บทที่ 2087 มุ่งหน้าไปยังหมิงกู่

น่าเสียดายที่เขาไม่ได้ยินคำสาปของอู๋เป่ย ต่อให้ได้ยินก็ไม่สนใจ

เมื่อเขาสังหารเส้นทางใหญ่ของเหิ่งฮวง เส้นทางเซียนบรรพกาลของอู๋เป่ยก็ลดระดับลงเป็นเส้นทางที่สี่สิบเก้าแห่งมหาจักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ ดังนั้นเขาต้องสร้างเส้นทางที่ห้าสิบใหม่ ซึ่งเป็นเส้นทางเส้นทางอันสูงสุด!

ในช่วงเดือนนี้เขาก็ไม่ได้ว่างเปล่า ทุกวันเขาได้ศึกษาเกี่ยวกับเจิ้นตั้น และจากการศึกษานั้นเขาได้เข้าใจเส้นทางใหม่ เส้นทางนี้เกี่ยวข้องกับระเบียบของเจิ้นตั้นหลักและจักรวาลแห่งวิถี ซึ่งเป็นเส้นทางของทั้งสองจักรวาล ดังนั้นมันจึงเป็นเส้นทางระเบียบที่สามารถใช้ได้ทั้งในจักรวาลเจิ้นตั้นหลักและจักรวาลเจิ้นตั้นรอง และก็เป็นระเบียบสูงสุดที่คาดว่าจะเกิดขึ้นตามที่เล่าลือกัน

การเข้าใจระเบียบสูงสุดนั้นไม่ง่ายเลย ในหนึ่งเดือนนี้ อู๋เป่ยได้เพียงแค่มีแนวคิดเบื้องต้นและยังห่างไกลจากการเข้าใจอย่างแท้จริง

วันหนึ่ง ขณะที่อู๋เป่ยกำลังศึกษาระเบียบสูงสุด เสวียนเหอซิ่นได้เข้ามารายงานข่าวใหญ่

จากฝั่งเผ่าเทพ มีตระกูลเทพโบราณที่มีอำนาจกลับกลายมาเป็นศัตรูและได้พาผู้ติดตามมาทำสงครามกับตระกูลสูงสุดของเผ่าเทพ ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีความสามารถใกล้เคียงกันในตอนนี้ ดังนั้นไม่สามารถตัดสินผลแพ้ชนะได้ในช่วงเวลานี้ ด้วยเหตุนี้เผ่าเทพจึงไม่สามารถจัดการกับอาณาจักอาณาจักรเทพโต้วซวีและทวีปรกร้างได้ และทั้งสองฝ่ายจะค่อนข้างปลอดภัยในช่วงเวลาหนึ่ง

เมื่อได้ยินข่าว อู๋เป่ยจึงรีบเรียกหลิงซีมา และให้เธอก่อตั้งโลกเซียนใน斗虚อาณาจักรเทพโต้วซวีและดำรงตำแหน่งประมุขแห่งประเทศ พร้อมกับให้เธอควบคุมพลังทั้งหมดของเทพศาสตรซานเชียนและอำนาจที่เสวียนเหอซิ่นครอบครอง ต่อมาเขาได้มอบสำนักเซียนชั้นเลิศให้ลี่หงเป็นผู้ดูแล

ตามผลจากการทำนายก่อนหน้านี้ ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ลี่หงก็ได้กลายเป็นผู้หญิงของเขาอย่างเป็นทางการ และก็กลายเป็นผู้ดูแลของสำนักเซียนชั้นเลิศ ดูแลทั้งสำนักและนักเรียน โดยมีอำนาจไม่แพ้หลิงซี

เมื่ออาณาจักรเทพโต้วซวีสงบลง อู๋เป่ยก็กลับไปยังทวีปรกร้างและกับครอบครัวใช้เวลาสักพัก

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น อู๋เป่ยกลับออกจากบ้านอีกครั้ง ก่อนที่จะไป เขาได้เตรียมการทุกอย่างเรียบร้อย หากเขากลับมาภายในสิบปีไม่ได้ ให้หลี่เย่าซือขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน และในช่วงหนึ่งเดือนนี้ อู๋เป่ยได้ยกระดับพลังของหงส์เพลิงน้อย หลี่หยวนเซียง และคนอื่นๆ ให้แข็งแกร่งจนถึงขั้นที่น่ากลัว จากนั้นจึงให้พวกเขาช่วยเหลือหลี่เย่าซือในการปกครอง

