บทที่ 2194 การต่อสู้สิบต่อหนึ่ง

ตอนที่ 2194 การต่อสู้สิบต่อหนึ่ง

อู๋เป่ยใช้รงทั้งหมดกับฝ่ามือเดียวสังหารหลี่คนที่เจ็ดลงอย่างเฉียบขาด หลังจากนั้นร่างจึงหายเข้าไปในในม่านหมอกหนาทึบ

คนอื่นๆ ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยและยังคงตามหาเขาต่อไป เขาจึงใช้โอกาสนี้เปลี่ยนตัวเลขที่มุมเสื้อของเขาเป็นเลขเจ็ด เพื่อแทนที่หลี่คนที่เจ็ดซึ่งตายไปแล้ว

ร่างก๊อปปี้ทั้งหมดต่างก็กำลังตามหาอู๋เป่ย แต่ตัวจริงของอู๋เป่ยกลับแฝงตัวอยู่ในหมู่ของพวกเขา เขาจึงคอยหาโอกาสกำจัดทีละคน จนในที่สุดจากสิบคนก็เหลือเพียงแค่สามคน

พวกร่างก๊อปปี้รู้สึกถึงความผิดปกติมานานแล้ว ในช่วงเวลานี้จึงเริ่มระแวดระวัง ไม่กล้าเข้าใกล้กันอีก และต่างฝ่ายต่างก็จับตาดูอย่างระมัดระวัง

ทันใดนั้นอู๋เป่ยพุ่งเข้าใส่หนึ่งในร่างก๊อปปี้นั้น พลางตะโกนเสียงดังว่า“เป็นเขาแน่！”

ทั้งสองฝ่ายจึงเริ่มต่อสู้กัน พลันอู๋เป่ยก็แอบได้เสียงที่พูดกับอีกฝ่ายว่า“หลี่คนที่สี่ ความจริง ที่หลี่คนที่หกต่างหากที่เป็นตัวปลอม ข้าแกล้งโจมตีเจ้าตอนนี้เพื่อหลอกล่อศัตรู เดี๋ยวเราจะอาศัยจังหวะเข้าไปใกล้เขา แล้วร่วมมือกันสังหารเขา！”

หลี่คนที่สี่เองก็ไม่ใช่คนโง่ เขาจึงพูดว่า “ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร？”

อู๋เป่ยพูดว่า “เจ้าลองสังเกตดูให้ดี ตัวเลขที่ชายเสื้อของหลี่ลิ่ว เส้นลายคนที่หกนั้นไม่เหมือนกับของพวกเรา！”

ความแท้จริงแล้วก่อนหน้านี้เขาได้ฉวยโอกาสในช่วงจังหวะชุลมุน แอบเปลี่ยนตัวเลขที่ชายเสื้อของบางคน

ทำให้มันแตกต่างจากของคนอื่นเพียงเล็กน้อย ถ้าหากไม่สังเกตอย่างตั้งใจ ก็ยากที่จะมองออก

เมื่อหลี่คนที่สี่มอง จึงเห็นว่ามันไม่ใช่ ตัวเลขบนมุมเสื้อผ้าของหลี่คนที่หกต่างจากของเขาเล็กน้อย แต่ในขณะที่ตัวเลขบนเสื้อผ้าของอู๋เป่ยนั้นเหมือนกับของเขา

เขาเชื่อทันทีและพูดว่า “ตกลง พวกเรามาร่วมมือกัน！”

ดังนั้นทั้งสองจึงเข้าหาหลี่คนที่สี่โดยตั้งใจ หลังจากนั้นก็เข้าโจมตีหลี่คนที่สี่จากด้านหน้าและด้านหลัง เมื่อถูกโจมตีโดยหลี่คนที่สองซึ่งมีพละกำลังเท่ากัน หลี่คนที่สี่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้โดยธรรมชาติและถูกสังหารตายโดยคนสองคนภายในไม่กี่นาที

ไม่เพียงแต่เป็นไปตามแผนที่อู๋เป่ยวางไว้ หลี่คนที่สี่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีอย่างหนักของหลี่คนที่หก อู๋เป่ยยังอยู่ที่นี่และรอบเข้ามาจากด้านหลัง แล้วลอบสังหารหลี่คนที่สี่

หลังจากที่หลี่คนที่สี่และหลี่คนที่หกเสียชีวิต ตอนนี้ในสนามก็มีเพียงอู๋เป่ยแล้ว ก็เหลือเพียงหลี่คนที่สิบที่ยังอยุ่ในสนามเช่นกัน หลังจากผ่านตอนนี้ไปนับว่าเป็นช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดสำหรับอู๋เป่ย เมื่อเหลือคนเพียงสองคน เขานั้นไม่สามารถก๊อปปี้เป็นพวกเขาเหล่านี้ได้อีกต่อไป

ตามผลลัพธ์ที่คาดไว้หลี่คนที่สิบ ก็เข้ามาโจมตีอย่างรวดเร็ว ทั้งสองฝ่ายจึงเริ่มการต่อสู้ที่ดุเดือด

หลังจากต่อสู้กันมามากกว่าร้อยกระบวนท่า อู๋เป่ยจึงค่อยๆ เคลื่อนตัวไปในทิศทางหนึ่ง เมื่อเขาไปถึงตำแหน่งหนึ่ง เขาก็ต่อยทันที ทำให้การโจมตีนี้ปรากฏขึ้นทางด้านหลังของหลี่คนที่สิบ และหมัดโจมตีเข้าที่หัวใจโดยตรง

