บทที่ 2009 สิ่งมีชีวิตในจักรวาลหลัก

เมื่อเลือดนี้เข้าสู่ร่างกาย อู๋เป่ยรู้สึกหนาวเยือกไปทั่วทั้งตัว พลังอันมหาศาลจนทำให้เขาหายใจแทบไม่ออกพุ่งเข้ามาในร่าง ความรู้สึกนี้ เหมือนแมลงตัวเล็กๆที่เผชิญกับน้ำป่าที่กำลังไหลเชี่ยว และไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย

โชคดีที่จักรวาลขนาดเล็กในร่างกายของเขาตอบสนองทันที แกนกลางจักรวาลจึงสร้างวังวนพลังงานขึ้นมานับไม่ถ้วนในพริบตา เลือดเหล่านี้ถูกดึงเข้าไปในวังวน จากนั้นถูกแกนกลางจักรวาลดูดซับไป เลือดจำนวนมากไหลเข้าสู่ร่างกายเขาอย่างต่อเนื่อง จากนั้นถูกแกนกลางจักรวาลดูดซับ กระบวนการทั้งหมดกินเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง

เมื่อเลือดในสระหายไปหมดสิ้น อู๋เป่ยก็หมดแรงล้มตัวลงนอนบนพื้น ด้วยเหงื่อท่วมตัว และแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เมื่อตะกี้นี้ เขารู้สึกเหมือนได้เดินวนอยู่บนเส้นความเป็นความตาย หากไม่ใช่เพราะแกนกลางจักรวาลที่รับภาระทุกอย่างไว้ ตัวเขาคงถูกเลือดเหล่านี้กลืนกินจนสิ้นชีพ！

ในตอนนี้เขาสังเกตเห็นว่า แกนกลางจักรวาลมีความซับซ้อนมากขึ้น มันเปลี่ยนรูปร่างเป็นเหมือนไข่ไก่ ดูคล้ายสภาพก่อนที่โลกและจักรวาลจะถือกำเนิดขึ้น ในขณะเดียวกัน แกนกลางจักรวาลก็ยังปลดปล่อยพลังงานออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้จักรวาลขนาดเล็กของอู๋เป่ยเริ่มมีความสมจริงมากขึ้นเรื่อยๆ

แน่นอนว่า อู๋เป่ยเองก็ได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล พลังงานที่ถูกปลดปล่อยจากแกนกลาง ไหลเข้าสู่ทุกเซลล์ในร่างกาย รวมถึงเลือดของเขา เลือดของอู๋เป่ยคือเลือดสวรรค์ ซึ่งได้รับการเพิ่มพูนพลังจากขั้นจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์และบรรพบุรุษผู้เที่ยงแท้ จนตอนนี้เลิดของเขาพัฒนาเป็นพลังงานพิเศษรูปแบบหนึ่ง ในตอนนี้ เลือดทรงพลังที่บังหลงเหลืออยู่ในร่างกาย ถูกเลือดสวรรค์กวาดล้างจนหมดสิ้น พร้อมดูดซับพลังงานที่แฝงอยู่เข้ามาในทันที

เมื่อครั้งที่เขาฝึกคัมภีร์สายเลือดสวรรค์ อู๋เป่ยเคยรู้สึกว่าคัมภีร์สามยเลือดสวรรค์เล่มนี้ยังมีบางอย่างที่ขาดหายไป เพราะผู้สร้างวิชายุทธเล่มนี้เอง ก็ไม่อาจบรรลุถึงระดับเลือดสวรรค์อย่างแท้จริงได้ แต่ตอนนี้ เขาได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดนั้นแล้ว และยังรู้สึกได้อย่างเลือนรางว่า เขาสามารถพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งจากพื้นฐานของเลือดสวรรค์ ไปสู่สถานะที่สูงส่งกว่าเดิม

เลือดสวรรค์ค่อยๆหล่อเลี้ยงร่างกายของเขา ขณะเดียวกันจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ของอู๋เป่ยก็สัมผัสถึง และเกิดการเปลี่ยนแปลงไปด้วย หลังจากที่เขากลายเป็นเต้าจวิน จิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ของผู้บำเพ็ญจะสัมผัสกับต้าเต้า และอยู่ในสถานะทางกายภาพ มันมีพลังมากกว่าร่างกายและเรียกว่าเต้าเซิ่น ในตอนนี้ อู๋เป่ยสามารถละทิ้งร่างกาย และมุ่งเน้นฝึกฝนเต้าเซิ่น

เวลานี้ เต้าเซิ่นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เลือดสวรรค์ยังคงดูดซับพลังงานจากแกนกลางจักรวาลอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเต้าเซิ่นไม่สามารถดูดซับพลังงานเพิ่มเติมได้อีก เวลานี้ หลังจากเต้าเซิ่นเงียบสงบอยู่ชั่วครู่ จู่ๆก็ปลดปล่อยแสงเส้นนับพันล้านจากศีรษะของอู๋เป่ย และเชื่อมต่อกับทุกมุมของจักรวาลเจิ้นตั้น นี่เป็นสัญญาณว่า อู๋เป่ยได้บรรลุถึงขั้นสุดท้ายของระดับเต้าจวิน และเข้าสู่ระดับต้าเต้าจวินอย่างสมบูรณ์!

