บทที่ 2147 ศาลาฉงเซียน

อู๋เป่ยคิดสักครู่แล้วพูดว่า “งั้นไปที่ศาลาฉงเซียนกันก่อนเพื่อรับสถานะที่ราชวงศ์รับรอง”

แต่เดิมเขาตั้งใจจะซื้อยา แต่หลังจากฟังเหมินเอ๋อร์แล้ว เขาก็ตัดสินใจไปที่ศาลาฉงเซียนก่อน เพื่อให้ได้สถานะผู้ฝึกขั้นลับ ด้วยสถานะที่ได้รับการยืนยัน อย่างน้อยคนธรรมดาก็จะไม่ทำให้เขาเดือดร้อน

ตามคำแนะนำของเหมินเอ๋อร์ เขารีบไปศาลาฉงเซียนในเมืองมังกรดำ ซึ่งเป็นอาคารที่อยู่ห่างจากเมืองไปทางตะวันตกห้าไมล์ เวลานี้มีคนเข้าคิวอยู่หน้าห้อง สองแถวยาวมาก คนเหล่านี้มาเพื่อรับรองการฝึกฝนของพวกเขา แต่พวกเขาทั้งหมดอยู่ในขั้นตอนการกลั่นชี่

ขณะที่อู๋เป่ยกำลังจะเข้าแถว เขาได้ยินใครบางคนข้างหน้าพูดว่า “มันต่างกันสำหรับผู้ฝึกขั้นลับ พวกเขาไม่จำเป็นต้องเข้าแถวและสามารถเข้าไปได้เลย”

หัวใจของเขาเต้นแรงและเขาเดินไปข้างหน้าพร้อมพูดว่า “ขอโทษทีนะพี่ชาย ฉันมาที่นี่เพื่อรับใบรับรองเหมือนกัน ผู้ฝึกขั้นลับไม่จำเป็นต้องเข้าแถวเหรอ?”

ผู้คนที่อยู่ข้างหน้าหันกลับมาด้วยความประหลาดใจ และมีคนคนหนึ่งถามว่า “คุณอยู่ในขั้นลับระดับไหน?”

อู๋เป่ยตอบว่า “ระดับแรกของขั้นลับ”

บุคคลนั้นแสดงท่าทีเคารพทันทีและพูดว่า “โปรดไปถามเจ้าหน้าที่ที่ทางเข้า เขาจะบอกคุณว่าต้องทำอย่างไร”

อู๋เป่ยพยักหน้าและกล่าวว่า “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ” ??

เขาเดินไปที่ประตูบานใหญ่ ซึ่งมีเจ้าหน้าที่นั่งอยู่ที่ทางเข้า ดูผ่อนคลายในขณะที่เขากำลังเคี้ยวใบชา

เมื่อเห็นอู๋เป่ยเดินเข้ามา เจ้าหน้าที่ก็ถามว่า “ต้องการอะไร?”

อู๋เป่ยตอบว่า “ฉันมาที่นี่เพื่อรับใบรับรอง”

เจ้าหน้าที่ถามว่า “คุณเป็นผู้ฝึกขั้นลับใช่ไหม?”

อู๋เป่ยยืนยัน “ใช่ ระดับแรกของขั้นลับ”

เจ้าหน้าที่ “อืม” พยักหน้า “ระดับแรกของขั้นลับ ค่าธรรมเนียมการรับรองคือห้าหมื่นเหรียญทอง หากคุณล้มเหลว ค่าธรรมเนียมจะไม่สามารถขอคืนได้”

อู๋เป่ยตกตะลึงกับค่าธรรมเนียมที่สูงมากและถามว่า “กระบวนการรับรองมีความซับซ้อนหรือไม่?”

