บทที่ 2191 ศิษย์ผู้นำ ชะตากรรมของเทพบุปผา

หลังจากที่เปิดจังหวัดได้แล้ว อู๋เป่ยรู้สึกว่าความสามารถในการดูดซับพลังลึกลับของเขานั้นกลับมีพลังเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่า และควบคุมพลังได้อย่างเชี่ยวชาญมากขึ้น ทำให้ความเร็วในการฝึกตนพุ่งสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

แค่เพียงช่วงเวลาในพริบตาเดียวเขาก็อยู่ในสำนักคุ้มกันมาเรียบร้อยแล้วเป็นเดือนครึ่ง ทุกๆวันเขาได้ขัดเกลาวิชาหอคอยเก้าชั้นอย่างต่อเนื่อง รวมถึงเข้าใจในเคล็ดลับและวิชาเวทย์ต่าง ๆ มากขึ้นทำให้ได้รับผลลัพธ์ค่อนข้างยอดเยี่ยม

ในที่สุดวันนี้หานเสวี่ยฉีก็สามารถฝึกระดับพลังยุทธ์ของตัวเองให้มั่นคงขึ้นได้สำเร็จ อู๋เป่ยจึงยิ้มและพูดว่า“เสวี่ยฉี ขอแสดงความยินดีด้วย วันนี้ข้าขออำลาเจ้า”

หานเสวี่ยฉีถอนหายใจและพูดว่า“"ฉันจะไม่รั้งขอให้คุณอยู่ แค่หวังว่าเมื่อคุณมีเวลาจะกลับมาเยี่ยมฉันบ้างก็พอ”

อู๋เป่ยพยักหน้าเบา ๆ“ดูแลตัวเองด้วยนะ！”

เมื่อออกจากเมืองมังกรดำหวังชื่อออันถามขึ้นว่า“ข้าถามหน่อย ตอนนี้จะไปที่ไหนต่อ？”

อู๋เป่ยตอบว่า“ดินแดนลึกลับจันทราแดง (红月诡境) กลับไปยังสำนักไท่เจิน แล้วไปลองเสี่ยงโชคที่ถ้ำไท่เจินดู”

หวังชื่ออันรีบบอก“ถ้าอย่างนั้นก็พาผมไปด้วยล่ะกัน”

หลิวซานเซียงพูดว่า“คุณชาย หลังจากนี้ข้าจะปลอมตัวเป็นข้ารับใช้แก่ท่าน”

หลังจากนั้นหันไปพูดกับหวังชื่ออันว่า“ส่วนเจ้า ก็แกล้งเป็นผู้ติดตามไป”

หวังชื่ออันชี้หน้าตัวเอง“ให้ข้าเป็นผู้ติดตาม เจ้าตาบอดหรือไง？หน้าตาฉันเหมือนผู้ติดตามตรงไหน？”

หลิวซานเซียงหัวเราะด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า“ถ้าคุณไม่ยอมรับ อย่างนั้นก็ไม่ต้องตามคุณชายไป”

หวังชื่ออันขมวดคิ้วและพูดว่า“ลุงแก่ จะมายุ่งอะไรกับข้า？”

อู๋เป่ยพูดว่า“หวังชื่ออัน ถ้าเจ้าจะอยู่ข้างข้า ต้องมีตำแหน่งอะไรสักอย่างล่ะนะ？”

หวังชื่ออันกระพริบตา“ก็ได้ ๆ อย่างนั้นก็เป็นผู้ติดตามก็ได้”

หลังจากที่ตกลงกันเรียบร้อบแล้ว หลิวซานเซียงใช้วิชาหลบหนีพาทั้งสามคนไปโผล่หน้าป่าลึกลับจันทราแดง

เมื่อเห็นเมืองเล็กๆ อยู่ไม่ไกลจากป่า หวังชื่ออันก็พูดขึ้นทันทีว่า“ข้าจะรอพวกเจ้าอยู่ในนเมืองเล็กๆ แห่งนี้นี้นะ”

อู๋เป่ย รู้ดีว่าเขาชอบผู้หญิงสวย และเมื่อเทียบกับสำนักไท่เจิน เขาก็หวังที่จะอยู่ในเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

