บทที่ 2118 ค่ายวิญญาณพิฆาตเทียนซา​​​​​​​​​​​​

อู๋เป่ยรู้สึกตื่นเต้นในใจ จึงรีบเก็บทองคำเซียนไว้ทันที แล้วพูดว่า: "ขอบคุณผู้อาวุโสหลิว!"

"คุณดีใจเร็วเกินไปแล้ว!" ในขณะนั้น มีผู้บำเพ็ญวัยกลางคนอีกคนเดินเข้ามา

เมื่อคนผู้นี้มาถึง สีหน้าของโฉวกวางไท่ก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เขาพูดว่า: "เขาคือหลัวเฉียนอิง และชายหนุ่มที่อยู่ข้างหลังเขาคือกัวเมี่ยวเซวียน เขาก็เป็นอัจฉริยะของสำนักเซวียนหมิงเช่นกัน เคยโด่งดังมากในอดีต ด้วยเหตุนี้ หลัวเฉียนอิงจึงภูมิใจมากในช่วงหนึ่ง"

อู๋เป่ยมองดูคนที่ชื่อกัวเมี่ยวเซวียน เขามีใบหน้าธรรมดา แต่มีรอยยิ้มบางๆ อยู่บนใบหน้าตลอดเวลา เต็มไปด้วยความมั่นใจ ซึ่งทำให้เขาดูมีเสน่ห์แปลกตาไปจากคนทั่วไป

ในขณะนั้น โฉวกวางไท่พูดเสียงเรียบๆ ว่า: "พี่ชายสี่ หมายความว่าอย่างไรที่ท่านพูดเช่นนั้น?"

หลัวเฉียนอิงตรงไปตรงมากว่าลิ่วฉวนซิน เขาไม่ปิดบังการดูถูกและความเป็นศัตรูที่มีต่อโฉวกวางไท่เลยแม้แต่น้อย เขาพูดเสียงเย็นชาว่า: "ได้ยินว่าคุณรับศิษย์เทียนเฉียวอันดับหนึ่งมา ผมจึงพาศิษย์มาดูหน่อย"

จากนั้นเขาหันไปถามกัวเมี่ยวเซวียนว่า: "เมี่ยวเซวียน คุณคิดว่าคนผู้นี้สมควรได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักเซวียนหมิงหรือไม่?"

กัวเมี่ยวเซวียนตอบทันทีว่า: "ซือจวิน ในสำนักเซวียนหมิง หากผมอยู่อันดับสอง ไม่มีใครกล้าอ้างว่าตนเป็นอันดับหนึ่ง เขาก็เช่นกัน!" คำพูดนี้ เต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างมาก ไม่ได้เห็นอู๋เป่ยอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

อู๋เป่ยรู้ว่าตอนนี้เขาต้องพูดอะไรสักอย่าง จึงยิ้มและพูดว่า: "การที่คุณมีความมั่นใจนั้นเป็นเรื่องดี แต่อีกไม่นานผมจะทำให้คุณเห็นความจริง และรู้ว่าอะไรเรียกว่าใจสูงกว่าฟ้า แต่ชีวิตบางยิ่งกว่ากระดาษ"

กัวเมี่ยวเซวียนไม่ได้โกรธ เขาพูดเสียงนิ่งว่า: "ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร ในที่สุดคุณก็จะกลายเป็นผู้พ่ายแพ้ในมือของผม"

โฉวกวางไท่มองไปที่เย่เทียน เย่เทียนพูดเบาๆ ว่า: "ซือจวิน เชื่อผมเถิด ผมจะต้องเอาชนะเขาให้ได้!"

โฉวกวางไท่พยักหน้าเบาๆ การแสดงออกของอู๋เป่ยเมื่อครู่ทำให้เขาประทับใจ เขาตัดสินใจที่จะเชื่อศิษย์ของตัวเอง และรับคำท้า!

