บทที่ 2074 เทพธิดาหนี่วาประทานวิชา มหาจักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ลำดับที่49

ชิวฮั่วหลงเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย: “เจ้าเด็กน้อย เจ้าไม่เหมือนกับผู้แข็งแกร่งจากจักรวาลเจิ้นตั้นคนอื่นๆ เลย!”

อู๋เป่ยตอบกลับ: “แน่นอน ข้าย่อมไม่เหมือนพวกเขา ข้าแข็งแกร่งกว่าพวกเขา! เจ้าก็พูดเองไม่ใช่หรือว่าพลังของจักรวาลเจิ้นตั้นนี้แข็งแกร่งมาก? หากวันหนึ่งข้าสามารถควบคุมได้สักหนึ่งในสิบ หรือแม้แต่ครึ่งหนึ่งของพลังนี้ เจ้าคิดว่าจะต่อต้านข้าได้หรือไม่?”

ชิวฮั่วหลงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างช้าๆ ว่า: “สิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น ข้าไม่อาจเชื่อได้ง่ายๆ”

อู๋เป่ยหัวเราะ: “ไม่เป็นไร เช่นนั้นเจ้าก็รอดูไปเถอะ”

พูดจบเขาก็ลุกขึ้นเดินจากไป

เมื่อกลับมาที่ทางเข้าถ้ำ อู๋เป่ยสั่งให้คนปิดแผ่นโลหะกลับไปดังเดิม

ทุกคนรีบเข้ามาล้อมรอบเขา: “เทียนเซิง ท่านได้พบปีศาจตนนั้นแล้วหรือไม่?”

อู๋เป่ยพยักหน้า: “ปีศาจนั้นแข็งแกร่งก็จริง แต่ก็ใช่ว่าจะไร้เทียมทาน”

ทุกคนพากันดีใจ ลู่เทียนเสียงถามขึ้นว่า: “เทียนเซิง ท่านหมายความว่า ในอนาคตจะมีโอกาสกำจัดมันใช่หรือไม่?”

อู๋เป่ยตอบ: “ถูกต้อง และมันจะไม่ใช่เรื่องที่ต้องรออีกนาน”

หลังจากพูดคุยกับทุกคนอีกเล็กน้อย อู๋เป่ยก็ขอตัวกลับไปยังศาลสวรรค์ และเดินหน้าสำรวจศาลสวรรค์ต่อ

ภายในศาลสวรรค์ยังมีโลกอีกมากมายที่ยังไม่ถูกสำรวจ เขาจำเป็นต้องเปิดมันทีละแห่ง นอกจากนี้ เขายังได้ย้ายหุบเขาเสินหนงเข้ามาอยู่ในศาลสวรรค์อีกด้วย

ต่อมา อู๋เป่ยใช้เวลาครึ่งปีในการเปิดพื้นที่ทั้งหมดของศาลสวรรค์จนสำเร็จ กลายเป็นเจ้าของที่แท้จริงของที่นี่ พร้อมทั้งเปิดคลังสมบัติทั้งหมดที่จักรพรรดิแห่งสวรรค์ ทิ้งไว้ในตำหนักของจักรพรรดิแห่งสวรรค์

แน่นอนว่าในช่วงเวลานี้เขายังคงฝึกฝนเพื่อแสวงหาระดับที่สูงขึ้นใน ระดับจักรวาล แต่ก็ยังไม่สามารถทะลวงผ่านไปได้

วันหนึ่ง อู๋เป่ยรู้สึกถึงเสียงเรียกจากส่วนลึกของจักรวาล มันช่างอบอุ่นและคุ้นเคย เขาไม่รอช้า พุ่งตัวขึ้นฟ้าทันที

หลังจากนั้นไม่นาน เขามาถึงเบื้องหน้าตำหนักเก่าแก่และยิ่งใหญ่ ประตูของตำหนักเปิดกว้าง และเสียงเรียกนั้นมาจากภายใน

เมื่อก้าวเข้าไป เขาเห็นสตรีผู้หนึ่ง นางงดงามและเปี่ยมไปด้วยความเมตตาอย่างบอกไม่ถูก เมื่ออู๋เป่ยเห็นนาง เขารู้สึกประหนึ่งเด็กที่พบกับมารดาผู้สูงศักดิ์

เขาหลุดปากออกมาโดยไม่รู้ตัว "ท่านหญิงหนี่วา!"

หญิงผู้นั้นสวมอาภรณ์ของราชสำนัก ดูสง่างามและสูงศักดิ์ นางยิ้มอ่อนๆ "ซวนเป่ย ข้าคือหนี่วา"

อู๋เป่ย เดินไปทำความเคารพและคำนับหนี่วาอย่างนอบน้อม นางคือบรรพบุรุษของเผ่ามนุษย์ เป็นผู้ให้กำเนิดเผ่าพันธุ์มนุษย์ และเขาก็มีคำถามมากมายที่ต้องการถามนาง

"ท่านเรียกข้าหรือ?"

หนี่วาพยักหน้าเบาๆ "เจ้าสัมผัสถึงแก่นแท้ของจักรวาลได้แล้ว บัดนี้เจ้าคือผู้แข็งแกร่งระดับจักรวาล ข้าจึงต้องการพบเจ้า"

อู๋เป่ย"ข้ารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง"

หนี่วา"ซวนเป่ย เจ้าคงมีคำถามมากมาย ถามข้ามาเถิด"

อู๋เป่ย "ท่านเป็นผู้สร้างเผ่ามนุษย์ใช่หรือไม่?"

หนี่วา"จริงๆแล้ว เผ่ามนุษย์เคยมีอยู่ในจักรวาลเจิ้นตั้นมานานแล้ว แต่พวกเขาถูกทำลายไป ข้าจึงสร้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ขึ้นมาใหม่"

อู๋เป่ย "ท่านก็เป็นมนุษย์เช่นกันหรือไม่?"

หนี่วาส่ายหน้า "ข้าเกิดจากสวรรค์และปฐพี มีอยู่มาตั้งแต่โบราณกาล ข้ามีหน้าที่รักษาสมดุลของจักรวาล"

อู๋เป่ย "เช่นนั้นท่านคงรู้เรื่องของจักรวาลหลัก และพวกที่มาที่นี่เพื่อเก็บเกี่ยวพลังใช่หรือไม่?"

หนี่วาพยักหน้า "เจ้ารู้มากกว่าที่ข้าคิด ไม่ผิดดอก โลกของเรานั้นเป็นเพียงโลกมายา"

"นักรบระดับจักรวาลมากมายถูกกลืนกินไปแล้วใช่หรือไม่?"

หญิงนวาถอนหายใจเบาๆ "ใช่"

อู๋เป่ย"ข้าไม่มีคำถามแล้ว"

หนี่วามองเขาแล้วกล่าว "ซวนเป่ย ข้าอยากบอกเจ้าว่า อีกประมาณสามเดือนข้างหน้า จะมีผู้ฝึกตนจากจักรวาลหลักส่งจิตวิญญาณของตนเข้ามาเพื่อกลืนกินเจ้า"

อู๋เป่ย "ท่านรู้ได้อย่างไร?"

หนี่วา "มีจิตวิญญาณบางตนเคยเข้ามาที่นี่เพื่อสำรวจและมีการสื่อสารกับข้า ข้าจึงรู้เรื่องนี้"

"เขาจะกลืนกินข้าเพียงผู้เดียวหรือ?"