บทที่ 225 ทหารรับจ้างปีศาจทมิฬ

ทันใดนั้น อู๋เป่ยก็เดินเข้ามาหาเธอ สาวงามผมหยักศกถอยห่างออกไปสองสามก้าวด้วยความตกใจ ก่อนจะพูดด้วยความโกรธว่า "คุณกำลังทำอะไร"

อู๋เป่ยพูดเบา ๆ ว่า "ฉันเป็นหมอ อย่าขยับ"

หลังจากพูดจบ เขาก็ยื่นมือออกไปและบีบจมูกที่คดเคี้ยวของอีกฝ่ายเบา ๆ ความแข็งแกร่งภายในของเขาสั่นสะเทือน กระดูกที่หักถูกประกบเข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว ก่อนที่พลังเจินซี่ก็ถูกส่งให้ทะลุทะลวงเข้าไป

เธอรู้สึกคันจมูกในทันใด และเธอก็เข้าใจว่าอู๋เป่ยกำลังปฏิบัติต่อเธอ เธอพูดขึ้น "ให้ตายเถอะ มือไม้หนักกับผู้หญิงขนาดนี้เลยเหรอ"

อู๋เป่ย: "ยินดีต้อนรับครับ"

ผู้หญิงคนนั้นกลอกตาแล้วพูดว่า "ฉันชื่อโรส"

อู๋เป่ย: "ผมจะะไม่แนะนำตัวละนะ"

โรสแตะบาดแผลที่ไหล่ของเธอ มันไม่มีเลือดไหลแล้ว เธอถอนหายใจ: "มีดของคุณแม่นยำจริงๆ ที่คุณไม่ได้เฉาะทะลุเส้นเลือดใหญ่"

“จากสภาพร่างกายของคุณแล้ว ผมไม่ได้รู้สึกถึงจิตวิญญาณแห่งการฆ่า ไม่เช่นนั้นคุณคงตายไปแล้ว” เขาพูดเบาๆ

หลังจากได้รับเจตจำนงแห่งสวรรค์แล้ว เขาสามารถจับจิตวิญญาณแห่งการฆ่าได้ ถ้าเขาไม่สามารถรู้สึกถึงจิตวิญญาณการฆ่านั้นได้ แสดงว่าอีกฝ่ายไม่มีมันนั่นเอง

โรสเหงื่อแตกพลั่ก อีกฝ่ายอันตรายจริงๆ !

ด้วยความช่วยเหลือของพลังเจินซี่สีทองนี้ จมูกของโรสฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว เขาปล่อยมือแล้วพูดว่า "ดูแล้วพวกคุณอยู่กันเป็นกลุ่มนี่ ทำอะไรกันเหรอ"

โรสชำเลืองมองที่ถังปิงอวิ๋น เห็นว่าเธอไม่พูดอะไร จึงพูดว่า "ทหารรับจ้างรู้จักไหม"

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย: "คุณเป็นทหารรับจ้างเหรอ"

โรสแตะจมูกของเธอ มันไม่เจ็บ และดูเหมือนว่าจะมันดีขึ้นแล้ว เธอรู้สึกประหลาดใจมาก และในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกขอบคุณอู๋เป่ยมาก ก่อนจะพูดว่า: "ใช่ กลุ่มทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งที่สุดกลุ่มหนึ่งในโลก ทหารรับจ้างปีศาจทมิฬ”

อู๋เป่ย: "ยอดเยี่ยมไปเลยสิอย่างัน้น"

ถังปิงอวิ๋นกล่าว: "ตามข้อตกลงของเรา คุณผ่านการทดสอบแรกแล้ว และการทดสอบที่สองกำลังจะเกิดขึ้น"

อู๋เป่ยกลอกตา: "มีแบบทดสอบที่สองอีกเหรอ? ต้องขออภัย ฉันไม่สนใจ"

ถังปิงอวิ๋น: "ถ้าคุณปฏิเสธ ฉันสามารถแจ้งเจ้านายของคุณทันที ว่าคุณมันขี้ขลาด"

“ฉันเนี่ยนะ?” อู๋เป่ยเย้ยหยัน

"ถ้าคุณไม่กลัว คุณก็ทำการทดสอบครั้งที่สองสิ" ถังปิงอวิ๋นมองเข้าไปในดวงตาของเขา "ตามฉันไปกลุ่มทหารรับจ้างเพื่อเข้าร่วมหนึ่งสัปดาห์ของการต่อสู้ของจริง"

“เข้าร่วมการต่อสู้ของทหารรับจ้างจริงๆ อย่างนั้เหรอ?” ดวงตาของ อู๋เป่ยเป็นประกายเล็กน้อย เขาชอบปืนมาก และเกาน่าฮุ่ยก็ยังเป็นแฟนคลับการทหาร ตอนนี้เขาจะได้มีโอกาสได้ต่อสู้ในสนามจริงแล้ว หัวใจของเขานั้นตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

หลังจากลังเลอยู่สองสามวินาที เขาก็พูดว่า "ตกลง ฉันจะเข้าร่วม"