บทที่ 2085 เข้าสู่สำนักของข้า

หลังจากที่กลืนกินค่ายกลยันต์ไปแล้ว ค่ายกลจักรวาลก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกครั้ง แต่การเปลี่ยนแปลงนี้ยังคงอยู่ในช่วงฟักตัว และจะยังไม่ส่งผลกระทบต่ออู๋เป่ยในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม หลังจากฝึกฝนมาตลอดทั้งคืน อู๋เป่ยก็เหมือนกับได้เกิดใหม่ พลังบำเพ็ญของเขาได้ทะลวงไปถึงระดับที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่อาจระบุได้!

เมื่อดูเวลาก็พบว่าไม่เช้าแล้ว เขาจึงบอกกับลี่หงเพียงสั้น ๆ แล้วเดินทางไปยังตระกูลเสวียนเหอ

ตระกูลเสวียนเหอเป็นหนึ่งในแปดตระกูลใหญ่ของอาณาจักรเทพโต้วซวี และยังเป็นตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย ปัจจุบันพวกเขาได้รับการสนับสนุนจากเผ่าเทพอย่างเต็มที่ ทำให้พลังอำนาจเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล และกำลังขยายอาณาเขตอย่างบ้าคลั่ง คาดว่าไม่นานตระกูลจงจะเป็นกลุ่มอำนาจแรกที่ถูกกลืนกิน

นับตั้งแต่เมื่อวานที่ตระกูลเสวียนเหอได้รับข่าว พวกเขาก็เตรียมพร้อมรับมืออย่างเต็มที่ เพราะการจะรับมือกับยอดฝีมือที่สามารถเปิดเส้นทางแห่งเซียนได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย พวกเขาจำเป็นต้องรับมืออย่างจริงจัง

ที่ตั้งของตระกูลเสวียนเหออยู่ในเขตหยางโจว โดยพื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของหยางโจวเป็นสมบัติส่วนตัวของตระกูลนี้ และไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้าไป ดังนั้นทันทีที่อู๋เป่ยก้าวเข้าสู่หยางโจว ก็มีผู้บำเพ็ญสองคนบินเข้ามาขวางหน้า

ผู้บำเพ็ญทั้งสองเป็นระดับต้าเต้าจุนคนหนึ่งเป็นชายวัยกลางคน ส่วนอีกคนเป็นชายชรา เบื้องหลังของชายวัยกลางคนนั้น ปรากฏแสงสว่างจ้า และภายในแสงสว่างนั้นมีเซียนและปีศาจจำนวนนับแสนที่กำลังสวดมนต์บริกรรมคาถา ส่วนด้านหลังของชายชรา กลับเป็นความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด ที่ซึ่งมีสิ่งมีชีวิตลึกลับแฝงตัวอยู่ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นจากพลังแห่งเต๋าของตน

ระดับต้าเต้าจุน อย่างน้อยต้องสามารถควบคุมกฎแห่งเต๋าได้ถึงห้าชนิด และอู๋เป่ยเองก็สามารถทำได้เช่นกัน แต่จุดแตกต่างระหว่างเขากับอีกสองคนก็คือ กฎแห่งเต๋าที่เขาควบคุมนั้นเป็นระดับมหาจักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ทั้งหมด!

โครม!

เบื้องหลังของอู๋เป่ยปรากฏจักรวาลขนาดมหึมา ซึ่งมีเจ็ดเส้นทางมหาจักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ส่องแสงเจิดจ้า พลังอำนาจนั้นรุนแรงถึงขนาดที่จักรวาลของผู้บำเพ็ญทั้งสองแตกสลายลงทันที อู๋เป่ยยังไม่ทันได้ลงมือ พวกเขาก็คุกเข่าด้วยความเจ็บปวด ร่างกายพ่นเปลวไฟออกมาจากทุกรูขุมขน กฎแห่งเต๋าของพวกเขาปั่นป่วนจนใกล้จะสูญสิ้น

อู๋เป่ยกล่าวด้วยใบหน้าเปี่ยมเมตตา: "การบำเพ็ญเพียรไม่ใช่เรื่องง่าย พวกเจ้าสนใจจะเข้าสู่สำนักของข้าหรือไม่?"