เจ้าหน้าที่ยักไหล่ “ขึ้นอยู่กับรากฐานของคุณ ยิ่งรากฐานของคุณแข็งแกร่งขึ้น ความสามารถของคุณก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้น และระยะเวลาการทดสอบก็จะนานขึ้น การทดสอบที่สมบูรณ์จริงๆ แล้วมีสี่ขั้นตอนเล็กๆ แต่ผู้ฝึกเก้าสิบเปอร์เซ็นต์มีสิทธิ์เข้าได้เฉพาะขั้นตอนแรกเท่านั้น”

เนื่องจากไม่คุ้นเคยกับกระบวนการรับรองมากนัก อู๋เป่ยจึงถามว่า “สี่ขั้นตอนเล็กๆ เหล่านี้คืออะไร?”

เจ้าหน้าที่ตอบว่า “คุณรู้ไหม พวกเขาทดสอบว่าคุณเข้าสู่ขั้นลับแล้วหรือไม่ พลังทำลายล้างของพลังลับที่แข็งแกร่งที่สุดของคุณ ปริมาณพลังลับที่คุณมี และพลังโดยรวมของคาถาลับทั้งหมดของคุณ”

อู๋เป่ยถามว่า “ทำไมขั้นตอนที่สอง พลังทำลายล้างของพลังลับที่แข็งแกร่งที่สุด ถึงไม่ถูกวัด?”

เจ้าหน้าที่กลอกตาใส่อู๋เป่ยแล้วพูดว่า “หากคุณมีพลังลึกลับเพียงประเภทเดียว ขั้นแรกก็น่าจะเพียงพอที่จะตัดสินได้ ไม่จำเป็นต้องทดสอบขั้นที่สอง”

เจ้าหน้าที่กล่าวต่อ “แต่ละขั้นเล็กสี่ขั้นมีคะแนน โดยแต่ละขั้นมีคะแนนสูงสุดห้าสิบคะแนน รวมเป็นสองร้อยคะแนน ตามประวัติศาสตร์แล้ว คะแนนสูงสุดในศาลาฉงเซียนต่างๆ คือหนึ่งร้อยแปดสิบเก้าคะแนน!”

อู๋เป่ยถามว่า “มีคะแนนเหรอ? คะแนนเหล่านี้มีประโยชน์อะไร?”

เจ้าหน้าที่ตอบว่า “คะแนนเหล่านี้ใช้เพื่อจำแนกผู้ฝึกขั้นลับ ไม่ว่าใครจะอยู่ขั้นลับระดับใด ยิ่งคะแนนสูง สถานะก็ยิ่งสูงขึ้น นอกจากนี้ คะแนนยังสอดคล้องกับตำแหน่งทางการที่จักรวรรดิมอบให้ด้วย ผู้ฝึกระดับหนึ่งเทียบเท่ากับเจ้าหน้าที่ระดับหนึ่งในราชสำนัก และผู้ฝึกระดับสองเทียบเท่ากับเจ้าหน้าที่ระดับสอง”

ดวงตาของอู๋เป่ยเป็นประกาย “มีอันดับด้วย!”

เจ้าหน้าที่มองเขาและเยาะเย้ย “คุณคิดว่าการเข้าสู่อันดับนั้นง่ายขนาดนั้นเหรอ? ในยี่สิบปีที่ผ่านมา เมืองมังกรดำผลิตผู้ฝึกที่มีอันดับเพียงเจ็ดคนเท่านั้น และอันดับสูงสุดมีเพียงอันดับที่เจ็ดเท่านั้น”

อู๋เป่ยถามว่า “อันดับแรกประกอบด้วยอะไร?”

เจ้าหน้าที่อธิบายว่า “คุณต้องมีคะแนนหนึ่งร้อยแปดสิบคะแนนขึ้นไปจึงจะได้อันดับแรก แน่นอนว่าหากคุณได้คะแนนเกินหนึ่งร้อยเก้าสิบห้าคะแนน คุณจะกลายเป็นอันดับราชา หากคุณได้คะแนนถึงสองร้อยคะแนน คุณจะกลายเป็นอันดับจักรพรรดิโดยตรง และจะได้รับการสถาปนาเป็นราชวงศ์โดยจักรวรรดิ!”