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของต้าเต้าจวินในตัวเขานั้นล้นเหลือจนยากจะหยั่งถึง เพียงแค่คิด จักรวาลขนาดเล็กก็สร้างสกุลเงินเต้าออกมาเป็นจำนวนมากในพริบตา ด้วยระดับพลังที่แท้จริงของเขาซึ่งเกินกว่าขั้นต้าเต้าจวินมานานแล้ว เขาจึงสามารถควบคุมพลังอันไร้ที่สิ้นสุด เพื่อสร้างเหรียญเต๋าจุน!

ภายในจักรวาลขนาดเล็ก ปรากฏจุดแสงหนึ่งหมื่นจุดพร้อมกัน แต่ละจุดเกิดการเปลี่ยนแปลงลึกลับ และในเวลาเพียงไม่กี่วินาที จุดแสงเหล่านั้นก็กลายเป็นเหรียญเต๋าจุนหนึ่งเหรียญ ในตลาดปัจจุบัน เหรียญเต๋าจุนหนึ่งเหรียญสามารถแลกเปลี่ยนเป็นเต้าได้ถึงหนึ่งแสน และอู๋เป่ยสร้างเหรียญเต๋าจุนได้หนึ่งหมื่นเหรียญในครั้งเดียว ซึ่งมีมูลค่าเทียบเท่ากับหนึ่งพันล้านเต้า!

หลังจากสร้างเหรียญเต๋าจุนจำนวนหนึ่งแสนเหรียญแล้ว ร่างกายของอู๋เป่ยก็กลับคืนสู่สภาพปกติ เขายืนขึ้น และเดินหน้าต่อไป เดินขึ้นเขาไปอีกระยะหนึ่ง เขาก็พบกับสระเลือดแห่งที่สอง เลือดยังคงไม่แห้ง เมื่อพิจารณาว่า แกนกลางยังสามารถดูดซับพลังงานจำนวนมหาศาลได้อีก เขาจึงหยุดลง และยื่นมือลงไปในสระเลือดอีกครั้ง

เช่นเดียวกับครั้งก่อน เลือดไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา แต่ครั้งนี้เขาเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้า เลือดถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งถูกเลือดสวรรค์ดูดซับ อีกส่วนหนึ่งนั้นได้เข้าสู่แกนกลางจักรวาล

ครั้งนี้ เลือดสวรรค์สามารถดูดซับพลังงานจากเลือดได้ประมาณหนึ่งในห้า และมีประสิทธิภาพสูงมาก เลือดที่ถูกดูดซับไม่เพียงแต่เพิ่มพลังให้แก่แกนกลางจักรวาลเท่านั้น แต่ยังถูกส่งต่อไปยังทุกเซลล์ในร่างกายและเต้าเซิ่นของเขาอีกด้วย ทำให้พลังของอู๋เป่ยก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ชัด

ด้วยวิธีนี้ เขาเดินขึ้นเขาต่อไป และดูดซับเลือดสิ่งมีชีวิตจักรวาลหลักที่เหลืออยู่ระหว่างทาง หลังจากดูดซับเลือดถึงสิบแห่ง ร่างกายของเขาก็เริ่มปลดปล่อยพลังงานออกมาสู่ภายนอก

ในที่สุด เขาก็มาถึงยอดเขา ที่นั่นมีร่างขนาดมหึมายาวกว่าหนึ่งพันเมตรของสิ่งมีชีวิตในซากศพมนุษย์ นอนขดตัวอยู่บนพื้น ร่างนั้นแสดงออกถึงความหวาดกลัวและสิ้นหวัง บนร่างของมันมีบาดแผลฉกรรจ์ที่น่าตกใจ และใรเลือดไหลออกมาจากบาดแผล ดังนั้นข้างๆซากศพจึงมีสระเลือดขนาดมหึมา ส่วนเลือดที่พบระหว่างทางลงเขา คงเป็นรอยที่เขาหลงเหลือไว้ระหว่างที่ขึ้นมายอดเขานี้

ร่างของอู๋เป่ยสั่นไหว และกลายเป็นยักษ์ขนาดพันเมตร เขายื่นมือเพื่อพยุงซากศพนั้นขึ้น แต่พอเขาสัมผัสมัน ซากศพก็แตกสลายทันที จากนั้นก็กลายเป็นแสงพุ่งไปยังทะเลแห่งความโกลาหล

เขาสะดุ้ง จากนั้นมองลงไป ก็เห็นถุงใบหนึ่งอยู่บนพื้น หลังจากเปิดออก ก็พบว่ามีผงยา กริช สมุดบันทึกและปากกาหนึ่งด้าม

เขารวบรวมเลือดที่ตกอยู่บนพื้นทั้งหมด แล้วโยนเข้าไปในจักรวาลขนาดเล็กของเขา ตอนนี้พลังของเขาแข็งแกร่งพอที่จะเก็บเลือดเหล่านี้ได้ โดยเมื่อสัมผัสก็ไม่ถูกเลือดหุ้มห่อเหมือนครั้งก่อน

เมื่อจัดการกับเลือดเสร็จแล้ว เขาก็หยิบกริชขึ้นมา กริชเล่มนี้หนักมาก ราวกับมีดาวล้านดวง หากไม่ใช่เพราะร่างกายและพลังของเขาในสถานะเต้าเซิ่นที่กำลังพัฒนาขึ้น เขาคงจะยกมันขึ้นมาไม่ได้

เมื่อจับกริชไว้ในมือ เขาก็กรีดมันเบาๆ ก็ปรากฎรอยแยกสีสำของจักรวาลตรงหน้าเขา อู๋เป่ยตกใจอย่างมาก เขารู้ดีว่า กริชเล่มนี้มีพลังที่น่ากลัวแค่ไหน!