บทที่ 2193 มิติชั้นที่หก

ท่านบรรพบุรุษไท่เจินไม่พูดเรื่องนั้นอีกและพูดว่า“เอาล่ะ เจ้าไปเตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้ให้มาข้าแต่เช้า ข้าจะพาเจ้าไปยังถ้ำไท่เจิน”

อู๋เป่ยก้มคารวะลา แล้วกลับไปยังสวนยาสมุนไพร

คืนนั้นเขายังคงขัดเกลามิติภายในของตนเองจนถึงยามอรุณของเช้าวันใหม่ ก็ตรงไปหาท่านบรรพบุรุษไท่เจิน

ช่วงเช้าเมื่อไปพบท่านบรรพบุรุษไท่เจิน แล้วถูกพาไปยังหน้าถ้ำจวนแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาสูงหิมะขาวโพลน ถ้ำแห่งนี้ถูกปิดไว้ด้วยประตูใหญ่ ที่สลักด้วยภาพดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว ภูเขา สัตว์ป่า และภาพธรรมชาติเซี่ยงอันยิ่งใหญ่

เมื่อยืนอยู่หน้าประตูอู๋เป่ยกับท่านบรรพบุรุษไท่เจินก็เผลอยิ้มออกมาเล็กน้อย ๆ และพูดว่า“ซวนเป่ยหลังจากเข้าไปในถ้ำ แต่ละคนจะพอกับประสบกับเหตุการณ์ที่แตกต่างกัน จะไปได้ไกลแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับโชคของเจ้าแล้ว”

เมื่อพูดจบเขาก็หยิบหยกชิ้นหนึ่งใส่ลงในร่องที่ประตู บานประตูใหญ่ก็เปิดออกอย่างช้า ๆ พร้อมเสียงกึกก้อง

อู๋เป่ยพยักหน้าให้ท่านบรรพบุรุษไท่เจิน แล้วก้าวเข้าไป

หลังจากเดินเข้าไปเพียงไม่กี่ก้าว ร่างของเขาก็เข้าสู่หมอกสีม่วงหนา เมื่อเขาผ่านม่านหมอกไป พลันก็แสงสีทองเส้นหนึ่งก็สาดลงมาบนตัวเขา ราวกับกำลังตรวจสอบสภาพร่างกาย

แสงทองนั้นวาบแล้วหายไป จากนั้นปรากฏร่างของหญิงสาวรูปงามคนหนึ่งขึ้นตรงหน้าเขา แล้วพูดว่า“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ขอบเขตเซียนของเซียนผู้เที่ยงแท้ ขออนุญาตถามท่านชื่ออะไรเจ้าคะ？”

อู๋เป่ยมองเธออย่างด้วยความสงสัย แล้วพบว่าเธอเป็นเพียงภาพฉายบางอย่างคล้ายกับปัญญาประดิษฐ์ จึงตอบว่า“ข้าชื่อหลี่ซวนเป่ย ”

หญิงสาวตอบว่า“คุณชายหลี่ ข้าเป็นเซียนผู้เที่ยงแท้ของขอบเขตเซียน หว่านเอ๋อร์เป็นผู้นำทางของมิติเซียนแท้ ถ้าหากคุณชายมีคำถามใดก็สามารถถามข้าได้”

อู๋เป่ยพยักหน้าและพูดว่า“สวัสดีหว่านเอ๋อร์ ข้าได้ยินว่ามิตินี้มีทั้งหมดเก้าชั้นใช่หรือไม่？”

หว่านเอ๋อร์ตอบว่า“ใช่ค่ะคุณชายหลี่ ขณะนี้ท่านอยู่ในชั้นแรก”

อู๋เป่ยถามว่า“ข้าจำเป็นต้องผ่านการทดสอบที่นี่ ถึงจะสามารถไปชั้นที่สองได้ใช่ไหม？”

หว่านเอ๋อร์ยิ้มและพูดว่า“คุณชายหลี่ เมื่อสักครู่ข้าได้ประเมินพลังยุทธูและสภาพร่างกายของคุณชายแล้ว ซึ่งคุณชายมีคุณสมบัติพิเศษ จึงสามารถเข้าสู่ชั้นที่หกได้โดยตรง”

