บทที่ 2094 ไก่วิญญาณห้าสี

คนที่พูดอยู่โกรธมาก เขาโบกมือขวา มีประกายเย็นวาบพุ่งไปที่คออู๋เป่ย พลังจักษุของเขาดีมาก มองเห็นว่าประกายเย็นนั้นที่จริงคือเส้นด้ายเล็กๆ ที่ปลายมีลูกกลมสีเงินติดอยู่ ด้วยพลังของลูกกลม มันบินได้อย่างรวดเร็ว และใช้เส้นด้ายบางๆ บาดศัตรูได้อย่างไม่คาดคิด

อู๋เป่ยยื่นนิ้วชี้ขวาดีดนิ้วออกไป เสียง "ตึง" ดังขึ้นขณะที่เขาดีดลูกเงินกลับไป พร้อมกับเส้นด้ายที่พันอยู่ก็กลับคืนไปด้วย

ชายผู้นั้นตกใจ รีบพยายามดึงมันกลับ แต่พอเขาเพิ่งทำท่าจะดึงกลับ อู๋เป่ยก็ขว้างกริชออกไปแล้ว

"พรวด!"

กริชเร็วเกินไป ประกอบกับชายคนนั้นเสียสมาธิ กริชจึงปักเข้าที่ตำแหน่งหัวใจของเขาทันที เลือดพุ่งออกมาอย่างรุนแรง

ชายคนนี้เบิกตากว้างด้วยความไม่ยอมรับอย่างยิ่ง ก่อนล้มลงบนพื้น และสิ้นลมปราณอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเขาจะอยู่ในระดับชั้นลมปราณ แต่สภาพร่างกายของเขาธรรมดา การโจมตีของอู๋เป่ยทำให้กริชทะลุร่างเขา และพลังวิญญาณที่ติดอยู่บนกริชยังป้องกันไม่ให้เขาช่วยเหลือตัวเองได้

อีกสามคนที่เหลือตกใจมาก พวกเขาทั้งหมดเริ่มระวังตัวทันที และชักอาวุธออกมา

อู๋เป่ย: "พวกเจ้ากำลังไล่ล่าไก่ป่าห้าสีใช่ไหม?"

ทั้งสามคนมองออกว่าอู๋เป่ยไม่ใช่คนที่จะยุ่งด้วยง่ายๆ หนึ่งในนั้นที่มีอายุมากกว่าพูดว่า: "สหาย เราไม่ได้ตั้งใจจะเป็นศัตรูกับคุณ"

อู๋เป่ยพูดเรียบๆ: "คุณยังไม่ได้ตอบคำถามของผม"

ชายคนนั้นพูด: "บอกคุณก็ไม่เสียหายอะไร มันคือไก่วิญญาณห้าสี ไข่ที่มันออกเรียกว่าไข่วิญญาณห้าสี ซึ่งจัดเป็นยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสิบ"

อู๋เป่ย: "ไก่วิญญาณที่สามารถผลิตยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสิบได้ คงมีค่ามากใช่ไหม?" เขามองไปที่อวิ๋นซ่าง

อวิ๋นซ่างพยักหน้าแรงๆ: "แน่นอน ชื่อเสียงของไก่วิญญาณห้าสีแม้แต่ฉันก็รู้จัก ใครก็ตามที่มีไก่วิญญาณห้าสี ก็เหมือนกับมีต้นเงินต้นทองไว้ในครอบครอง"

สามคนนั้นพูดว่า: "สหาย เพื่อนของพวกเราลงมือก่อน ถูกคุณฆ่าก็สมควรแล้ว ขอให้เราได้นำศพของเขาไป เพื่อฝังอย่างเหมาะสม"

อู๋เป่ยไม่สนใจพวกนี้เท่าไร หลังจากเอาเส้นด้ายบางนั้นไปแล้ว เขาพูดนิ่งๆ: "รีบทำเร็วๆ"

