บทที่ 2375: คุยกันด้วยกำปั้น

กลับมาถึงป้อมปราการ บรรพชนเยว่ยิ้มถามว่า “อู๋เป่ย เจ้าเห็นอะไรบ้างไหม?”

อู๋เป่ยว่า “ที่นั่นมีโลงศพ ปล่อยพลังซากแห่งความโกลาหลออกมา ของข้างในน่ากลัวมาก แม้แต่ผมยังเข้าไปใกล้ไม่ได้ แต่ผมเดาว่าท่านผู้เฒ่าชิงซือก็คงยังไม่เคยเปิดมัน”

บรรพชนเยว่พยักหน้า “ไม่แปลกหรอก ซากสวรรค์แห่งความโกลาหลน่ะ ต่อให้เป็นท่านผู้เฒ่าชิงซือก็รับมือไม่ได้”

อู๋เป่ยว่า “บรรพชนรู้ที่มาของซากสวรรค์แห่งความโกลาหลนั่นไหม?”

บรรพชนเยว่ เยวี่ยหรูฮั่ว กล่าวว่า “เป็นเพียงการคาดเดา ว่าก่อนตาย เขาน่าจะเป็นผู้บำเพ็ญที่ตรัสรู้มหามรรคแห่งหยวนรวมแล้ว”

ผู้บำเพ็ญที่ตรัสรู้มหามรรคแห่งหยวนรวม ว่ากันตามหลักแล้วก็ถือว่าข้ามจากขอบเขตแห่งเต๋าไปอีกขั้นใหญ่หนึ่ง คือขอบเขตแห่งความโกลาหล รายละเอียดของขอบเขตแห่งความโกลาหลนั้น…