อู๋เป่ยรู้สึกสงสัยและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นชั้นก่อนหน้ามีของดีในชั้นก่อนหน้านั้นน่ะ？ข้าได้ยินมาว่าทุกชั้นต่างมีของล้ำค่าอยู่”

หว่านเอ๋อร์ตอบพร้อมรอยยิ้มว่า“คุณชายคะ สิ่งล้ำค่าในชั้นที่หกมีคุณค่ามากยิ่งกว่า แต่ถ้าคุณชายทำภารกิจในชั้นที่หกสำเร็จ ก็ยังสามารถเข้าสู่ชั้นอื่น ๆ ได้ด้วย”

อู๋เป่ยนิ่งคิดอยู่สักครู่หนึ่ง “ดี ถ้าอย่างนั้นไปชั้นที่หกก็ได้”

หว่านเอ๋อร์พูดว่า“เชิญคุณชายค่ะ”

หลังพูดจบอู๋เป่ยเดินไปก็มีสะพานทองพาดขึ้นจากพื้นไปยังอากาศเบื้องบน

อู๋เป่ยเหยียบขึ้นสะพานทอง ซึ่งพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วปลายสะพานเชื่อมกับอีกพื้นที่หนึ่ง สะพานยืดหดจนกระทั่งเขามาถึงอีกมิติ

เขายืนอยู่ในพื้นที่เต็มไปด้วยแสงสีม่วง พื้นเป็นหยกขาวส่องแสง หัวเป็นกลุ่มเมฆสีม่วงล่องลอย

หว่านเอ๋อร์ยังคงอยู่ตรงหน้าเขาและพูดว่า“คุณชาย ที่นี่คือชั้นที่หก”

อู๋เป่ยถามว่า“-ข้าอยู่ที่นี่จะต้องทำอะไร？”

หว่านเอ๋อร์อธิบายว่า“ในห้วงเวลามิตินี้จะมีการคัดลอกคุณชายออกมาอีกสิบคน คน คือ คุณชายหลี่คนที่หนึ่งถึงคุณชายหลี่คนที่สิบ พวกเขามีพรสวรรค์ สติปัญญา และพลังเท่ากับคุณชายทุกประการ”

อู๋เป่ยเบิกตากว้าง ก่อนจะคิดว่าหนึ่งคนต้องสู้กับสิบคน แถมยังเก่งเท่ากันหมด แบบนี้จะสู้ไหวได้อย่างไร？

เขาถามต่อว่า“ข้าใช้เครื่องมือหรืออาวุธเวทมนตร์ได้ไหม？”

“ไม่ได้ค่ะ คุณชายใช้ได้เพียงพลังของตนเอง แต่สามารถใช้สิ่งของที่อยู่ในมิตินี้ต่อสู้ได้”

อู๋เป่ยหัวเราะแห้งปนทุกข์และพูดว่า “มันดูเป็นไปไม่ได้เลยนะ”

หว่านเอ๋อร์พูดว่า “ภารกิจนี้ยากมาก แต่หากสำเร็จ รางวัลที่ได้รับจะยิ่งใหญ่อย่างยิ่ง”

อู๋เป่ยถามต่อ “แล้วของรางวัลมีอะไรบ้าง？”

หว่านเอ๋อร์ตอบว่า“ดินแดนลับที่เข้าถ่ายทอดของมิติลับ”

อู๋เป่ยตกใจ“มีขั้นลับซ่อนอยู่ด้วยหรือ？”

หว่านเอ๋อร์“ใช่ มีดินแดนลับแห่งการฝึกฝนที่ซ่อนอยู่ระหว่างชั้นระดับที่เจ็ดถึงแปดของดินแดนลับ ดินแดนนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง และมีกองกำลังหลักจำนวนน้อยมากในจักรวาลหลักเจิ้นตั้นเท่านั้นที่เชี่ยวชาญ ไม่เพียงแต่ อาณาจักรนี้ก็ฝึกตนได้ยากเช่นกันและอัตราความสำเร็จก็ต่ำมาก”

“สมบัติล้ำค่าคือหุ่นเซียนจำนวนแปดตน”

อู๋เป่ยถามว่า“หุ่นเซียนคืออะไร？”