“ตามใจ”อู๋เป่ยก็ไม่ชอบเขาเหมือนกัน ก็พาหลิวซานเสียงก็เข้าสู่เขตลึกลับ แล้วหาทางเข้าสู่สำนักไท่เจินอีกครั้ง จนเจอพระราชวังที่เป็นทางเข้า

เมื่อกลับมาที่สวนยาสมุนไพรของสำนักไท่เจิน ก็รีบวิ่งมาหากลายร่างเป็นมนุษย์และพูดว่า“นายท่าน ท่านกลับมาแล้ว！”หลังจากที่มองเห็นซานเซียง

“นายท่าน ผู้นี้เป็นผู้บำเพ็ญตนในวัดเจิ้นตั้น！” จากนั้นหลังก็หันไปมองอู๋เป่ย

อู๋เป่ยพูดว่า“นายพลดำ คนนี้เป็นคนรับใช้เก่าของข้า คุณเรียกเขาว่าเหล่าหลิวก็ได้แล้ว ”

หลิวซานเสียงยิ้มให้“สวัสดีนายพลดำ”

นายพลดำเหลือบมองเขาเล็กน้อยและพูดว่า “นายท่านเพิ่งจะกลับมา ท่านจะไปหาบรรพบุรุษไหม？”

อู๋เป่ยพูดว่า“ไม่ต้องรีบ ผมให้คุณพักผ่อน มีเวลาค่อยไปพบบรรพบุรุษทีหลัง”

นายพลดำพูดว่า“นายท่าน ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาองค์หญิงปิงอวี่มาเยี่ยมบ่อยมาก ในช่วงที่คุณไม่อนยู่ ”

อู๋เป่ยถามว่า“เธอมีธุระอะไร？”

นายพลพูดว่า“เมื่อวานนี้ มีศิษย์ใหม่คนหนึ่งเข้าสู่สำนักไท่เจิน และเปิดประตูมิติชั้นที่ 3 ได้ แถมยังนำของวิเศษติดมือกลับมา ทำให้ทุกคนตื่นตะลึง หัวหน้าสำนักถึงกับออกมาต้อนรับเขา และมอบรางวัลให้ถึงสองหมื่นล้านเหรียญวิญญาณเป็นสินน้ำใจให้ คนผู้นี้ก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเพราะเหตุนี้และเขาขอยกให้องค์หญิงปิงอวี่โดยเฉพาะ”

อู๋เป่ยพูดว่า“เขาอยากได้เทพบุปผาอย่างนั้นเหรอ？ ถ้าอย่างนั้นองค์หญิงปิงอวี่จะยินยอมหรือเปล่า？”

นายพลดำ“ เห็นได้ชัดว่าปิงอวี่ชอบนายท่านมาก แต่เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธการเกี้ยวพาราสีของศิษย์ผู้นำได้ ชายผู้นั้นมีกำลังภายในที่เข้มแข็งมาก ถ้าหากนายท่านยังไม่แสดงศักยภาพอีก เขาจะได้เป็นศิษย์ผู้นำในอีกเดือนสองเดือนนี้แน่นอน”

อู๋เป่ย“ ศิษย์ผู้นำที่เจ้าว่าหมายถึงตำแหน่งอะไร？”

นายพลดำพูดว่า“ศิษย์ที่มีอิทธิพลและศักยภาพสูงสุดในสำนัก คนนั้นเริ่มแสดงลักษณะของศิษย์ผู้นำออกมาแล้ว”

อู๋เป่ยพูดว่า“ถ้าปิงอวี่ไม่ยอมรับ ผมก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี”

นายพลดำรีบพูดว่า“นายท่าน เทพบุปผานี้มีเพียงท่านเดียว ถ้าท่านไม่รับไว้ก็จะโดนแย่งไป ถึงแม้ท่านจะเก่งกว่าคนอื่นในอนาคต แต่ถ้าไม่มีเทพบุปผาอยู่ข้างกาย ก็จะถูกมองว่าเป็นศิษย์ระดับต่ำตลอดไป”