หลี่คนที่สิบกระอักอาเจียนเป็นเลือดออกมา เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสและใช้สถานการณ์นี้สังหารหลี่คนที่สิบลงในทันที

หลังจากที่หลี่คนที่เสียชีวิต หว่านเอ๋อร์ก็ปรากฏตัวขึ้นทันทีและพูดว่า“ขอแสดงความยินกับคุณชายหลี่ สำหรับการทำภารกิจของพื้นที่ที่หกมิติสำเร็จ อีกทั้งยังสามารถลงสังหารร่างโคลนสิบคนได้สำเร็จ ต่อไปคุณจะได้รับข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับดินแดนลับและรับตุ๊กตาแปดเซียน”

หนังสือในหน้านั้นกลายเป็นแสงสีทองพุ่งเข้าสู่ศีรษะของอู๋เป่ย แล้วเปลี่ยนเป็นข้อมูลชุดหนึ่งไหลเข้าสู่จิตใจของเขา

ข้อมูลเหล่านี้คือเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับระดับที่ซ่อนอยู่ของดินแดนลับแห่งนี้

ในขณะเดียวกันก็มีหุ่นซียนจำลองขนาดหนึ่งนิ้วแปดตัว ลอยอยู่ตรงหน้าเขา แต่ละตัวเปล่งกลิ่นอายพลังอันแข็งแกร่งออกมาอย่างชัดเจน

เขารีบเก็บหุ่นเซียนจำลองเข้าที่และอู๋เป่ยก็ถามว่า “ต่อไป ข้าจะไปยังชั้นที่เจ็ดแล้วใช่ไหม？”

หว่านเอ๋อร์พูดว่า“การจะเข้าสู่มิติลับชั้นที่เจ็ดได้ ท่านจำเป็นต้องมีพลังยุทธ์ในระดับขั้นที่แปดของดินแดนลับก่อนค่ะ”

อู๋เป่ยถึงนิ่งไปสักครู่ “ ที่พูดมานี้ ตอนนี้ข้ายังเข้าไปไม่ได้เหรอ？”

หว่านเอ๋อร์ตอบว่า“ใช่เจ้าแล้วค่ะ”

อู๋เป่ยพูดว่า“หว่านเอ๋อร์ เมื่อก่อนซือจวินของข้าเข้าสู่ชั้นที่สอง ฝึกตนด้วยวิชายุทธของไท่เจินเอาไว้ ข้าสงสัยว่าวิชายุทธเหล่านี้ต้องฝึกฝนเท่าไหร่ แล้วสามารถกไปยังชั้นที่เท่าไหร่ของดินแดนลับได้？”

หวานเอ๋อร์ตอบว่า“สี่ชั้นแรกของพื้นที่ลับคือชุดวิชายุทธทั้งหมดนี้”

อู๋เป่ยรีบถามทันทีว่า“อย่างนั้นก็ส่งข้าไปยังดินแดนลับชั้นที่สามเถอะ

หวานเอ๋อร์ตอบว่า“ได้”

เมื่อพูดจบลงก็มีแสงวาบผ่านไป อู๋เป่ยก็มาถึงอีกพื้นที่หนึ่ง ในหุบเขาแห่งหนึ่ง ซึ่งที่นี่ก็คือชั้นที่สามของพื้นที่ลับนั้นเอง

ที่นี่เขาได้รับวิชายุทธที่ไท่เจินฝากเอาไว้ ได้แก่ มิติชั้นที่เจ็ดและแปดซึ่งเป็นชั้นของไท่เจินอ้าวเซียนเจว๋ นอกจากนี้เขายังได้รับสมบัติหนึ่งชิ้นของชั้นที่สามของพื้นที่ลับ คือดาบเซียนนซึ่งดาบนี้สามารถบินตามจิตนาการและใช้สังหารศัตรูได้

เมื่อเห็นดาบเซียน เขาถามหวานเอ๋อร์ว่า“ก่อนหน้านี้มีคนเคยมาถึงชั้นที่สอง แล้วเอาสมบัติไปชิ้นหนึ่งใช่ไหม？”

หวานเอ๋อร์ตอบว่า“ใช่ มีคนเข้าไปถึงชั้นที่สาม แต่เขาไม่สามารถทำภารกิจสำเร็จ จึงไม่ได้รับรางวัล”

อู๋เป่ยนิ่งไปชั่วครู่ เมื่อรู้ว่ามีคนเคยอ้างว่าได้สมบัติ อาจจะเป็นเรื่องหลอกลวง？

หลังจากนั้น เขาเดินทางต่อไปยังชั้นที่สี่ของพื้นที่ลับได้รับตำราวิชายุทธของไท่เจินอ้าวเซียนเจว๋ชั้นที่เก้าและสิบ อีกทั้งสมบัติชั้นนี้คือ ยันต์อำพรางตัว

ยันต์นี้ถ้าหากใช้จะไม่ปรากฏตัวต่อผู้ฝึกฝขอบเขตแห่งเต๋า ผู้บำเพ็ญเลยถือว่าแปลกพิสดารยิ่งนัก