"คารวะอาจารย์!" ทั้งสองตกตะลึงจนขวัญหนีดีฝ่อ ราวกับแมลงตัวเล็กที่เห็นมังกรเทพ พวกเขายอมสยบโดยไร้ข้อกังขา

เมื่อเห็นทั้งสองก้มกราบ อู๋เป่ยก็พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะใช้มือลูบศีรษะของพวกเขา แล้วส่งพลังอันอ่อนโยนเข้าไป ส่งผลให้พลังแห่งเต๋าของทั้งสองกลับคืนสู่สภาพเดิมและพัฒนาไปอีกขั้น

ทั้งสองดีใจเป็นอย่างมาก และกล่าวขอบคุณ: "ขอบคุณอาจารย์ที่ไว้ชีวิต!"

อู๋เป่ยกล่าวว่า: "แนวทางบำเพ็ญของพวกเจ้ามีข้อบกพร่องมากมาย หากบำเพ็ญใหม่ตามเส้นทางแห่งเซียน ผลสำเร็จของพวกเจ้าจะเหนือกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้มากนัก"

ทั้งสองดีใจและกล่าวพร้อมกัน: "รับทราบอาจารย์!"

จากนั้นอู๋เป่ยตั้งชื่อให้พวกเขา "เจ้าชื่อเต้าเฉิน ส่วนเจ้าชื่อเต้าหมิง"

เต้าหมิงรู้สึกยินดีอย่างยิ่งและกล่าวว่า: "ขอบคุณซือจวินที่ประทานชื่อให้!"

ขณะเดียวกัน เต้าเฉินก็กล่าวว่า: "อาจารย์ ตระกูลเสวียนเหอได้วางกลไกมากมายข้างหน้า พวกข้าเป็นเพียงผู้เบิกทาง เพื่อลองเชิงท่านเท่านั้น"

อู๋เป่ยยิ้ม: "ไม่เป็นไร ต่อให้พวกเขามีแผนมากเพียงใด ก็เปราะบางดั่งกระดาษในสายตาของข้า พวกเจ้าพาข้าไปสิ"

"รับทราบ!"

เต้าเฉินและเต้าหมิงนำทางอู๋เป่ยไปยังพระราชวังลอยฟ้า ที่หน้าประตูมีชายในชุดดำกำลังนั่งสมาธิอยู่ ร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยความมืด และดวงตาของเขาส่องแสงสีแดงดุร้าย

เต้าหมิงกล่าว: "อาจารย์ บุรุษผู้นี้คือมหามารเทพสิบหยินเหวียน!"

อู๋เป่ยกล่าวอย่างสนใจ: "หืม? ตระกูลเสวียนเหอถึงกับเชิญมหามารเทพมาด้วยรึ? น่าสนใจดี"

เต้าเฉินเสนอ: "อาจารย์ ให้ข้าจัดการเขาเถิด!"

อู๋เป่ยยิ้ม: "ดี ข้าจะมอบพลังแห่งมหาจักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ ไฟเทพให้เจ้า"

เมื่อพูดจบ เขาก็ถ่ายเทพลังของมหาจักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ ซึ่งเป็นพลังแห่ง มหาเทพแห่งอัคคีเข้าไปในร่างของเต้าฉิน พลังนี้เมื่อเข้าสู่ร่างกาย เต้าฉินก็รู้สึกได้ว่าจากส่วนลึกของจักรวาลได้มีพลังอันยิ่งใหญ่ไหลเข้าสู่ร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง

ทันใดนั้น เต้าฉินก็เกิดความมั่นใจเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า แล้วก้าวเดินไปยังฉืออินยวน

ฉืออินยวนเป็นยอดฝีมือในหมู่เทพอสูร ถือเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจักรวาลเจิ้นตั้น เมื่อเห็นเต้าฉินเข้ามา เขากล่าวเย็นชา "อย่ามาหาที่ตายเลย"