สามคนนั้นรีบยกร่างของเพื่อน แล้วเดินทางกลับไปอีกทางอย่างรวดเร็ว

พอคนพวกนั้นจากไป อู๋เป่ยรีบกลับไปยังบริเวณที่มีฮงกั๋ว ใช้กริชขุดพื้น และไม่นานก็ขุดเจอหนังสีเทาเป็นมันวาว

สิ่งนี้คือสัตว์ร้ายที่ซ่อนอยู่ใต้ดินก่อนหน้านี้ ที่สามารถพ่นทรายพิษทำร้ายคนได้

อวิ๋นซ่างมองหนังนั้นด้วยความสงสัย และถามว่า: "ทำไมมีแค่หนังล่ะ?"

อู๋เป่ย: "หนังนี้คือส่วนที่เก่งที่สุดของสัตว์ร้ายนั้น ภายในมีพิษที่แรงมาก ดังนั้นมันจึงเป็นยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณที่ต้านพิษได้ ถ้าใช้มันปรุงยาต้านพิษ แม้แต่เข้าไปลึกในป่าหมอกพิษก็ยังได้"

ปัจจุบันทั้งสองคนยังอยู่แค่ชายขอบของป่าหมอกพิษ ไม่กล้าเข้าไปลึกข้างใน เพราะข้างในมีสัตว์ร้ายที่น่ากลัว และหมอกพิษก็รุนแรง พวกเขาไม่สามารถรับมือได้เลย

หลังจากเก็บหนังสัตว์ไว้ อู๋เป่ยเดินวนรอบๆ สักครู่ แล้วพบขนห้าสีหนึ่งเส้น เขาสังเกตสักครู่แล้วเรียกสุนัขแห่งวิญญาณมา ให้มันดมดู แล้วพูดว่า: "ซานไป๋ เจ้ารีบไปหาไก่วิญญาณห้าสีให้ข้า ถ้าพบแล้วจะมีรางวัลใหญ่"

หูของซานไป๋ตั้งชันขึ้นมานานแล้ว จมูกดมสองสามครั้ง แล้วพุ่งไปทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว อู๋เป่ยและอวิ๋นซ่างตามไปติดๆ

สุนัขแห่งวิญญาณวิ่งไปสิบกว่าลี้ แล้วจู่ๆ ก็ชะลอความเร็ว ทั้งตัวแนบกับพื้น อุ้งเท้าทั้งสองค่อยๆ เคลื่อนไปข้างหน้า ราวกับกลัวจะทำให้อะไรบางอย่างตกใจ

อู๋เป่ยยืนอยู่ที่สูง และเห็นว่าห่างออกไปกว่าร้อยเมตร ไก่ป่าห้าสีกำลังยืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง มองซ้ายมองขวา ดูเหมือนกำลังมองหาศัตรู

แม้ว่าสุนัขแห่งวิญญาณจะเคลื่อนไหวเร็ว แต่ไก่ป่าก็ยังพบมัน ไก่ป่าตัวนี้ส่งเสียงคล้ายกับกำลังเยาะเย้ย แล้วกางปีกบินขึ้นสูง

จริงอยู่ ไก่ป่าตัวนี้ก็บินได้ และยังบินได้เร็วมาก

ในชั่วพริบตา อู๋เป่ยขว้างลูกเงินที่มีเส้นด้ายเล็กๆ ติดอยู่ออกไป ลูกเงินเร็วเหมือนสายฟ้า พันรอบขาของไก่ป่าในทันที ไก่ป่าเพิ่งบินได้ไม่กี่เมตร ก็ถูกดึงลงมาทันที และบินมาหาอู๋เป่ย

มันดิ้นรนอย่างสุดกำลัง แต่อู๋เป่ยแข็งแรงมาก มันจึงถูกดึงลงมาอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็ถูกมือใหญ่บีบที่คอไว้

อู๋เป่ยเอาถุงมาใส่มัน แล้วหัวเราะพูดว่า: "อย่าดิ้น เดี๋ยวข้าจะทำรังไก่สวยๆ ให้เจ้า"