บทที่ 2351 แม่หมอผีเผ่นหนีด้วยความกลัว

เยวี่ยตงเซิงรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย “เยวี่ยเซิ่งเฟยคารวะเธอเป็นอาจารย์?”

แม่หมอผีหัวเราะอย่างเหี้ยมเข็ญ “ทำไม ยายเฒ่าอย่างฉัน ไม่คู่ควรมีศิษย์หรือไง?”

ไม่ใช่แค่เยวี่ยตงเซิงเท่านั้น แต่ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ในตระกูลต่างก็ประหลาดใจ แม่หมอผีคนนี้เป็นหนึ่งในสี่อสุรกายแห่งเซินโจว เป็นหนึ่งในสิบคนชั่วร้ายที่สุดแห่งเซินโจว ร่วมกับสี่ปีศาจและสองพวกคนพิการ

คนแบบนี้ เยวี่ยเซิ่งเฟยดันไปนับถือเป็นอาจารย์ นับเป็นเรื่องที่ไร้ขอบเขตอย่างแท้จริง

เยวี่ยตงเซิงพยักหน้า “จะว่าไปแล้ว ที่เขานับถือเธอเป็นอาจารย์ ฉันไม่แปลกใจเลย บุคลิกของพวกเธอสองคน เหมาะสมกันดี สมเป็นอาจารย์กับศิษย์จริง ๆ”

เยวี่ยเซิ่งเฟยส่งเสียงฮึ่มหนัก “เยวี่ยตงเซิง นายยังอยากจะลงมือฉันอีกหรือ?”

เยวี่ยตงเซิงไม่ตอบอะไร อู๋เป่ยพูดขึ้นว่า…