เขากระแอมเล็กน้อยแล้วพูดว่า: "หลัวเฉียนอิง ศิษย์ของท่าน กัวเมี่ยวเซวียน จริงๆ แล้วต้องการท้าทายอู๋เป่ยหรือ? ผมเตือนท่าน พลังของอู๋เป่ยนั้นเหนือกว่าที่ท่านจินตนาการไว้มาก หากท่านแพ้ คงจะขายหน้า"

หลัวเฉียนอิง "ฮึๆ" หัวเราะเยาะ: "ผมไม่รู้ว่าคุณมีความมั่นใจมาจากไหน เมี่ยวเซวียนของผมก้าวเข้าสู่ขั้นพลังแห่งความรอบรู้ไปแล้วครึ่งก้าว

การเอาชนะคนที่อยู่ในขั้นฝึกลมปราณระดับแปดนั้นง่ายยิ่งกว่าอะไร"

โฉวกวางไท่ถอนหายใจเบาๆ: "เมื่อท่านพูดเช่นนี้ อู๋เป่ยจึงต้องรับคำท้านี้ เหมือนกับการแข่งขันที่ผ่านมา พวกเราลงเดิมพันกันหน่อยดีไหม?"

หลัวเฉียนอิงพูดเสียงเรียบ: "ใช้ทองคำเซียนชิ้นนี้ บวกกับไข่มุกเจ็ดสีนั่น มาเป็นเดิมพันด้วยกันเป็นอย่างไร?"

โฉวกวางไท่มองเขา: "ท่านต้องการเอากล่องวิเศษนั่นมาเป็นเดิมพันใช่หรือไม่?"

หลัวเฉียนอิง: "ถูกต้อง ผมก็ไม่รู้ว่าในกล่องวิเศษนั้นมีอะไร แต่คุณค่าของมันเป็นที่ยอมรับของโลก เป็นอย่างไร ท่านกล้าเดิมพันหรือไม่?"

โฉวกวางไท่หัวเราะใหญ่ "ฮ่าๆ": "มีอะไรที่ผมจะไม่กล้า!"

หลัวเฉียนอิง: "ดี! ถ้าศิษย์ของท่านชนะกัวเมี่ยวเซวียน กล่องวิเศษนั้นจะเป็นของท่าน!"

เมื่อได้ฟังแล้ว อู๋เป่ยก็รู้สึกสงสัย จึงถามซือจวินเบาๆ: "ซือจวิน กล่องวิเศษคืออะไรหรือ?"

โฉวกวางไท่: "สิ่งนี้เป็นของล้ำค่าจากเจิ้นตั้นขอบเขตแห่งเต๋าระดับเก้า มีข่าวลือว่ามันตกลงมาจากเจิ้นตั้นหลัก ในอดีตมีกล่องวิเศษตกลงมาทั้งหมดสิบใบ กล่องเก้าใบแรกถูกเปิดออกแล้ว ข้างในมีพลังงานพิเศษกล่องละหนึ่งสาย พลังงานจากกล่องทั้งเก้าใบนั้นมีเพียงคนเดียวที่ดูดซับได้ และได้รับประโยชน์มหาศาล คนผู้นั้นในที่สุดก็กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดของเจิ้นตั้นนั้น"

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจ: "ของวิเศษที่พิเศษขนาดนี้ เขาได้มาได้อย่างไร? ไม่กลัวว่าคนอื่นจะรู้และมาแย่งชิงหรือ?"

โฉวกวางไท่: "เพราะคุณยังไม่ได้ฟังชะตากรรมของคนอีกแปดคน"

อู๋เป่ยมีลางสังหรณ์ไม่ดี: "พวกเขาไม่ได้รับประโยชน์อะไรเลยหรือ?"

โฉวกวางไท่: "ในอีกแปดคนนั้น มีหกคนที่สลายเป็นเถ้าธุลีในทันที ตายสนิท อีกหนึ่งคนกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งทันที คนที่แปดดีหน่อย แต่ก็กลายเป็นคนบ้า อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นคนบ้า พลังของเขาก็ยังแข็งแกร่งมาก สุดท้ายถูกผู้เชี่ยวชาญหลายคนรวมมือกันสังหาร"

อู๋เป่ยตกตะลึง: "พูดแบบนี้ โอกาสสำเร็จมีเพียงหนึ่งในเก้าเท่านั้นหรือ?"​​​​​​​​​​​​​​​​

โฉวกวางไท่: "คงเป็นพลังงานภายใน ที่ต้องการคนที่มีร่างกายพิเศษจึงจะรับได้"

อู๋เป่ย: "นี่มันไม่ใช่กล่องวิเศษ แต่เป็นกล่องสังหารคนชัดๆ!"

โฉวกวางไท่: "แม้จะพูดเช่นนั้น แต่มันก็ยังเป็นของล้ำค่า หากคุณชนะและได้มันมา แม้จะไม่ใช้ ก็สามารถขายได้ราคาดี"