร่วมหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้ใช่ไหมเจ้าคะ?"

อู๋เป่ย: "อืม ข้าได้รับข่าวว่าหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้จะเปิดพรุ่งนี้"

เหอฉู่ฉู่แสดงท่าทีกังวล: "งั้นคุณชายต้องระวังนะเจ้าคะ ได้ยินว่าหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้คราวนี้เพิ่มโควตาอีกสิบที่"

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว: "เพิ่มอีกสิบที่?"

เหอฉู่ฉู่พยักหน้า: "ได้ยินว่ามีกลุ่มผู้แข็งแกร่งที่มาอย่างลึกลับเข้าร่วม รายละเอียดคนต่ำต้อยอย่างข้าไม่อาจล่วงรู้ได้ เพียงแต่ได้ยินว่าเก่งกาจมาก แม้แต่ผู้แข็งแกร่งคนก่อนๆ ก็สู้ไม่ได้"

อู๋เป่ย: "เช่นนั้น สิบคนใหม่นี้แข็งแกร่งกว่าจางหยิงเทียน เซินพั่วเซียว และคนอื่นๆ ใช่ไหม?"

เหอซีเหนียน: "ไม่ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด เมื่อเทียบกับคุณชายก็ไม่มีค่า ข้าเชื่อว่าคุณชายต้องเอาชนะพวกเขาได้แน่!"

อู๋เป่ยเพิ่งพูดไปไม่กี่คำ ก็รู้สึกว่ากิ่งหลิวบนร่างเรืองแสงเล็กน้อย ตามด้วยแสงสีเขียวสายหนึ่งตกลงมา เทพวิลโลว์ปรากฏกายในห้องโถง

อู๋เป่ยดีใจมาก: "ป้าหลิว! ท่านมาได้อย่างไร?"​​​​​​​​​​​​​​​​

เทพวิลโลว์: "ข้าสนทนาธรรมกับสวรรค์ซ่างชิง ลืมเวลาไป จนกระทั่งรู้สึกถึงลมปราณของเจ้ากลับมายังโลกแห่งซ่างชิง ข้าถึงได้สติ"

อู๋เป่ย: "เทพวิลโลว์ แล้วพลังยุทธ์ของสวรรค์ซ่างชิงเป็นอย่างไรบ้าง?"

เทพวิลโลว์: "เขาก็เป็นผู้แข็งแกร่งแห่งยุค อีกทั้งยังเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งความวุ่นวาย พลังย่อมไม่อ่อนแอ อ้อใช่ มีเรื่องหนึ่งต้องบอกเจ้า การประชุมผู้เที่ยงแท้คราวนี้ อาจมีการเปิดสมบัติสุดท้าย"

อู๋เป่ย: "ถ้ามีสมบัติสุดท้าย ต้องเป็นของข้าแน่"