บทที่ 2117 พิธีไหว้อาจารย์​​​​​​​​​​​

อู๋เป่ย: "ครับ"

หญิงสาววัยยี่สิบปี สวมชุดกระโปรงสีเหลืองอ่อนเดินออกมา เธอย่อตัวคำนับ: "ชูเซวี่ย คารวะคุณชาย"

โฉวกวางไท่ยิ้มพูดว่า: "ชูเซวี่ยเป็นลูกสาวบุญธรรมของผม ให้นางพาคุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้า"

อู๋เป่ยพยักหน้าเบาๆ: "รบกวนคุณชูเซวี่ยด้วย"

ชูเซวี่ยตอบ: "คุณชายเกรงใจเกินไปแล้ว"

ชูเซวี่ยพาอู๋เป่ยไปยังห้องด้านหลัง ภายในเต็มไปด้วยเสื้อผ้าหลากหลายรูปแบบ หลังจากเลือกสักครู่ เธอก็แต่งตัวให้อู๋เป่ยด้วยเสื้อคลุมสีฟ้าอ่อน ตามด้วยเข็มขัด เครื่องประดับ และแหวน

หลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอได้จัดแต่งทรงผมให้อู๋เป่ยใหม่ ทำให้เป็นทรงที่ดูสง่างามและน่าประทับใจ

สุดท้าย เธอสอนมารยาทในการไหว้อาจารย์ให้อู๋เป่ย

เมื่อเรียนมารยาทเสร็จ ก็ถึงเวลาพอดี อู๋เป่ยปรากฏตัวต่อหน้าโฉวกวางไท่อีกครั้ง

โฉวกวางไท่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ยิ้มพูดว่า: "เปล่งประกายความห้าวหาญ ดีมาก!"

จากนั้น อาจารย์และศิษย์ทั้งสองก็มุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดงานพิธีไหว้อาจารย์ ณ หอพิธีการของสำนักเซวียนหมิง

ขณะนั้น ในหอพิธีการมีผู้คนมากมายกำลังวุ่นวาย และผู้เข้าร่วมก็ทยอยมาถึง

อู๋เป่ยไม่คุ้นเคยกับคนในสำนักเซวียนหมิง ทุกครั้งที่มีคนมาถึง โฉวกวางไท่จะบอกเขาเกี่ยวกับตัวตน ตำแหน่ง และอิทธิพลในสำนัก แน่นอนว่ามีบางคนที่โฉวกวางไท่ไม่แม้แต่จะแนะนำ ซึ่งแสดงว่าผู้มาไม่มีความสำคัญและไม่คุ้มค่าที่เขาจะเสียคำพูด

ในตอนนี้ ชายชราร่างเตี้ยผอมเดินโซเซเข้ามา ตามหลังมาด้วยผู้อาวุโสสองคนจากสำนักเซวียนหมิง

ทันทีที่คนผู้นี้เข้ามาในหอประชุม โฉวกวางไท่ก็ต้อนรับและกระซิบบอกอู๋เป่ย: "คนนี้คือหลัวสุ่ย หนึ่งในห้าผู้อาวุโสของเซวียนหมิง ห้าผู้อาวุโสของเซวียนหมิงเป็นผู้อาวุโสห้าคนที่มีวรยุทธ์สูงสุดและมีอิทธิพลมากที่สุดในสำนักเซวียนหมิง พวกเขาอาจไม่ได้มีอำนาจมากนัก แต่อิทธิพลนั้นยิ่งใหญ่มาก โดยเฉพาะสถานะในใจของเหล่าผู้อาวุโสนั้นสูงส่งยิ่ง"

"โอ้ ผู้อาวุโสหลัว ดีจริงๆ ที่ท่านมา"

หลัวสุ่ยยิ้มพูด: "เจ้าโฉวเอ๋ย คุณรับศิษย์อัจฉริยะ ผมต้องมาดูให้ได้"

โฉวกวางไท่ดึงอู๋เป่ยมาข้างหน้า ยิ้มพูด: "ท่านหลัว เขานี่แหละ อู๋เป่ย"

หลัวสุ่ยพยักหน้า พูดว่า: "อายุน้อยมีความสามารถ ฝึกพลังถึงระดับไหนแล้ว?"

อู๋เป่ยตอบ: "ขอตอบผู้อาวุโส เพิ่งเข้าสู่ขั้นเทียนซา"

"ขั้นเทียนซา อืม ไม่เลว ผมรู้สึกถึงกลิ่นอายของเทียนซา เจ้าโฉว โคลนเทียนซาในมือคุณ มอบให้เขาแล้วสินะ?"

โฉวกวางไท่ตอบ: "ก็ไม่มีของดีอะไรมาก มีแค่ก้อนโคลนเทียนซานั่นที่พอจะมีประโยชน์"

หลัวสุ่ยพูด: "ดีแล้ว"

เชิญหลัวสุ่ยให้นั่งลงที่ที่นั่ง ก็มีชายสวมมงกุฎสูงในชุดคลุมขาวมาถึง ตามหลังเขามีผู้บำเพ็ญหนุ่มหลายคน

เมื่อเห็นคนนี้ โฉวกวางไท่หรี่ตาลงเล็กน้อย บอกกับอู๋เป่ยว่า: "คนนี้คือสามีของลูกสาวคนรองของหัวหน้าพรรค ชื่อลิ่วฉวนซิน ศิษย์หลายคนของเขาก็ไม่อ่อนแอ ไม่ด้อยไปกว่าศิษย์พี่ใหญ่และศิษย์พี่รองของเจ้า"

ลิ่วฉวนซินเดินเข้ามา ยิ้มพูด: "กวางไท่ ข้ามาแสดงความยินดีกับคุณ"

โฉวกวางไท่รีบก้าวไปข้างหน้า ยิ้มพูด: "พี่สอง เรื่องเล็กๆ แค่รับศิษย์ จะรบกวนให้ท่านมาได้อย่างไร"

ลิ่วฉวนซิน: "ไม่ได้ ได้ยินว่าศิษย์ที่คุณรับเป็นอัจฉริยะที่สุดในประวัติศาสตร์สำนักเซวียนหมิง คุณต้องมาดูให้ได้" พูดพลางสายตาก็กวาดมองอู๋เป่ย

ในตอนนั้น เสียงแหลมดังขึ้น เป็นศิษย์ชายคนหนึ่งของลิ่วฉวนซิน อายุไม่มาก น่าจะไม่ถึงยี่สิบปี

"ซือจวิน อัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักเซวียนหมิงอะไรกัน ผมว่าโม้เกินไปแล้ว"

ลิ่วฉวนซินสีหน้าเคร่งลง: "จินเป่า คุณกำลังพูดอะไร ทำไมถึงไร้มารยาทเช่นนี้?"