บทที่ 2389: มารบ้านเดียวกัน

เห็นภาพนั้นแล้ว เหล่าคนของภูเขาปฐมกาลต่างโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ: “หลินชงเซียวทำผิดกติกา ใช้ยันต์ลัทธิเต๋า!”

ฝ่ายโลกเซียนโยวเทียนหน้าตาถมึงทึง หลินชงเซียวแม้จะฆ่าอีกฝ่ายได้ แต่ศึกนี้พวกโลกเซียนโยวเทียนก็ยังแพ้อยู่ดี แถมแพ้อย่างยับเยิน!

เจียงชูเหยียนใจหายวาบ ร้องเรียกขึ้นว่า: “คุณชาย!”

“ผมไม่เป็นอะไร”

จู่ๆ อู๋เป่ยก็เอ่ยขึ้น แสงขาวที่ห่อหุ้มกายค่อยๆ จางหายไป แท้จริงแล้วตอนที่แสงสังหารพุ่งเข้าโจมตี ยันต์ฟ้าบรรพกาลบนร่างเขาถูกกระตุ้น ทำให้แสงสังหารทั้งหมดถูกยันต์ฟ้าบรรพกาลดูดซึม กลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังมันไป

หลินชงเซียวพึมพำ: “เป็นไปไม่ได้!”

เพียะ!

อู๋เป่ยตบเขาเข้าเต็มหน้า หลินชงเซียวกระเด็นล้มลง รีบชูมือร้องลั่นว่า: “ผมยอมแพ้!”

เขาจำต้องยอมแพ้ หากดื้อดึงต่อไปคงถูกอู๋เป่ยฆ่าตาย…