บทที่ 2086 หลอมรวมเทพศาสตรา ดินแดนเทพยอมศิโรราบ

อู๋เป่ยยิ้มและกล่าวว่า: "ข้าจะลองดูสักหน่อย"

เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว ร่างของเขาก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางกลุ่มเทพศาสตราทันที เทพศาสตราทั้งสามพันเล่มมีปฏิกิริยาตอบสนองทันที พลังของพวกมันเชื่อมโยงกันกลายเป็นหนึ่งเดียว และปล่อยแสงคมดาบหลายพันสายออกมาโจมตี สิ่งที่น่าอัศจรรย์คือ แสงคมดาบเหล่านี้สามารถรวมกันเป็นเส้นเดียวทำให้พลังทำลายล้างแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก!

แสงคมดาบพุ่งเข้าใส่ แต่อู๋เป่ยเพียงแค่เบี่ยงตัวเล็กน้อย มันก็พุ่งเข้าไปในความว่างเปล่าและสลายหายไป

เมื่อโจมตีครั้งแรกไม่สำเร็จ เทพศาสตราก็เตรียมการโจมตีครั้งที่สอง แต่น่าเสียดายที่อู๋เป่ยไม่ปล่อยให้พวกมันมีโอกาส เขาสะบัดแขนเสื้อเบาๆ พลังดูดมหาศาลก็เกิดขึ้น และดูดเทพศาสตราทั้งสามพันเล่มเข้าสู่จักรวาลทันที

เมื่อเทพศาสตราเข้าไปในจักรวาล มันก็ถูกค่ายกลของจักรวาลกดข่มลง ทำให้พวกมันขยับตัวไม่ได้เลยแม้แต่น้อย จากนั้นพลังของค่ายกลจักรวาลก็ค่อยๆ ปลดผนึกต้องห้ามที่เผ่าเทพเคยวางไว้บนพวกมัน ทำให้มันกลายเป็นอาวุธไร้เจ้าของ

พลังงานในจักรวาลเริ่มเปลี่ยนแปลงเทพศาสตรา ทำให้โครงสร้างภายในของพวกมันเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง

ในตอนนี้เอง อู๋เป่ยก็เพิ่งตระหนักได้ว่า เทพศาสตราเหล่านี้อาจไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยเผ่าเทพ แต่พวกมันถูกสร้างขึ้นจากวัสดุในจักรวาลหลัก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสภาพแวดล้อมของจักรวาลรองจำกัดพลังของพวกมัน แม้จะเป็นเช่นนั้นเทพศาสตราก็ยังแข็งแกร่งมากพอที่จะกลายเป็นหนึ่งในสี่อาวุธสำคัญของศาลเทพ

บัดนี้ พลังของค่ายกลจักรวาลได้กระตุ้นพลังของเทพศาสตราขึ้นมาได้มากกว่าครึ่ง ทำให้ความสามารถในการต่อสู้ของพวกมันเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสิบเท่า!

จากนั้น อู๋เป่ยก็ปล่อยจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ลงไปบนเทพศาสตราทั้งสามพันเล่ม ทำให้พวกมันกลายเป็นบริวารของเขา

เมื่อเห็นว่าอู๋เป่ยสามารถเก็บเทพศาสตราสามพันเล่มไว้ในกำมือได้อย่างง่ายดาย เพียงแค่ยกมือขึ้น ทางด้านเต้าเฉินและเต้าหมิงก็รู้สึกทึ่งและเคารพเขาอย่างสุดซึ้ง

เต๋าหมิงหัวเราะและกล่าวว่า: "ศิษย์พี่ ข้าว่าตระกูลเสวียนเหอคงโกรธจนกระอักเลือดแล้วแน่ๆ"

เต๋าเฉินพูดว่า: "ต่อไป หัวหน้าตระกูลเสวียนเหอคงต้องออกมาจัดการด้วยตัวเองแน่ๆ เพราะพวกเขาสูญเสียหนักขนาดนี้ คงต้องงัดไม้ตายสุดท้ายออกมาใช้แล้ว"

อู๋เป่ยพูดว่า: "คือหนังสือที่เรียกว่า หนังสือเรียกที่รวดเร็วใช่ไหม?"