วันหนึ่ง เขาลาไปจากครอบครัวและเดินทางกลับสู่ทวีปว่านเซียง โดยไปหาผู้หญิงที่ชื่ออวิ๋นซ่าง

ในขณะนั้น อวิ๋นซ่างนั่งอยู่ที่สวนหลังบ้าน ระหว่างที่เธอรอคอยอู๋เป่ยกลับมา

เมื่อเห็นอู๋เป่ยปรากฏตัวขึ้น อวิ๋นซ่างลุกขึ้นจากที่นั่งและถามเขาทันทีว่า “เจ้าหลอมรวมบุตรแห่งเซียนเสร็จแล้วหรือไม่?"

อู๋เป่ยตอบเบาๆ ว่า "การหลอมรวมบุตรแห่งเซียนไม่ยาก"

ก่อนหน้านี้เขาได้โยนบุตรแห่งเซียนไปไว้ในรังปีศาจ ตอนนี้เวลาผ่านไป บุตรแห่งเซียนได้ถูกดูดซับเข้าไปในรังเรียบร้อยแล้ว และเขาสามารถใช้พลังนี้ได้ตลอดเวลา

ในขณะที่เขาพูดออกไป พลังงานจากรังปีศาจพุ่งออกมารวมเข้ากับร่างอู๋เป่ย พลังจากบุตรแห่งเซียนนี้มาจากจักรวาลแห่งวิถี ซึ่งเหนือกว่าจักรวาลเจิ้นตั้นอย่างเห็นได้ชัด โดยปกติแล้วผู้ฝึกตนจากจักรวาลเจิ้นตั้นจะไม่สามารถรับพลังอันมหาศาลนี้ได้ แต่สำหรับอู๋เป่ยแล้ว จักรวาลแห่งวิถี นั้นถือเป็นสิ่งที่ไม่ยากเกินไป เขาได้ดูดซับพลังจากจักรวาลหลักมาเยอะแล้ว

พลังนี้ยังค่อนข้างกระจัดกระจายและยังไม่สามารถสร้างระบบพลังงานที่เป็นรูปแบบได้ แต่ก็เพียงพอที่ทำให้อู๋เป่ยสามารถเข้าสู่จักรวาลหมิงกู่ ที่อวิ๋นซ่างอยู่และปรับตัวกับสภาพแวดล้อมได้อย่างรวดเร็ว

หยุนฉางเห็นพลังจากอู๋เป่ยเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จนในที่สุดพลังที่ปล่อยออกมาจากร่างของเขากลายเป็นพลังที่ผู้ฝึกตนจากจักรวาลหมิงกู่ใช้ เธอถึงกับตกใจถามว่า “เจ้าหลอมรวมได้เร็วขนาดนี้?"

อู๋เป่ยมองเธอและกล่าวว่า “ไปเถอะ พาข้ากลับไปยังจักรวาลหมิงกู่"

อวิ๋นซ่างกล่าวว่า "ข้าบอกไปแล้วว่า พวกเราทั้งหมดในสำนักเซวียนหมิง เป็นแค่คนตัวเล็ก หากเจ้าลงไปที่นั่น เจ้าจะต้องเผชิญกับผู้แข็งแกร่งตัวจริง"

อู๋เป่ยกล่าวว่า: "นี่เป็นเรื่องของข้า เจ้าแค่พาข้าไปที่นั่นก็พอ"

อวิ๋นซ่างถาม: "ข้าต้องรู้ชื่อและสถานะของเจ้า"

อู๋เป่ย: "เจ้าแค่บอกว่า ข้าชื่ออู๋เป่ย มาจากจักรวาลโบราณหมิงกู่ เป็นเด็กกำพร้า ผู้อาวุโสหลิวเพิ่งค้นพบว่าข้ามีพรสวรรค์ จึงรับข้าเป็นศิษย์"

หยุนชาง: "ผู้อาวุโสหลิวในสำนักหมิกู่ก็แค่เป็นอาจารย์ธรรมดา การเป็นศิษย์ของเขา เจ้าจะไม่ได้รับประโยชน์มากนัก"

อู๋เป่ย: "ไม่เป็นไร ข้าแค่ต้องการสถานะเพื่อยืนหยัดในจักรวาลโบราณหมิงกู่"