บทที่ 2264 ไล่ล่าพันลี้ เนื้อเลือดเทพ

เมื่อเห็นว่าฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว อู๋เป่ยก็หันไปพูดกับหนิงจือเซวี่ย “พวกเราเก็บสมุนไพรอีกสองสามต้นแล้วกลับกันเถอะ”

หนิงจือเซวี่ยพยักหน้า จากนั้นทั้งคู่ก็เดินไปยังเป้าหมายต่อไป ยังไม่ทันเดินไปไกลนัก สายตาพวกเขาก็สะดุดเข้ากับสิ่งหนึ่งที่กำลังเปล่งแสงอยู่ตรงหน้า สิ่งนั้นดูคล้ายผลึกคริสตัล สูงร่วมสองเมตรกว่า หากจะโอบรอบก็ต้องใช้คนสามสี่คนถึงจะพอดี

หนิงจือเซวี่ยถามด้วยแววตาเปี่ยมความสงสัย “นั่นมันคริสตัลเหรอ? ไม่สิ...เหมือนมันจะขยับได้”

สิ่งที่ดูเหมือนคริสตัลนั้น ขยับได้จริง ๆ อู๋เป่ยเดินเข้าไปใกล้ ยื่นมือกดลงไปเบา ๆ รู้สึกว่ามันนุ่ม ๆ คล้ายวุ้นแต่แน่นกว่า

อู๋เป่ยลองก้มลงไปดม มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยมาเตะจมูก เขาจึงชักมีดสั้นออกมา กรีดเนื้อบางส่วนมาลองใส่ปากชิมดู รสชาติออกจะหวานนิด ๆ…