เต้าเฉิน: "ใช่ขอรับท่านอาจารย์ หนังสือเรียกนั้นลึกลับมาก และมีการกล่าวกันว่า ทุกครั้งที่ใช้จะต้องจ่ายราคาที่มหาศาล ตระกูลเสวียนเหอ ถึงจะมีอำนาจและทรัพย์สินมากมาย แต่พวกเขาใช้มันแค่สองครั้งเท่านั้น"

อู๋เป่ย: "การเรียกสิ่งมีชีวิตจากจักรวาลหลักเจิ้นตั้นน่าสนใจจริงๆ ไปกันเถอะ ไปดูหน่อย!"

เมื่อพวกเขาลอยต่อไปอีกสักพัก พวกเขาก็พบชายวัยกลางคนคนหนึ่งยืนขวางทาง เขาถือหนังสือเล่มหนึ่งในมือ ข้างบนหนังสือมีภาพลวงตาของสามพันโลกปรากฏขึ้น สวยงามมาก

อู๋เป่ยหยุดอยู่ห่างๆ และพูดเสียงดังว่า: "ท่านคือหัวหน้าตระกูลเสวียนเหอใช่ไหม?"

ชายวัยกลางคนมีสีหน้าตึงเครียด เขารู้ว่าอู๋เป่ยมีพลังแข็งแกร่ง และเป็นศัตรูสำคัญของตระกูลเสวียนเหอ เขาจึงไม่กล้าที่จะประมาท

ชายวัยกลางคนพูดว่า: "ตอนนี้ท่านยังสามารถจากไปได้ ถ้าท่านไม่ไป ตระกูลเสวียนเหอจะไม่ยอมให้ท่านจากไปได้อย่างง่ายๆ！"

อู๋เป่ย: "ไม่ยอมให้ข้าไปเหรอ? ท่านไม่ได้เข้าใจผิดใช่ไหม?"

ชายวัยกลางคนพูดเสียงต่ำ: "ข้าจะนับสาม ถ้าท่านไม่ไป การไปของท่านจะไม่มีโอกาสแล้ว!"

อู๋เป่ยมองไปที่หนังสือในมือชายวัยกลางคน และพูดอย่างยิ้มๆ: "นี่คือหนังสือเรียกใช่ไหม? ข้าอยากเห็นมันทำงานจริงๆ "

ชายวัยกลางคนสูดหายใจลึก และพูดว่า: "ถ้าท่านไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ก็อย่ามาโทษกัน!"

"ตูม!"

ทันใดนั้นหนังสือในมือเขาก็เปิดออก หน้าแรกของหนังสือมีแสงสว่างปรากฏออกมา และจากในแสงนั้นก็มีสัตว์ประหลาดที่มีหัวเป็นเสือและร่างเป็นมนุษย์กระโดดออกมา มันคำรามและพุ่งเข้าหาอู๋เป่ย

ชายวัยกลางคนยิ้มออกมาและหัวเราะอย่างอิ่มใจว่า: "ตอนนี้ท่านคงเสียใจแล้วใช่ไหม!"

อู๋เป่ยเพียงแค่หลบตาไปเล็กน้อย ก็ปรากฏดาบศักดิ์สิทธิ์สิบเล่มขึ้นมา ตัดไปที่สัตว์ประหลาดหัวเสือทันที มันถูกตัดขาและหูไปข้างหนึ่ง มันร้องออกมาและถอยกลับอย่างรวดเร็ว โดยไม่กล้าจู่โจมอีก

ชายวัยกลางคนตกใจและพูดเสียงต่ำ: "มันเป็นไปไม่ได้! สัตว์จากจักรวาลหลักเจิ้นตั้นขนาดนี้ยังสามารถแพ้ได้! และทำไมดาบศักดิ์สิทธิ์ของผมถึงกลายเป็นอย่างนี้?"