บทที่ 2108 ร่างเซียนเก้ากลับ การชำระร่างสิบขั้น

ต้องรู้ไว้ว่า ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ แม้ใช้เวลาทั้งชีวิต ก็แค่บรรลุการฝึกขั้นน้อย มีเพียงน้อยรายเท่านั้นที่จะก้าวเข้าสู่การฝึกขั้นใหญ่ ส่วนผู้ที่บรรลุการฝึกสุริยันจันทราและการฝึกสกัดฟ้าดิน ยิ่งหายากยิ่งกว่า ต่อให้มีบรรลุได้บ้างก็แค่พอเป็นพิธี ไม่มีทางละเอียดและสมบูรณ์เหมือนอย่างที่อู๋เป่ยทำได้!

ในพริบตาเดียว อู๋เป่ยก็สำเร็จการชำระร่างขั้นสิบอย่างสมบูรณ์ ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก

ชายเคราแพะลูบเคราหัวเราะลั่น “ดีมาก! แผนการยิ่งใหญ่ของฉันใกล้สำเร็จแล้ว!”

อู๋เป่ยถอยหนึ่งก้าว “แกคงไม่คิดผิดคำพูดใช่ไหม?”

ชายเคราแพะหัวเราะบ้าคลั่ง “ผิดคำพูดอะไร! ตอนนี้แกเป็นของฉันแล้ว มอบทุกอย่างให้มาเถอะ!”

ทันใดนั้น เขากลายเป็นลำแสงสีขาว พุ่งเข้าไปยังหว่างคิ้วของอู๋เป่ย

ชั่วขณะที่จิตวิญญาณของชายเคราแพะพุ่งเข้าไป อู๋เป่ยก็รู้สึกได้ว่าจากจุดสว่างในกาย และจุดสำคัญในร่าง มีพลังพิเศษพุ่งทะลักออกมา พลังนี้มาจากจักรวาลหมิงโบราณ

ตอนนี้ อู๋เป่ยเหมือนถูกจักรวาลหมิงโบราณสิงสู่ กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ไร้ผู้ต่อต้านแผ่กระจายออกมาจากตัวเขา ภายในร่างของเขาได้สร้างจักรวาลหมิงโบราณเวอร์ชันย่อส่วนขึ้นมา!

ชายเคราแพะเพิ่งพุ่งเข้าไป ก็รู้ได้ทันทีว่าไม่ชอบมาพากล โกรธจนตะโกนว่า “เจ้าหนู แกกล้าลอบเล่นงานฉัน!”

อู๋เป่ยด่ากลับ “แกขโมย แกคิดร้ายกับฉัน ก็ต้องตายไปซะ!”

ตอนนี้ ชายเคราแพะถูกขังอยู่ภายในจักรวาลย่อส่วน ไม่สามารถควบคุมอาวุธเวทมนตร์ภายนอกได้ ทำให้ทั้งโมโหและกระวนกระวาย “เจ้าหนู ปล่อยฉันไป ฉันจะตอบแทนแกอย่างหนักแน่น!”

อู๋เป่ย “เลิกหลอกเลย รีบตายไปซะเถอะ!”

คำพูดตก จักรวาลย่อส่วนก็กลายเป็นค่ายกลสังหาร แสงสังหารนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่ชายเคราแพะ ร้องโหยหวนอย่างต่อเนื่อง ไม่นานก็ถูกทำลายจนกลายเป็นธุลี หายไปอย่างสิ้นเชิง!

ต่อมาจักรวาลย่อส่วนก็สลายไป เสียงของเสี่ยวหมิงดังขึ้น “แกช่วยฉันกำจัดผู้บุกรุก ฉันขอบใจมาก ลูกแก้วสี่สิบสองเม็ดนี้จะคงอยู่ในร่างของแกอีกหนึ่งปี ภายในช่วงเวลานี้ แกสามารถใช้ให้เกิดประโยชน์ได้เต็มที่”

อู๋เป่ย “เสี่ยวหมิง แกจะไปแล้วหรือ?”

