บทที่ 2119 กลายเป็นจุดสนใจ​​​​​​​​​​​​​​​​

หลัวเฉียนอิงรีบประคองศิษย์ไว้ พยายามช่วยเหลือสุดความสามารถ แต่เขาก็รู้ดีว่า ศิษย์อัจฉริยะของเขาคนนี้ คงจะพิการไปแล้ว!

โฉวกวางไท่พูดว่า: "พี่ชายสี่ ถึงเวลาที่พี่ต้องให้ของนั้นกับผมแล้วนะ?"

หลัวเฉียนอิงไม่พูดอะไรสักคำ โยนกล่องใบหนึ่งให้โฉวกวางไท่ โฉวกวางไท่ยิ้มพลางส่งมอบต่อให้อู๋เป่ย นั่นคือหีบสมบัติใบนั้นนั่นเอง

จางกูเยว่หัวเราะเบาๆ เขาเดินมาตรงหน้าอู๋เป่ย มองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วถามว่า: "คุณมาจากที่ไหน?"

คำถามนี้ฟังดูแปลกๆ อยู่บ้าง อู๋เป่ยตกใจ สงสัยว่าอีกฝ่ายอาจจะล่วงรู้ที่มาของตน?

ความคิดแล่นผ่านสมองอย่างรวดเร็ว เขาตัดสินใจพูดความจริงว่า: "กราบเรียนหัวหน้าพรรค ศิษย์มาจากเจิ้นตั้นอื่น"

จางกูเยว่พยักหน้า: "จากตัวคุณผมรู้สึกถึงพลังอันเข้มข้นของเจิ้นตั้นหลัก คุณต้องมาจากเจิ้นตั้นที่มีขอบเขตแห่งเต๋าที่สูงกว่าแน่นอน"

พอได้ยินคำพูดนี้ อู๋เป่ยก็อึ้งไป นี่คือสิ่งที่อีกฝ่ายคิดหรือ?

คนอื่นๆ ยิ่งตกใจใหญ่ มาจากเจิ้นตั้นที่มีขอบเขตแห่งเต๋าระดับสูง เป็นขอบเขตแห่งเต๋าระดับเจ็ด หรือว่าระดับแปด?

ที่แท้ ในใจของผู้บำเพ็ญในเจิ้นตั้นขอบเขตแห่งเต๋า เจิ้นตั้นยิ่งมีระดับสูง ผู้บำเพ็ญในนั้นก็ยิ่งแข็งแกร่ง และมีอนาคตที่สดใสกว่า ตัวอย่างเช่น ที่พลังยุทธ์ระดับเดียวกัน ผู้บำเพ็ญจากเจิ้นตั้นขอบเขตแห่งเต๋าระดับสี่ สามารถสังหารผู้บำเพ็ญจากเจิ้นตั้นขอบเขตแห่งเต๋าระดับสามได้ในพริบตา ความแตกต่างนั้นชัดเจนมาก!

อู๋เป่ยรีบพูดว่า: "ศิษย์มาจากเจิ้นตั้นขอบเขตแห่งเต๋าระดับหก"

พอดีเขาเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเจิ้นตั้นขอบเขตแห่งเต๋าระดับหกจากปากของอวิ๋นซ่าง จึงตอบไปเช่นนั้น

จางกูเยว่ดีใจมาก: "นั่นก็อธิบายได้ว่าทำไมคุณถึงยอดเยี่ยมเช่นนี้ แต่ การฝึกตนในเจิ้นตั้นของพวกเจ้าไม่น่าจะมีอนาคตที่ดีกว่าหรอกหรือ ทำไมถึงวิ่งมาที่นี่?"

ในขณะที่อู๋เป่ยกำลังคิดว่าจะอธิบายอย่างไร จางกู่เยว่โบกมือ: "ไม่ต้องพูดแล้ว คงมีความจำเป็นของคุณเอง ต่อไปคุณจงตั้งใจฝึกตนในสำนักเซวียนหมิง เมื่อคุณแข็งแกร่งขึ้น ก็จงช่วยเหลือศิษย์พี่ศิษย์น้องในสำนักเซวียนหมิงให้มาก"

อู๋เป่ยพูด: "ได้ครับ ศิษย์จะจดจำไว้"

จากนั้นเขายิ้มพูดกับโฉวกวางไท่ว่า: "กวางไท่ หลายปีมานี้คุณก็อยากรับศิษย์ที่มีฝีมือสักคน ไม่คิดว่าวันนี้คุณจะสร้างความประหลาดใจ หาคนที่มีเทียนเฉียวเช่นนี้ได้ ดีมาก!"

