บทที่ 1973 เมืองโซ่วหยางแห่งซ่างชิง

หลังจากดื่มสุราเสร็จ อู๋เป่ยก็ลุกขึ้นกล่าวคำล่ำลา เนื่องจากเขายังมีเรื่องสำคัญต้องทำ

ไม่นานนัก เขาก็มาถึงเมืองโหยวฉวิน และทันทีที่มาถึง เขาได้ปลดปล่อยเย่ปิงซี ซึ่งก่อนหน้านี้บำเพ็ญในรังเวทย์ปีศาจ

ครั้งก่อนที่มาเมืองโหยวฉวิน เย่ปิงซีเป็นเพียงนางรำ แต่ด้วยความที่อู๋เป่ยมองเห็นถึงความสง่างามและความงดงามของเธอ เขาจึงช่วยเหลือเธอและส่งเธอเข้าสู่รังเวทย์ปีศาจเพื่อบำเพ็ญ และแก้แค้นชิงหยวนเฟย

ในตอนนี้ เย่ปิงซีได้กลายเป็นยอดฝีมือระดับมรรคาจารย์ ดวงตางดงามของเธอกวาดมองรอบตัว ก่อนจะก้มลงคำนับอู๋เป่ย “คุณชาย!”

อู๋เป่ยพูดว่า: “ข้าจะเดินเล่นในเมือง เจ้าจงไปแก้แค้นชิงหยวนเฟยเถิด”

เย่ปิงซีพยักหน้า “ได้!”

หลังจากเย่ปิงซีออกไปแก้แค้น อู๋เป่ยก็เดินชมเมืองโหยวฉวินและซื้อสมุนไพรบางส่วน ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม เย่ปิงซีก็กลับมา ในขณะที่อู๋เป่ยกำลังขายสมุนไพรบางส่วนที่ร้านยา

“คุณชาย ข้าได้ล้างแค้นสำเร็จแล้ว”

อู๋เป่ยพยักหน้า “อืม ไม่เลว ตอนนี้พลังยุทธ์ของเจ้าก็ไม่เลว เจ้าสามารถไปได้แล้ว”

เย่ปิงซีชะงักไป ก่อนจะคุกเข่าลง “คุณชาย หากไม่ได้ท่านช่วยเหลือ ข้าคงไม่สามารถล้างแค้นได้ ความเมตตาอันยิ่งใหญ่นี้ ข้าขอตอบแทนด้วยชีวิตที่เหลือของข้า!”

อู๋เป่ยหัวเราะ: “เย่ปิงซี เจ้าต้องการอยู่กับข้าอย่างนั้นหรือ?”

เย่ปิงซีพยักหน้า “ข้ายินดีเป็นทาสรับใช้ของท่าน”

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า: “ก็ดี ข้าไม่ได้รู้จักใครมากนักในโลกแห่งซ่างชิง การรับเจ้าไว้ วันหน้าจะได้มีที่พักพิงเมื่อกลับมา”

จากนั้นเขาถามว่า: “เย่ปิงซี โลกแห่งซ่างชิงนี้ดูเหมือนจะเป็นศูนย์กลางที่เชื่อมต่อโลกต่าง ๆ ข้าเห็นว่าควรซื้อบ้านหรือที่ดินที่นี่ เจ้าพาข้าไปดูบ้านและร้านค้าหน่อยสิ”

เย่ปิงซีหัวเราะ “คุณชาย หากพูดถึงที่ที่รุ่งเรืองที่สุดในโลกแห่งซ่างชิง ก็ต้องเป็น ‘เมืองโซ่วหยาง’”

อู๋เป่ย: “เมืองโซ่วหยาง? ข้ายังไม่เคยไป งั้นเราไปดูกันตอนนี้เลย”

ทั้งสองเก็บเงินและออกเดินทาง ระหว่างทางพวกเขาพูดคุยถึงข้อมูลเกี่ยวกับเมืองโซ่วหยาง

เมืองโส่วหยางเป็นมหานครอันซับซ้อนที่มีลักษณะเชิงโครงสร้างสามมิติ บ้านเรือนแต่ละหลังอาจเชื่อมต่อกับโลกกว้างใหญ่ได้ และแม้แต่ตรอกซอกซอยเล็ก ๆ หากเดินเข้าไป อาจนำพาไปสู่ห้วงเวลาอีกมิติหนึ่งได้เช่นกัน

นอกจากพื้นที่พับที่มีอยู่อย่างมากมายแล้ว เมืองโส่วหยางยังแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนด้านบนคือเทียนกงที่ใหญ่โตโอ่อ่า มีอาคารเรียงรายเชื่อมต่อกันเป็นเครือข่ายอลังการ ที่พักในเทียนกงนั้นมีไว้สำหรับผู้ที่มีสถานะและอำนาจสูงส่งเท่านั้น

ที่จริงแล้ว ชื่อเทียนกงนั้นเหมาะสมยิ่ง เพราะแท้จริงมันคือหนึ่งในพระราชวังแห่งศาลสวรรค์โบราณ ซึ่งถูกผู้ทรงพลังแห่งโลกซ่างชิงสร้างสรรค์ให้กลายเป็นเทียนกงที่ยิ่งใหญ่ ภายในนั้นเป็นโลกกว้างขวางที่เต็มไปด้วยพื้นที่ลึกลับที่ยังไม่ถูกสำรวจ แต่เทียนกงไม่ใช่ที่สำหรับผู้บำเพ็ญระดับกลางหรือล่าง พวกเขาทำได้เพียงแค่แหงนมองอย่างอิจฉา

เมืองที่อยู่ใต้เทียนกง คือที่อยู่อาศัยของผู้บำเพ็ญระดับกลางและล่าง เมืองนี้ยังแบ่งออกเป็นเมืองชั้นใน เมืองชั้นนอก และชานเมือง ในชานเมืองคือที่อยู่ของผู้บำเพ็ญระดับต่ำที่สุด ส่วนเมืองชั้นนอกเป็นที่สำหรับผู้บำเพ็ญระดับกลาง และเมืองชั้นในมักเป็นที่อยู่ของผู้บำเพ็ญที่มีอำนาจและสถานะในระดับหนึ่ง แม้พวกเขาจะไม่สามารถขึ้นไปถึงเทียนกงได้ แต่บนพื้นดิน พวกเขาก็สามารถสร้างอิทธิพลได้

เมื่อมาถึงเมืองโส่วหยาง อู๋เป่ยมองขึ้นไปยังพระราชวังขนาดมหึมาบนท้องฟ้าแล้วถามว่า “นี่คือเทียนกงที่เจ้าว่าหรือ?”

เย่ปิงซีตอบ “ใช่ค่ะ คุณชาย เราคนนอกไม่สามารถเข้าไปในเทียนกงได้ จำเป็นต้องซื้อสิทธิเข้าไปค่ะ”

อู๋เป่ย : “อ้อ ซื้อสิทธิหนึ่งครั้งต้องใช้เงินเท่าไร?”

เย่ปิงซี : “หนึ่งร้อยล้านเหรียญช่างชิงค่ะ”

อู๋เป่ย : “ไม่แพงเลย เจ้าไปซื้อมาให้ข้าหลายสิทธิ”

เย่ปิงซีพยักหน้า รับเงินจากอู๋เป่ยแล้วไปจัดการเรื่องนี้ ส่วนอู๋เป่ยบินขึ้นไปยังทางเข้าเทียนกง มองดูสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่ในอากาศ

เมื่อเข้าใกล้เทียนกง พลังในร่างกายของเขาก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย ราวกับว่าเขามีความเชื่อมโยงบางอย่างกับเทียนกง