เสี่ยวหมิง “ใช่ ดูแลตัวเองด้วย”

สิ้นเสียง ทุกอย่างกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

อู๋เป่ยสูดลมหายใจลึก แล้วเริ่มสำรวจบริเวณโดยรอบ ไม่นานก็พบร่องหินข้างผนังถ้ำ มีแหวนหยกอยู่หนึ่งวง เขาหยิบขึ้นมา พบว่าเป็นอาวุธเวทมนตร์ที่ใช้เก็บของ เขาลองใช้ไอวิญญาณจากจักรวาลเจิ้นตั้นเปิดแหวน แล้วจิตสำนึกก็ถูกดูดเข้าสู่พื้นที่อันกว้างใหญ่ภายใน ซึ่งเต็มไปด้วยของล้ำค่าจากจักรวาลเจิ้นตั้น!

จากนั้น เขาใช้ไอวิญญาณทีละน้อย ค่อยๆ ทำลายข้อห้ามในแหวน จนสามารถหลอมรวมแหวนได้สำเร็จ

เขาจึงสวมแหวน แล้วสะบัดมือเบาๆ เตายาขนาดใหญ่พร้อมกับกล่องสมุนไพรกว่าพันกล่องฉันงๆ ก็ถูกดูดเฉันไปเก็บไว้ในแหวน

เมื่อเก็บของเรียบร้อย อู๋เป่ยก็กระโดดขึ้นสู่ท้องฟ้า ออกจากถ้ำภูเขาในพริบตาเดียว แล้วบินกลับไปหาฟางฟาง

ฟางฟางรออยู่ตรงนั้นมากกว่าหนึ่งวัน ใจร้อนแทบขาด เมื่ออู๋เป่ยปรากฏตัวขึ้นต่อหน้า นางทั้งตกใจและดีใจ “อู๋เป่ย เจอกันแล้ว!”

อู๋เป่ยพยักหน้าเบาๆ “ฟางฟาง ไปต่อกันเถอะ”

ทั้งสองกลับขึ้นม้าคู่ใจ แล้วควบม้าออกไปด้วยความเร็ว

ม้าทั้งสองวิ่งเร็วมาก ก่อนฟ้ามืดก็เดินทางถึงเมืองเซี่ยเยว่ได้ทันเวลา

เมืองเซี่ยเยว่นั้นไม่ใหญ่นัก ประชากรประมาณสามแสนกว่าคน ทั้งสองเฉันสู่ตัวเมือง ฟางฟางถอนหายใจโล่งอก “ในที่สุดก็มาถึง อู๋เป่ย ขอบใจมากที่เดินทางมาส่ง”

อู๋เป่ยหัวเราะ “ไม่เป็นไร ก่อนหน้านี้ม้วนหนังที่ให้มา ช่วยฉันได้มากจริงๆ”

ฟางฟางยิ้ม “ถ้ามันช่วยได้ ฉันก็ดีใจมากแล้ว”

ม้าทั้งสองเดินเข้ามาในเมืองสักพัก ก็มาถึงคฤหาสน์หลังหนึ่ง ฟางฟางเปิดประตูเข้าไปด้วยความดีใจ แต่ภาพที่เห็นกลับเป็นศพกระจัดกระจายเต็มพื้น พร้อมเหล่าคนร้ายหลายสิบคนที่ถือดาบเปื้อนเลือด!

ฟางฟางมองศพหนึ่งในนั้นแล้วร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด “ท่านลุง!”

สีหน้าอู๋เป่ยมืดครึ้มลงอย่างเห็นได้ชัด ครอบครัวของฟางฟางถูกสังหารหมดแล้ว!

ผู้นำกลุ่มคนร้าย คือผู้บำเพ็ญในชุดเหลือง พลังลมปราณแผ่ออกมารุนแรง น่าจะเป็นผู้ฝึกขั้นลมปราณระดับเก้า!

เขาจ้องมองฟางฟางพร้อมหัวเราะเยาะ “ฉันเคยบอกแล้วว่าแกหนีไม่รอด! ตอนนี้แกทำให้ลุงและครอบครัวตายหมด แกไม่รู้สึกผิดหรือ?”