บทที่ 2356 ซือจงเจี้ยน

เหอชือรั่วเห็นเพื่อนร่วมสำนักถูกฆ่า สีหน้าก็เปลี่ยนไป กล่าวเสียงดุว่า“เหอจื่อเฉิน แกกล้าสมคบคนนอก มาฆ่าคนในตระกูลตัวเอง! รอดูเถอะ ฉันจะไปบอกเหล่าผู้เฒ่า!”

พอเห็นว่าสู้ไม่ได้ พูดจบก็รีบพาคนอีกไม่กี่คนออกไปทันที

หลังจากพวกนั้นไป เหอจื่อเฉินถอนหายใจเบา ๆ “ดูท่าวันนี้คงไม่สงบแน่ พวกเขาต้องกลับมาอีกแน่นอน”

อู๋เป่ยพูดว่า “ไม่ต้องไปเกรงใจพวกเขาหรอก”

เหอจื่อเฉินว่า “ดูท่าคงต้องเรียกเหล่าผู้เฒ่าในสายมาหารือกันหน่อย”

นางจึงออกไปเชิญผู้เฒ่าในสายเดียวกันอีกหลายคน กว่าจะกลับมาก็ใช้เวลาครึ่งวัน สีหน้าดูไม่ค่อยดี

เยวี่ยชิงอิ่งรีบถามว่า “จื่อเฉิน เป็นอะไรไป?”

เหอจื่อเฉินทั้งโกรธทั้งเสียใจ “เหล่าผู้เฒ่าพวกนั้นต่างโทษครอบครัวฉัน ว่าถ้าไม่ใช่เพราะเรา สามสายคงไม่ตกต่ำมาถึงขนาดนี้!”