โฉวกวางไท่รีบพูดว่า: "ทั้งหมดนี้เป็นเพราะบุญบารมีฝูของท่านภูเขาไท้ซาน"

จางกูเยว่พูด: "พอเถอะ ดำเนินพิธีไหว้อาจารย์ไปเถิด"

หลังจากนั้น ไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องอู๋เป่ยอีก ยิ่งไม่มีใครกล้าท้าทายเขา เพราะเขาเป็นผู้มีเทียนเฉียวจากเจิ้นตั้นระดับสูง พวกเขาจะเทียบกับเขาได้อย่างไร?

ประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง พิธีรัจไหว้อาจารย์จึงสิ้นสุดลง ในตอนนี้ จางกูเยว่ประกาศต่อที่ประชุม: "นับจากนี้ไป อู๋เป่ยได้เลื่อนขั้นเป็นศิษย์ชั้นสูงของสำนีกเซวียนหมิง!"

อู๋เป่ยรีบขอบคุณ โฉวกวางไท่ยิ่งดีใจ

พิธีการสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ แขกทยอยจากไป

โฉวกวางไท่ยิ้มพูด: "ศิษย์ วันนี้เจ้าทำให้อาจารย์มีหน้ามีตามาก ดีมาก ดีเหลือเกิน!"

อู๋เป่ย: "ซือจวิน ศิษย์เคยบอกแล้วว่าจะไม่ทำให้ท่านขายหน้า"

โฉวกวางไท่พยักหน้า: "อืม ต่อจากนี้คุณต้องตั้งใจฝึกตน พยายามให้ถึงขั้นผู้บำเพ็ญระดับพลังแห่งความรอบรู้ก่อนการแข่งขันใหญ่"

อู๋เป่ย: "ซือจวิน ท่านคิดว่าเพราะผมยังไม่ถึงขั้นพลังแห่งความรอบรู้ ดังนั้นทุกคนจึงสงสัยสถานะศิษย์ชั้นสูงของผมใช่หรือไม่?"

โฉวกวางไท่พูด: "ไม่ใช่แค่เหตุผลนี้เท่านั้น การไม่เข้าถึงขั้นพลังแห่งความรอบรู้ ก็ยังไม่นับว่าเป็นผู้แข็งแกร่ง"

อู๋เป่ยแน่นอนว่าเข้าใจ ระดับพลังแห่งความรอบรู้มีพลังของความรอบรู้ สามารถบินเหาะได้ นั่นคือเป้าหมายที่ผู้บำเพ็ญทั้งหลายใฝ่ฝัน

"ศิษย์เข้าใจแล้ว จะพยายามฝึกตนอย่างหนัก"

โฉวกวางไท่: "ตอนนี้คุณเป็นศิษย์ชั้นสูงแล้ว มีสถานะสูงส่ง เหล่าผู้อาวุโสส่วนใหญ่เมื่อพบคุณก็ต้องแสดงความสุภาพและเอื้อเฟื้อที่จะได้รับทรัพยากรมากมาย รวมกับการอบรมของผม อนาคตคุณจะยิ่งใหญ่ แต่ เวทีของคุณจะไม่จำกัดอยู่แค่สำนักเซวียนหมิง แม้แต่เจิ้นตั้นหมิงโบราณก็ไม่ใช่ขีดจำกัด เมื่อคุณแข็งแกร่งพอ คุณจะไปยังเจิ้นตั้นขอบเขตแห่งเต๋าระดับสูงอย่างแน่นอน"

อู๋เป่ย: "ไม่ว่าศิษย์จะไปที่ไหน ก็จะไม่มีวันลืม

พระคุณการอบรมสั่งสอนของซือจวิน!"​​​​​​​​​​​​​​​​